Mentionsy Mentionsy
besties
besties

delulu czy klątwa?

10.09.2025 ·1 godz 6 min

Gabriel Hiszpan. Kilka miesięcy później Hiszpan. Uwielbiam tę historię, dlatego cieszę się, że mogę przeżyć ją jeszcze raz, opisując wam nasze poznanie. Polecieliśmy do Hiszpanii, ja i moje dwie przyjaciółki. Nie miałyśmy szczególnych planów na ten wieczór, ale słyszałyśmy, że niedaleko jest imprezowa ulica, na którą postanowiłyśmy się wybrać. Chciałyśmy jechać autobusem, bo było to dosyć blisko i bez sensu było brać taksówkę, a więc jesteśmy na przystanku, podjeżdża autobus, zatrzymał się, ale nas nie wpuścił, a to był ostatni aż do rana. Więc trochę straciłyśmy ochotę na jakąkolwiek imprezę. Tuż obok stał jakiś chłopak, któremu również nie udało się dostać do tego autobusu, a wybierał się w to samo miejsce, gdzie my. Chwilę pogadaliśmy, złapaliśmy wszyscy super vibe, więc wzięliśmy wspólnie Ubera i poszliśmy na tą imprezę. Pokazał nam najlepsze bary, według niego, ale żaden nam nie przypadł do gustu, no i został ostatni bar z jego listy.

Tam nam się bardzo spodobało. Impreza najlepsza w naszym życiu. Muzyka, ludzie, atmosfera, a za barem stał on. Hiszpan, a czyli to nie jest tamten z przystanku. Nie, nie, nie. Hiszpan Gabriel, 24 lata. Wysoki, przystojny, ciemny brunet, oczy hipnotyzujące, totalnie w moim typie. Od razu miałam w głowie, nie no, nie ma opcji. Przystojny barman, zaczepiający dziewczyny, red flag. On poprosił o Instagrama, ja się nie zgodziłam i odeszłam. Tylko, że moja przyjaciółka za moimi plecami mu go podała, bo wiedziała, że jest w moim typie. Od razu do mnie napisał, ale nadal nie byłam przekonana. No barman, hiszpan, no może to być niebezpieczne. Taki romansik przelotny. Za każdym razem, gdy tam przechodziłam, od razu szukał mnie wzrokiem i dyskretnie miał mnie na oku. Ciągle podchodził, przynosząc mi wodę za darmo, a kiedy podchodziłam do baru, pracownicy już wiedzieli, że mają podać mi butelkę wody do każdego mojego zamówienia.

W trakcie mojego pobytu Gabriel miał zaplanowane jedno wyjście, ponieważ jego przyjaciel organizował urodzinowy obiad w gronie najbliższych, a ja wtedy planowałam poleżeć na plaży. Będąc z Gabrielem na mieście spotkaliśmy właśnie tego przyjaciela, który następnego dnia obchodził urodziny. Zaprosił mnie na ten obiad, co było naprawdę miłe. Dzięki temu poznałam Gabriela najbliższych przyjaciół i miałam okazję poćwiczyć mój hiszpański, ponieważ angielski nie był ich mocną stroną. I tak zleciały nam te dni. Po moim wyjeździe pisaliśmy dalej, nadal mieliśmy kontakt, ale już czysto koleżeński, a przynajmniej ja tak myślałam. Kiedy po roku ponownie pojawiłam się w tym barze, pracowali tam już inni ludzie, których wcześniej nie znałam. Gabriela wtedy tam nie było. Ku mojemu zdziwieniu od razu mnie rozpoznali i zapytali, czy jestem dziewczyną ich szefa. Zamurowało mnie, dziewczyną, a odpowiedziałam szybko, że nie, że tylko się przyjaźnimy.

Do dziś zastanawiałam się, o co dokładnie wtedy chodziło, ale nie miałam odwagi zapytać o to Gabriela. Kilka godzin później przyszedł, powiedział, że za mną tęsknił, a na pożegnanie dał mi buziaka w policzek, chociaż było to dosyć blisko ust. Gdy wyjechałam, on napisał mi bardzo długą wiadomość, wkleję wam część wiadomości przetłumaczoną przez Google Translate, bo pisaliśmy po hiszpańsku, więc może nie mieć trochę sensu, ale mam nadzieję, że kontekst wszyscy zrozumieją. Chciałam cię przeprosić, kiedy odeszłaś, zdałam sobie sprawę, że teraz będzie mi bardzo trudno kontynuować rozmowę i stworzyć coś poważnego. Nie wykluczam tego w przyszłości, ale trudno będzie nam utrzymać związek na odległość, bo oboje dużo pracujemy. Chciałam ci to jasno powiedzieć, że zawsze możesz na mnie liczyć i że nigdy nie wiesz, czy w przyszłości uda nam się coś wspólnie wymyślić.

Jest to tylko kolejny rozdział mojej historii. 4. Chłopak ze szkoły. Tu opowiem w dużym skrócie, bo nie jest to historia warta szczególnej uwagi, ale istotna w schemacie, który analizuję. Zimą odnawiałam kontakt z chłopakiem ze szkolnych lat. Było pięknie. Kwiaty, randki, wspólne zainteresowania. Ostatnia idealna randka w sobotę, niedziela pełna rozmów przez telefon, a w poniedziałek cisza. Wieczorem przyjechał i powiedział, że nie jest gotowy. I tu zaczęło mnie to zastanawiać, bo widziałam powtarzający się schemat. Każdy z mną zachwycony, po czym nagle kreska, odcięcie, nie jestem gotowy. Kurde, no. Myślę, że to ty po prostu trafiasz na, no na, nie tych, na których byś chciała trafić. Po prostu podświadomie wybierasz cały czas jeden typ. Pięć. Nikodem, Włoch i pilot. Rok temu, gdy był u mnie Gabriel, poznałam Nikodema.

Dwadzieścia cztery lata. Dobrze zbudowany, ciemny blondyn, jasne oczy, broda oraz niesamowita energia i świetne poczucie humoru. Oficjalnie pierwszy raz wyszliśmy dopiero w czerwcu tego roku. Pierwsza randka, super. Byliśmy na spacerze i pierogach, on kocha pierogi, więc zamówiliśmy im całkiem sporo. Potem spacer po mieście przy zachodzie słońca, zato ja kocham spacery, a na koniec leżeczek i drineczki, a tak na spokojnie, oraz moje ulubione głębokie rozmowy. Trochę rozmawialiśmy o Gabrielu, zapytał mnie o naszą relację, a ja odpowiedziałam mu o tej sytuacji, gdy mnie ograniczył na Instagramie oraz że ustaliliśmy, że tylko się kolegujemy. Więc moje wyjście z Nicodemem moralnie wydawało się w porządku, przynajmniej dla mnie, a jego sumienie to już nie była moja sprawa. Nazywają się przyjaciółmi, ale jaki przyjaciel wychodzi z dziewczyną po koledze?

Ja jadę dalej, moją trasą. Fajna metafora bardzo. Czy to efekt motyla? Czy gdyby tak jeden autobus w Hiszpanii wpuścił nas do środka, poznałabym Gabriela, dzięki któremu poznałam Nicodema? Nie wiem. Ale mimo wszystko cieszę się, że mogłam coś takiego przeżyć i mieć tak piękne wspomnienia. Szczególne podziękowania dla moich besties, które słuchają moich historii non-stop. Teraz powiem jak... To zaraz będzie, ale może pogadamy chwilę o tym. Myślę, że z jednej strony to nie jest tak, że ty szukasz ich, tylko oni sami jakoś tak trafiają, co nie? No właśnie, to nie jest tak, że ty jesteś gdzieś tutaj zdesperowana i szukasz podobnych do siebie facetów. No tak, bo wtedy byśmy powiedziały, że zajmij się sobą po prostu i skup się na sobie i po prostu sam ktoś się pojawi, ale u ciebie się sami pojawiają, więc nie wiem.

Nie jest do końca dostępny dla ciebie. Pomimo, że fajnie jest między wami, wszystko super, to... No tak, bo jestem Mateusz Wojskowy. On też... Przejdźmy sobie przez wszystkich. On też jest trochę na odległość. Hiszpan, Gabriel, no wiadomo, na odległość. Później był Tinderowiec, no to wiadomo, Tinder rządzi się swoimi prawami. Chłopak ze szkoły. Był. A bo tutaj było jakieś takie to szybkie, no to to nie wiadomo. No i później ten Włoch, no to też jest na odległość. Więc myślę, że tutaj trafiasz po prostu na facetów, z którymi od razu jest trudno. I po prostu może oni nie wytrzymują tej trudności? Nie wiem. Powielasz po prostu jakiś taki schemat. No właśnie to jest bardzo ciekawe, więc dziewczyny dajcie znać, co byście pomyślały o tym.

Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.