Jak zacząć od "Od zera"?

Bo tam są fajne rzeczy, ale ja nie chcę ich wyrywać bez twojej zgody, więc zastanawiam się, co ty byś, czym tym byś zarekomendował tę serię? Myślę, że najciekawsze jest to, że wsiąknąłem podczas tej podróży po prostu w życia przeróżnych osób, bo każde miasto to była zupełnie inna historia i zupełnie inne osoby. Spędzałem czas i z biednymi i trafiłem też na jednego bogatego, który w ogóle, z tego co mówił, jego przodek był królem Gujaratu, więc Więc to w ogóle była jedna chyba z najciekawszych historii też i osób, jakie poznałem tam, bo połączyła nas też historia związana z Polską.

Okazało się później, że ogólnie jest to normalny, w porządku gość. Nie był chyba jakimś kryminalistą, mimo że Arian w trakcie powrotu powiedział mi, że na bank to był gangster. Mówię 100%, oni jeżdżą takimi samochodami, to on musi robić nielegalne biznesy. Ale ten facet zapytał się mnie, czy znam imię i nazwisko. Nie potrafię tego powtórzyć. I on mówi, on był kiedyś królem Gujaratu i w trakcie II wojny światowej dał azyl dla tysiąca polskich dzieci. A ja mówię, co? Że nie do końca jeszcze wyłapałem też troszkę bariera jakby językowa, że nie do końca rozumiałem, o czym on mi mówi.

I on mówi, patrz, włączę ci filmik na YouTubie. I siedzę właśnie w Ahmedabadzie, pierwsza w nocy, w domu jakiegoś Maharadży w mieszkaniu i nagle on włącza filmik, gdzie polska babcia... Opowiada o tym, jak wychowywała się w Indiach, bo dostała azyl w trakcie II wojny światowej od tego króla Gujaratu, który z tego, co on mówił, okazał się jego przodkiem. I mieliśmy tam tak głębokie rozmowy. Wtedy czułem, że w ogóle jakaś czakra w ogóle unosiła się w powietrzu i to, że my naprawdę musieliśmy się spotkać i że jakaś siła nas przyciągnęła. W ogóle muszę pojechać jeszcze do Do skweru imienia dobrego Maharadży, bo taki jest w Warszawie właśnie, na cześć tego króla.