Małgorzata Serafin

Więc takie... Ta utrata zdrowia jest trudna do zaakceptowania. I utrata w zasadzie tego, co było. Bo często chcemy wyzdrowieć, żeby było tak, jak było. Tylko, że po kryzysie psychicznym już nie będzie tak, jak było. Nie można wrócić do punktu A, że tak powiem? Warto. No w punkcie A. Punkt A doprowadził nas. Znaczy punkt A. Wiesz, co mam na myśli? Tak, tak, tak. Do tego, co przed. No chyba się już nie da. Zawsze jest trochę inaczej. Ale powiedziałeś, że coś, co powoduje, że też można mieć różne myśli i to też zdarza się i u twoich bohaterek, ale też na twoim przykładzie to widać, że te epizody mogą powracać. To jest choroba przewlekła, długotrwała często.

I z każdym takim epizodem jest mi łatwiej, bo po pierwsze umiem do niego już nie doprowadzić, tylko gdzieś tam sobie balansujesz, dobra, jakby... Widzisz sygnały. Widzę, zatrzymuję się i już się tak nie boję. Poza tym pamiętam, że przy... Kiedy pierwszy raz miałam do czynienia w ogóle z depresją, to miałam wrażenie, że ten stan nie minie nigdy. To jest takie niesamowite, że to tak zalewa, że jakby... To jest lęk. Nawet jeżeli ktoś wtedy położyłby mi badania naukowe i powiedział, że weźmiesz lek, wyzdrowiejesz i to jest udowodnione, to ten brak nadziei i brak wiary w to, że cokolwiek może ci pomóc w depresji jest tak silny, tak obezwładniający i tak koszmarny.