Jarosław Gibas

Bo my możemy manipulować kimś dla jego dobra. Tak naprawdę. To ciekawe. Dobra, to przykładzik, który bardzo lubię. Wyobraź sobie, masz takiego małego Kazia. Mały Kazio ma lat 7 czy 6 i mały Kazio strasznie płacze, ponieważ nie chce wyjść na zewnątrz w czapce. A jest minus 7 i ty wiesz, że jak Kaziu nie ubierze czapki, to będzie kurcze problem i ci pokrzyżuje plany. I wyczesz tego małego Kazia i mówisz, wiesz Kaziu, A ja ostatnio słyszałem w telewizji u Kasi Zdanowicz taką akcję, że taki podobny jak ty chłopak wyszedł bez czapki na mróz i uszy mu odpadły. I Kasia w telewizji te uszy pokazywała. Chcesz, żeby ci odpadły uszy? No i Kaziu przerażony ubiera, wskurzony, ale przerażony ubiera czapkę.

No i teraz jest pytanie. Zmanipulowaliśmy Kaziem? Zmanipulowaliśmy. Okłamaliśmy Kazia? Okłamaliśmy. Tak. Jesteśmy manipulatorem? Jesteśmy. Tak. Czy Kaziu stracił? Nie. To jest tak zwane wyższe dobro. Tak, więc widzisz, są pewne jakby, są pewne aspekty manipulacji, które niekoniecznie muszą wiązać się z przemocą psychiczną. Sama manipulacja zaczyna być taką hardkorową manipulacją w momencie, w którym to manipulator coś zyskuje, kiedy ofiara manipulacji coś traci. Czyli akt manipulacji ma doprowadzić do sytuacji zysku manipulatora i straty ofiary. Takie są sytuacje, że ktoś nawet próbuje być spokojny i wchodzić w tą taką rozgrywkę, tylko w pewnym momencie te emocje już puszczają, no bo tłumaczysz człowiekowi jeden raz, drugi, trzeci i on ci gdzieś tam próbuje zagonić w koziróg, a więc wtedy wybuchasz.