Mentionsy Mentionsy
Zagadki Kryminalne
Zagadki Kryminalne

OBSESJA BRATA - PIEKŁO BECKY WATTS

07.10.2026 ·20 min 57 s · 7 rozdziałów

Becky Watts miała zaledwie 16 lat, gdy w lutym 2015 roku nagle zniknęła ze swojego domu w Swindon w Anglii. Jej bliscy natychmiast rozpoczęli poszukiwania, a sprawa szybko przyciągnęła uwagę mediów. To co ostatecznie ustalili śledczy, okazało się znacznie bardziej wstrząsające, niż ktokolwiek mógł przypuszczać...

0:00 · Wprowadzenie i opowieść Becky 1

Rankiem 19 lutego Angie, macocha Becky, która chorowała na stwardnienie rozsiane, wyszła z domu przy Crown Hill 18 w dzielnicy St. George w Bristolu około godziny 11.15 na wizytę lekarską. W domu została wtedy 16-letnia Becky, a także jej 28-letni przyrodni brat Nathan i jego 21-letnia partnerka Shona, która była wówczas w ciąży. Kiedy Angie wróciła do domu, po Becky nie było już śladu. Dziewczyna zabrała ze sobą telefon komórkowy i laptopa, jednak nie wzięła pieniędzy, ubrań, kosmetyków ani innych rzeczy, które mogłyby sugerować, że planowała wyjazd. Nie powiedziała również rodzinie ani znajomym, że zamierza gdziekolwiek wyjechać.

3:00 · Dzieciństwo i młodość Becky 1

Jej zniknięcie zgłoszono następnego dnia około godziny 16 i początkowo policja zakładała, że Becky sama opuściła dom. Taką wersję przedstawili także Nathan i Shauna. Twierdzili, że nie widzieli Becky wychodzącej, jednak słyszeli trzask drzwi i założyli, że to właśnie ona opuściła mieszkanie. Ojciec zaginionej powiedział, że poprzednią noc córka spędziła u koleżanki, a w czwartek rano wróciła do domu. Wzięła prysznic, przebrała się i od tamtej pory nikt jej nie widział. 22 lutego policja po raz pierwszy publicznie zaapelowała o informacje mogące pomóc w odnalezieniu nastolatki. Dzień później ojciec i babcia Becky pojawili się na konferencji prasowej, prosząc o pomoc w poszukiwaniach. W mediach społecznościowych rozpoczęto kampanię z hashtagiem FindBecky, która dotarła do ponad 2 milionów osób na całym świecie.

6:00 · Zaginięcie Becky 1

Wszyscy bardzo cię kochaliśmy i kiedy patrzysz z nieba, spójrz tylko co osiągnęłaś w swoim krótkim życiu. Całkiem nieźle, jak na nieśmiałą dziewczynę. Na zawsze pozostaniesz w naszych sercach i myślach. Spoczywaj w pokoju, aniołku z Bristolu. Kilka miesięcy później, 6 października 2015 roku, rozpoczął się proces Nathana Mattheusa i Shawny Hoare. Obraz wydarzeń przedstawiany przez prokuraturę okazał się jeszcze bardziej szokujący niż można się było spodziewać. Według oskarżenia Nathan przygotował się do porwania Becky, zabierając ze sobą między innymi paralizator, kajdanki i maskę. A motywem mogły być względy seksualne. Becky podobno stała się obiektem zainteresowania jego i Shony.

9:00 · Arrest i proces 5

Według przedstawionej w sądzie wersji Nathan zaatakował szesnastolatkę w jej sypialni i udusił ją. Po śmierci zadał jej 15 ciosów nożem w okolice brzucha. Następnie ciało zostało umieszczone w bagażniku samochodu i przewiezione do domu sprawców przy Cotton Mill Lane. Tam na przestrzeni kolejnych dni zostało rozczłonkowane. Nathan kupił piłę tarczową, rękawice, maski i inne materiały, a szczątki zapakowano w plastik i ukryto w szopie znajdującej się w pobliżu domu. 28-latek przyznał przed sądem, że doprowadził do śmierci Becky, jednak nie zgadzał się z zarzutem morderstwa. Twierdził, że planował jedynie porwać przyrodnią siostrę, żeby ją nastraszyć i zmusić do zmiany zachowania, które jego zdaniem było nieodpowiednie, szczególnie w stosunku do jego matki.

Założył więc maskę i zaatakował Becky, ale w pewnym momencie podczas szarpaniny maska mu się zsunęła i zaczął dusić szesnastolatkę. Twierdził jednak, że nie miał zamiaru jej zabić. Nathan zeznał również, że jego partnerka, Shauna, nie miała o niczym pojęcia. Powiedział, że w tamtym czasie przebywała w ogrodzie i nie była ani przy zabójstwie, ani nie uczestniczyła w późniejszym ukrywaniu ciała. Sama Shauna nie przyznawała się do morderstwa i potwierdziła, że nie wiedziała o planowanym ataku i nie brała w nim udziału. Prokuratura przedstawiła jednak sądowi wiadomości wymieniane przez parę w miesiącach poprzedzających śmierć Becky. W których rozmawiali między innymi o porywaniu uczennic.

Szona twierdziła jednak, że te rozmowy były sarkastyczne. Oskarżyciele przekonywali, że te wiadomości w połączeniu z innymi dowodami wskazują na wspólne zainteresowanie pary młodymi dziewczynami i planowanie porwania Becky. Prokurator stwierdził, że w świetle zgromadzonych dowodów niemożliwe jest, żeby Szona była całkowicie nieświadoma tego, co się działo. Warto w tym miejscu wspomnieć, że ona i Nathan zaczęli się spotykać, gdy on miał 21 lat, a ona zaledwie 14, więc od samego początku w ich relacji różnica sił była znacząca. Nie można więc wykluczyć, że dziewczyna była manipulowana przez partnera. Jednym z najważniejszych elementów materiału dowodowego w tej sprawie były nagrania z monitoringu, które pozwoliły śledczym odtworzyć część wydarzeń.

19 lutego, jeszcze przed przyjazdem do domu przy Crown Hill, Nathan Matthews i Shauna Hoare zostali zarejestrowani przez kamery w supermarkecie Tesco. Kupowali tam między innymi baterie, które według prokuratury miały być potrzebne do paralizatorów zabranych ze sobą podczas planowania porwania beki. Jeszcze bardziej obciążające okazały się nagrania z kolejnych dni. Dzień po śmierci nastolatki, Nathan został nagrany podczas zakupu piły tarczowej, dokładnie tej samej, która później została wykorzystana do rozczłankowania ciała. W następnych dniach on i Shona kupowali także worki, folię, taśmę oraz środki czyszczące. Kolejne dowody pochodziły z badań DNA. Materiał genetyczny Nathana i Shony znaleziono na przedmiotach zabezpieczonych w szopie, w której przechowywano paczki ze szczątkami Becky.

Przed sądem zeznania złożyły także osoby z otoczenia oskarżonych. Większość z nich twierdziła, że wydawali się zupełnie normalną parą. Nathan pracował jako dostawca i był uważany za towarzyskiego i dowcipnego człowieka. Żona z kolei była znacznie bardziej wycofana, jednak sprawiała wrażenie ułożonej i odpowiedzialnej. Sporo czasu poświęcała na opiekę nad chorą matką Neytana. Ich sąsiadka, Sara Webb, powiedziała w sądzie, że para zazwyczaj zachowywała się bardzo cicho. 19 lutego sytuacja wyglądała jednak zupełnie inaczej. Z domu dochodziły głośne, gwałtowne odgłosy, szybkie bieganie po schodach, uderzenia, trzaskanie drzwiami, skrobanie, przesuwanie mebli, odgłosy walizki, przesuwanej podrewnianej podłodze na piętrze.

13:00 · Dowody i zeznania 4

W pewnym momencie kobieta usłyszała także męski głos. Webb opisała Shonę jako bardzo nieśmiałą. Zeznała, że podczas rozmów dziewczyna często nie odpowiadała i unikała kontaktu wzrokowego. Sąsiadka przyznała, że mogła być w tej ocenie stronnicza, jednak odniosła wrażenie, że Shona znajdowała się w relacji, w której partner miał nad nią dużą kontrolę. Ważne zeznania złożyła także Lisa Donovan, matka Shony. Kobieta przez cztery lata nie miała kontaktów z córką po kłótni o samochód, jednak nagle, 23 lutego, cztery dni po śmierci Becky, Nathan i Shona skontaktowali się z nią i nalegali na spotkanie jeszcze tego samego wieczora. W ciągu kolejnych kilku dni pojawiali się w jej domu kilkukrotnie i kobieta zaczęła podejrzewać, że coś jest nie tak.

Sądziła, że para może mieć problemy finansowe, jednak oni temu zaprzeczali. Lisa opisała Nathana jako kontrolującego i dominującego człowieka. Twierdziła, że Shona bardzo często zmieniała zdanie, gdy tylko jej partnerowi nie podobało się to, co mówiła. Kobieta mówiła również o seksualnych komentarzach ze strony Nathana i o jego nieodpowiednim zachowaniu wobec jej drugiej córki. W ciągu tych kilku dni Nathan poprosił również partnera Lisy o przysługę, że gdyby ktoś go szukał, miał powiedzieć, że on i Shona wyszli na kolację, że nie ma ich w domu i nie wiadomo kiedy wrócą. Podczas procesu prokuratura przedstawiła wspomniane wcześniej wiadomości wymieniane przez Nathana i Shonę przed śmiercią Becky.

Wynikało z nich, że para rozmawiała wcześniej o porwaniach młodych dziewczyn. Oskarżenie przekonywało, że nie były to jedynie żarty, a element szerszego zainteresowania młodymi, drobnymi nastolatkami. W komputerach i telefonach Neytana znaleziono materiały pornograficzne przedstawiające młode dziewczyny. Prokuratura twierdziła, że wszystkie te dowody prowadziły do jednego wniosku, że porwanie Becky nie było przypadkowym pomysłem, ale wcześniej przygotowanym planem o podłożu seksualnym. 11 listopada 2015 roku, po trwających 3 godziny i 27 minut na Radach, ława przysięgłych wydała wyrok. Nathan Matthews został uznany za winnego morderstwa Becky. Shona Hoare została natomiast uniewinniona od zarzutu morderstwa, jednak uznano ją za winną nieumyślnego zabójstwa.

Oboje zostali również uznani za winnych spisku w celu porwania Becky, utrudniania działania wymiaru sprawiedliwości, uniemożliwienia zgodnego z prawem pochówku jej ciała oraz posiadania dwóch paralizatorów. Z kolei właściciele szopy, w której ukryto szczątki Becky, Carl Dimitris oraz jego partnerka J. Dean, którzy przyznali się do pomagania sprawcy, jednak twierdzili, że nie wiedzieli, co naprawdę znajdowało się w pozostawionych tam paczkach, również usłyszeli wyroki. Carl w lutym 2016 roku został skazany na 2 lata więzienia, a J. Dean na 16 miesięcy. 13 listopada zapadły wyroki Natana i Shony. Matthews został skazany na dożywotnie pozbawienie wolności z minimalnym okresem 33 lat, czyli będzie mógł ubiegać się o zwolnienie najwcześniej po ukończeniu 61 roku życia, a Shona Hoare otrzymała karę 17 lat więzienia.

16:00 · Wyrok i konsekwencje 2

Podczas ogłaszania wyroku sędzia uznał, że plan porwania beki miał cel seksualny. Powiedział Nathanowi, że rozwinął on fiksację na punkcie seksu z nastolatkami, a Seanę określił jako osobę, która została nakłoniona do udziału w tej obsesji. Sędzia podkreślił również, że szczególnie obciążającym elementem było zachowanie pary po zabójstwie. Gdy zagnięcie Becky wyszło na jaw, Nathan aktywnie uczestniczył w poszukiwaniach. Pomagał nawet wybierać zdjęcie siostry, które zostało użyte Na plakatach i ulotkach przez cały ten czas udawał zatroskanego brata, wiedząc, co tak naprawdę się wydarzyło. Wysłuchiwanie szczegółów i dowodów przedstawionych w sądzie było wyjątkowo trudne, ale szczególnie dla najbliższych Becky.

Musieli zmierzyć się ze świadomością tego, jak zginęła ich ukochana córka i wnuczka, ale przede wszystkim dowiedzieć się szczegółów na temat zachowania osób, które tak dobrze znali i którym tak bardzo ufali. W lutym 2016 roku w pobliżu rodzinnego domu odsłonięto drewnianą ławkę poświęconą pamięci Becky. W jednym z pobliskich parków powstał również mural upamiętniający dziewczynę. Nathan Matthews i Shona Hoare odwołali się od swoich wyroków. 23 czerwca 2016 roku Sąd Apelacyjny oddalił jednak ich apelację, uznając, że nie było podstaw, aby stwierdzić, że wyroki były niepewne, niesprawiedliwe albo rażąco wygórowane w ciągu kolejnych lat.

19:00 · Historia Becky i jej rodzina 1

Po wyjściu z więzienia Shona zaczęła posługiwać się imieniem Rose. W kolejnych latach związała się z Jessicą Sylvester, byłą ratowniczką medyczną, która sama odbywała kary pozbawienia wolności. Nathan Matthews z kolei nadal odbywa kary dożywotniego pozbawienia wolności. Historia Becky została opisana przez jej ojca w książce pt. The Heartbreaking Story of Becky Watts and Her Father, w której przedstawił historię córki, jej zaginięcia, śledztwa oraz procesu. W późniejszym wydaniu książka otrzymała tytuł The Evil Within. Śmierć Becky była ogromnym ciosem dla jej rodziny, ale również dla całej społeczności Bristolu. Ofiara miała zaledwie 16 lat, a człowiek odpowiedzialny za jej śmierć był jej przyrodnim bratem.

Pokazano wszystkie 15 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.