LAKEN RILEY - OSTATNIE CHWILE NA MONITORINGU
22-letnia studentka Laken Riley wybrała się rano na rutynowy jogging, który niestety miał się okazać jej ostatnim. Gdy przez długi czas nie wracała i nie odbierała telefonu jej bliscy zaalarmowali służby. Finał poszukiwań miał okazać się tragiczny, a śledczy krok po kroku odtworzyli jej ostatnie godziny, korzystając m.in. z danych elektronicznych i nagrań z kamer.
Cześć! Witajcie ponownie na moim kanale i w kolejnym odcinku z serii Zagady Kryminalnych. Dzisiaj przedstawię Wam historię młodej kobiety, której los potoczył się w szokująco tragiczny sposób. I okoliczności tej sprawy początkowo wyglądały bardzo niepozornie. Zapewne większość z nas będzie w stanie się z nimi utożsamić i to właśnie sprawia, że ta historia jest Tak przerażająca, ponieważ ta tragedia mogła spotkać dosłownie każdego, szczególnie kobiety. I jeśli chcecie poznać szczegóły tej sprawy, to zapraszam Was do oglądania. Laken Hope Riley przyszła na świat 10 stycznia 2002 roku w mieście Marietta w stanie Georgia. Miała troje rodzeństwa, a jej rodzice Jason i Allison stworzyli dom pełen wsparcia i bliskości.
Od najmłodszych lat Laken kochała sport i wyróżniała się determinacją i pełnią życia. W szkole średniej, River Ridge High School, Laken dała się poznać jako dobra uczennica i zaangażowana sportsmenka. Należała do szkolnej drużyny biegów przełajowych. Nastolatka miała wiele pasji, ale szczególnie ważne było dla niej powiązanie przyszłości z medycyną i pomocą innym. Konsekwentnie dążyła do tego celu i po ukończeniu liceum rozpoczęła studia na Uniwersytecie Stanu Georgia, a później studiowała pielęgniarstwo na Augusta University. Nauka była dla niej czymś znacznie więcej niż obowiązkiem. Była drogą do realizacji najważniejszego celu.
Poza zajęciami Laken angażowała się także w życie studenckie jako członkini żeńskiego stowarzyszenia Alpha Chi Omega, gdzie budowała przyjaźnie i była częścią wspierającej społeczności. W wieku 22 lat życie Laken w dużej mierze opierało się także na głębokiej wierze chrześcijańskiej. Już jako nastolatka dzieliła się w mediach społecznościowych fragmentami Pisma Świętego, a po wyjeździe misyjnym do Hondurasu pisała, że czuje, że Bóg działał przez nią w sposób, którego wcześniej nie potrafiła sobie wyobrazić. Bliscy podkreślali, że swoją wiarę realizowała nie tylko słowami, ale także działaniem podczas misji czy pracy z osobami starszymi w domu opieki. Laken pracowała także jako niania dla dwójki małych dzieci, a troska o ludzi była naturalną częścią jej charakteru.
Na początku 2024 roku dziewczyna napisała list do swojego przyszłego męża, opisując jak bardzo pragnie budować relację opartą na wierze i miłości. Dziękuję Bogu za osobę, która jej jeszcze nawet nie poznała. Laken przywiązywała również dużą wagę do zdrowego trybu życia. Bieganie było dla niej sposobem na odprężenie się po wykładach i laboratoriach i okazję do uporządkowania myśli i naładowania energii na resztę dnia. I rankiem 22 lutego 2024 roku 22-latka wybrała się na poranny jogging po kampusie uniwersytetu. O godzinie 8.55 wysłała do swojej mamy wiadomość. Dzień dobry, zaraz idę pobiegać.
Jeśli masz chwilę, możemy porozmawiać. Mama nie odpisała, więc o 9.03 dziewczyna zadzwoniła do niej, ale połączenia nie udało się nawiązać. Dwie minuty później monitoring zarejestrował Laken biegnącą z telefonem w dłoni, czekającą aż mama oddzwoni i w tym czasie skręciła w stronę parku leśnego Oconee Forest. Niestety moment, w którym zniknęła z pola widzenia kamery miał być ostatnim razem, kiedy była widziana. Między 09.06 a 09.32 dziewczyna została zaatakowana. W pewnym momencie jej telefon automatycznie połączył się z numerem alarmowym przez funkcję SOS, jednak rozmowa została przerwana bardzo szybko.
Operator, który przyjął połączenie, nie usłyszał nic po drugiej stronie. Nie jest pewne, czy 22-latka sama wykonała ten telefon, czy nastąpiło to automatycznie, ale podczas połączenia nie zarejestrowano żadnego dialogu. Gdy zostały przerwane, operator próbował dodzwonić, jednak bez skutku. Po 9.24 także mama Laken próbowała do niej oddzwonić, ale bez odpowiedzi. Takie poranne rozmowy podczas joggingu były ich tradycją i czasem zdarzało się, że dzwoniły się dopiero po kilku czy kilkunastu minutach, ale taka długotrwała cisza ze strony córki była czymś, co do tej pory nigdy się nie zdarzało. Tym bardziej, że brak kontaktu przeciągał się na kolejne minuty, które zmieniły się w godziny.
Bliscy dziewczyny zaczęli wysyłać do niej coraz bardziej zaniepokojone SMS-y. W tym czasie nieobecność Laken zauważyła także jej współlokatorka. O 12.07 koleżanka zgłosiła zaginięcie policji uniwersyteckiej. I niespełna pół godziny później, o 12.38 funkcjonariusze odnaleźli Ciało dwudziestodwulatki w parku w pobliżu jeziora Herrick. Sierżant Kenneth Maxwell podjął próbę reanimacji, ale nie udało się przywrócić funkcji życiowych. Późniejsza sekcja zwłok przeprowadzona przez dr Michelle DiMarco wykazała rozległe obrażenia. 22-latce zadano 8 ran po lewej stronie głowy, które doprowadziły do złożonego złamania czaszki.
Wieści o tym ataku wstrząsnęły lokalną społecznością, szczególnie innymi studentami i pracownikami uczelni. Na tamten moment tożsamość napastnika Laken wciąż była nieznana, ale wszystko wskazywało na to, że był to przypadkowy atak i że sprawca działał sam. Oznaczało to, że wyjątkowo niebezpieczny człowiek cały czas znajdował się na wolności i mógł zaatakować ponownie. Analiza miejsca zbrodni oraz wyników autopsji wykazała, że sprawca próbował dokonać napaści na tle seksualnym i że doszło do poważnej szarpaniny, zerwał z dziewczyny część ubrań, zanim ostatecznie zadał jej śmiertelne ciosy kamieniem w głowę.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się 1 marca 2024 roku. Laken Riley została pochowana na cmentarzu Enon Cemetery w Woodstock, w stanie Georgia, na pokolicy jeziora Herrick, czyli w miejscu, gdzie po raz ostatni była widziana żywa powstało miejsce pamięci. Rodzina dziewczyny zapowiedziała, że chce uczcić jej życie w trwały i znaczący sposób i zdecydowali się stworzyć fundację jej imienia Laken Hope Riley Foundation. Ma ona na celu promowanie świadomości dotyczącej bezpieczeństwa kobiet oraz zapewniać pomoc finansową i stypendia dla studentów pielęgniarstwa oraz wsparcie dla opieki zdrowotnej dzieci. Podczas gdy bliscy dziewczyny próbowali przyzwyczaić się do życia w nowej rzeczywistości, najważniejsze pytania nadal pozostawały bez odpowiedzi.
Kto i dlaczego w tak bestialski sposób skrzywdził Laken? Punktem zwrotnym w śledztwie okazało się wkrótce odnalezienie porzuconej odzieży w śmietniku niedaleko miejsca zbrodni. Znaleziono tam ciemną kurtkę z plamami krwi oraz długimi, splątanymi włosami, które mogły należeć do ofiary. Funkcjonariusze zabezpieczyli zapisy z kamer w okolicy kontenera i zauważono na nim mężczyznę, który porzucał przedmioty. Nagrania były słabej jakości, ale można było zauważyć jego posturę oraz ubiór, co zawęziło krąg podejrzanych. Wkrótce ustalono, że mężczyzna najprawdopodobniej mieszkał w jednym z pobliskich kompleksów mieszkaniowych. Zaczęto więc przesłuchiwać sąsiadów i mieszkańców i wkrótce w sprawie nastąpił wyczekiwany przełom.
Posturą pasował także do mężczyzny widocznego na monitoringu przy śmietniku. Ibarra nie był w stanie podać logicznego wytłumaczenia ran na rękach, więc automatycznie trafił na szczyt listy podejrzanych. Wkrótce badania kryminalistyczne potwierdziły, że na wyrzuconej kurtce znajdował się materiał genetyczny Laken, a włosy były zgodne z jej profilem. Natomiast ślady DNA Ibarry znaleziono pod paznokciami ofiary. Dodatkowo na ekranie telefonu dziewczyny zabezpieczono odcisk kciuka Jose, co jeszcze bardziej wzmocniło już i tak przytłaczające dowody przeciwko niemu. Połączenie fizycznych dowodów, analiz monitoringu i zeznań świadków doprowadziło do aresztowania Jose, Antonia i Barry i postawienia mu zarzutów morderstwa i kilku innych zarzutów związanych z atakiem na studentkę.
W międzyczasie odkryto, że to nie był pierwszy raz, kiedy Hosse miał problemy z prawem. Wspomniałam wcześniej, że w Stanach Zjednoczonych znalazł się nielegalnie, przekraczając w 2022 roku granicę w rejonie El Paso w Teksasie. Został wówczas zatrzymany przez służby federalne, ale później zwolniono go i pozwolono pozostać w kraju. Początkowo przebywał w schronisku dla migrantów w Roosevelt Hotel w Nowym Jorku. Podczas pobytu tam we wrześniu 2023 roku został zatrzymany pod zarzutem narażenia dziecka na niebezpieczeństwo oraz naruszenie przepisów drogowych po tym jak prowadził skuter bez prawa jazdy przewożący dziecko bez kasku. Jose przeprowadził się wtedy do stanu Georgia, gdzie mieszkał już jego brat i wynajmowali razem mieszkanie oddalone o zaledwie półtora kilometra od zalesionego terenu, na którym odnaleziono ciało Laken.
Ibarra nie przyznawał się do winy, a sąd odmówił mu prawa do wyjścia za kaucją. Prokuratura zapowiedziała, że będzie domagać się kary do żywotnego pozbawienia wolności bez możliwości zwolnienia warunkowego. Obrona próbowała doprowadzić do przeniesienia procesu do innego hrabstwa, argumentując to ogromnym zainteresowaniem mediów, jednak sędzia odrzucił ten wniosek. Gdy los sprawcy był rozstrzygany, bliscy Laken starali się przedstawić w mediach to, kim naprawdę była 22-latka. Oni chcieli, żeby była znana wyłącznie jako ofiara tej brutalnej zbrodni. Jej współlokatorka, Millie Steiner, podkreśliła, że oczywiście zdaje sobie sprawę z tego, że proces sądowy musi skupić się na tragicznych okolicznościach śmierci Laken, dlatego też
Ona i jej rodzina mimo ogromnego bólu wykorzystują każdą okazję do opowiadania kim była Laken, ile radości wniosła do ich życia, jakie miała marzenia na przyszłość, ile miała radości i wiary i gotowości do niesienia pomocy innym. Wszyscy podkreślali, jak wiele światła i ciepła wnosiła w ich codzienność, a jej ojczym powiedział, że przyszłość Laken nie była jedynie obiecująca, ale pełna realnych możliwości i planów, które dopiero zaczynała realizować. Tymczasem Jose Ibarra zrzekł się prawa do procesu przed ławą przysięgłych i wybrał proces przed sędzią. Rozprawy rozpoczęły się 15 listopada 2024 roku.
Prokuratura przedstawiła m.in. dowody DNA znalezione pod paznokciami Laken oraz odcisk palca oskarżonego zabezpieczony na ekranie jej telefonu. Obrona starała się argumentować, że ten materiał dowodowy ma jedynie charakter poszlakowy. Mimo tych prób 20 listopada 2024 Jose Antonio Ibarra został uznany za winnego wszystkich zarzucanych mu czynów i został skazany na karę dożywotniego więzienia bez możliwości wcześniejszego zwolnienia. Obecnie mężczyzna odbywa karę w zakładzie karnym Georgia Diagnostic and Classification State Prison. Sprawa zabójstwa Laken Riley bardzo szybko wykroczyła poza lokalny wymiar i stała się tematem szeroko komentowanym w mediach, zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i na arenie międzynarodowej.
Rodzice dziewczyny otrzymali nawet zaproszenie na orędzie o stanie państwa od kongresmena z Georgii, ale nie zdecydowali się z niego korzystać. Mimo tego, nazwisko Laken padło podczas wystąpienia prezydenta Joe Bidena w 2024 roku. Stało się to w momencie, kiedy kongresmenka Marjorie Taylor Greene wykrzyczała jej imię w stronę prezydenta, zwracając uwagę na sprawę. Wkrótce stało się jasne, że ta sprawa przerodziła się w ogólnokrajową kwestię polityczną, szczególnie w kontekście nasilonej debaty o migracji i ochronie granic w czasie prezydentury Joe Bidena. Do tragedii odwołał się także Donald Trump podczas przemówienia związanego z ubieganiem się o nominację partii republikańskiej w nadchodzących wtedy wyborach prezydenckich.
Nazwisko Laken Riley zostało wymienione obok innych kobiet, które zginęły z rąk nielegalnych imigrantów. Politycy Partii Republikańskiej używali tragedii Laken jako argumentu na rzecz zaostrzenia przepisów migracyjnych. W jednej z wypowiedzi z tego okresu senator Lindsey Graham stwierdziła nawet, że śmierć studentki może mieć istotny wpływ na wynik wyborów w 2024. Partia Demokratyczna oskarżyła republikanów o wykorzystywanie tragedii do celów politycznych. Nazwano to partyjnym teatrem i próbą przepychania w ten sposób ustaw wymierzonych migrantów. Kongresmenka Weronika Escobar podkreśliła, że choć wszyscy chcą sprawiedliwości dla Laken, to nie powinno się używać tej tragedii jako narzędzia w politycznych rozgrywkach.
Ustawa nazwana imieniem Laken stała się jednym z najbardziej dyskutowanych projektów legislacyjnych w tamtym czasie. Ostatecznie Izba Reprezentantów przyjęła Laken Riley Law z stosunkiem 251 do 170 głosów przy poparciu wszystkich republikanów oraz części demokratów. Projekt zakładał obowiązkowe federalne zatrzymywanie nielegalnych imigrantów aresztowanych za włamania lub kradzieże oraz dawał stanom możliwość pozywania rządu federalnego za niewystarczające egzekwowanie prawa imigracyjnego. Zwolennicy argumentują, że Laken Riley Act ma zwiększyć bezpieczeństwo publiczne i jest odpowiedzią na luki w dotychczasowym systemie.
W grudniu 2025 roku przeprowadzono dwutygodniową akcję, którą nazwano Operation Angel's Honor. W ramach której zatrzymano ponad 1000 osób nieposiadających legalnego statusu w Stanach Zjednoczonych i te zatrzymania były dokonane właśnie na podstawie Laken Riley Act i oficjalnie określono, że akcja została przeprowadzona w Hołdzie Pamięci Laken Riley. Ale działania ICE oczywiście nie ograniczają się tylko do tej jednej kampanii. Agencja od miesięcy prowadzi szeroko zakrojone operacje mające na celu znalezienie i zatrzymanie nielegalnych imigrantów w całym kraju. Są to masowe aresztowania i deportacje. Te intensywne działania wzbudzają szerokie kontrowersje i to nawet wśród zwolenników surowej egzekucji prawa imigracyjnego, którzy zwracają uwagę
Na nadużycia, brak przejrzystości i naruszanie praw osób zatrzymywanych. Ojciec Laken, Jason Riley, publicznie skrytykował sposób, w jaki politycy wykorzystują imię i śmierć jego córki do celów politycznych. W wywiadzie dla NBC News powiedział, że jest rozczarowany i zły, bo uważa, że jej tragedia została użyta do zdobywania głosu w wyborach. Rodzina wciąż każdego dnia mierzy się z pustką, której nic nie potrafi wypełnić. Bliscy podkreślają, że choć wyrok wskazujący dla sprawcy przyniósł poczucie sprawiedliwości, to nie przyniósł ulgi i strata dziecka to rana, która nie goi się z czasem.
W dyskursie na temat tragedii Laken często omawiany jest także wątek bezpieczeństwa kobiet i zagrożeń, z jakimi mierzą się kobiety biegające samotnie. Ta sprawa jest przytaczana obok innych tragedii, takich jak na przykład historia Molly Tibbetts, 20-letniej studentki z Iowa zamordowanej podczas joggingu w 2018 roku, czy Cariny Vetrano, 30-latki z Nowego Jorku zabitej podczas biegania w dzielnicy Queens. Samotne bieganie, spacer czy nawet powrót do domu to zwykłe, codzienne czynności, które powinny być całkowicie bezpieczne, a jednak zbyt często stają się momentem zagrożenia dla kobiet. Ataki zdarzają się nie tylko nocą i w odosobnionych miejscach, ale także w ciągu dnia, w przestrzeniach publicznych i w miejscach, które są dobrze znane i często uczęszczane.
I to właśnie ta prozaiczność sprawia, że tragedie takie jak Laken Są jeszcze bardziej przerażające, ponieważ pokazują, że ofiarą może stać się każdy. I to jest już koniec tego odcinka. Jak zwykle bardzo chętnie poznam Wasze przemyślenia na temat tej sprawy oraz powstałych kontrowersji politycznych, które są nad wyraz aktualne właśnie w ciągu ostatnich tygodni. Jak zwykle możecie również dzielić się swoimi propozycjami tematów do kolejnych odcinków z tej serii albo miniserii o sektach. A teraz bardzo dziękuję Wam za oglądanie i do zobaczenia niedługo. Cześć!
Pokazano wszystkie 22 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
22-letnia studentka Laken Riley wybrała się rano na rutynowy jogging, który niestety miał się okazać jej ostatnim. Gdy przez długi czas nie wracała i nie odbierała telefonu jej bliscy zaalarmowali służby. Finał poszukiwań miał okazać się tragiczny, a śledczy krok po kroku odtworzyli jej ostatnie godziny, korzystając m.in. z danych elektronicznych i nagrań z kamer.