Ze śmiercią jej do twarzy. Rozmowa z tarocistką Anną Kempisty

Ale to jest prawda, ta śmierć kliniczna zawsze istniała i Była takim zjawiskiem i wcześniej, i teraz obserwowalnym. To przepraszam, jako ciekawostka chyba ten Tomasz A. Kempis, taki autor katolicki o naśladowaniu Chrystusa, taką stworzył książeczkę i jego chyba wykopali. Może się mylę, jeśli się mylę, to słuchający niech mnie poprawią. I on, ponieważ został wykopany właśnie i okazało się, że w takiej pozie drapiącej, trumnę, to nigdy nie został świętym, bo nie byli pewni, czy jak się przebudził, to nie złorzeczył Bogu. Także taka ciekawostka. Tego nie wiedziałam. Ale przez cmentarz przeprowadzano konia w myśl zasady, że koń żywego nie nadepnie.

Ja zawsze też powtarzam, że jestem dzieckiem Boga, więc jakby Dlaczego mam nie mieć różnych wizji? Widocznie tak mnie stworzono. Widocznie to czemuś ma służyć. I następnego dnia pod moim tarasem, a mieszkam na parterze, facet, który był pijany, wypuścił psa bez kagańca, taki wiesz, pies morderca. Szła dziewczyna w ciąży z takim naprawdę zaawansowanym brzuszkiem, z małym pieseczkiem. I to bydle tego pieseczka na pół przegryzło. Więc w ogóle był dramat, płaci łzy, krzyk na całe osiedle. Nikt nie mógł pomóc, bo każdy się bał, wiesz, podejść. Ale to co słuchaj, następnego dnia, rozumiesz, jednego dnia dostajesz informację, że zginie jakieś małe zwierzę, następnego dnia pod twoim tarasem po prostu jakieś bydle przegryza psa na pół.