O 3 przekonaniach, które zatruły mi bycie mamą (07)

W sensie, wiecie o co chodzi, że no na poziomie głowy kocham te dzieci, bo to są moje dzieci wyczekane, wymarzone, upragnione. Natomiast na poziomie czucia, tego co czujesz, no to jak już przyszła do mnie ta fala miłości i to poczułam, to miałam takie uff, boże, nie jestem jakaś po prostu zjebana totalnie, bo rzeczywiście, no okej, dobra, poczułam. Ale to mi bardzo uprzykrzyło ten pierwszy czas właśnie. Takie kopanie się z koniem trochę, że miałam czuć, a nie czuję, a to miało być, a tamto miało być i tak dalej. Następnym przekonaniem, takim dużym,

To tyle na dzisiaj. Przypominam się jeszcze, bardzo, bardzo się przypominam z wystawieniem oceny w Spotify. Bardzo, bardzo dziękuję za wspólnie spędzony czas. Mam nadzieję, że owocnie. Podziel się tym odcinkiem w swoich social mediach albo do mnie napisz. Znajdziesz mnie na Instagramie, już nie pod nazwą Życiogadki, Boże, znowu zmieniłam, pod nazwą Elsa Sawicka, po prostu Elsa Sawicka. Możesz mnie oznaczyć, mi będzie niezwykle miło, a tabun moich wewnętrznych krytykantek, który wciąż się rozmnaża, da mi spokój, przynajmniej na jakiś czas. Oby do następnego odcinka dał mi spokój. Także to już tyle.