Thierry Paulin - Potwór z Montmarte. ZŁO - Zbrodnia Łowca Ofiara

Zamieszkał z nią i zajął się głównie nocnym życiem miasta. Coraz częściej odwiedzał gejowskie kluby, zatrudnił się też jako kelner w paradis latin. Lokal słynął z występów Drag Queens. On sam również zaczął się przebierać i trafił na scenę. Wykonywał utwory swojej ulubionej amerykańskiej wokalistki Erty Kitt. Ale to nie kariera drag queen okazała się dla niego najbardziej przełomowym momentem. To właśnie w paradis latin poznał swoją miłość, Jeanne Thierry'ego Maturin. Dziewiętnastolatek, pochodził z Gujany francuskiej i był narkomanem.

Między mężczyznami narodziła się relacja, która wkrótce przeistoczyła się w głębokie uczucie. Ale ich związek nie był pozbawiony wad i problemów. Paulin był dominujący i to on decydował o wszystkim. Z kolei Maturin, wywodzący się z przemocowego domu, całkowicie uległ silniejszemu partnerowi. Do tego dużym spoiwem były narkotyki. Para skupiała się głównie na nocnym życiu. Kochankowie regularnie odwiedzali kluby, a Paulin zaczął marzyć o stworzeniu własnej przestrzeni rozrywkowej. Swoje plany łączył ze scenicznymi występami jako drag queen, a na jeden z nich zaprosił nawet własną matkę.

Potrafił zabić ofiarę o świcie, by wieczorem przeobrazić się w rozrzutnego, hojnego księcia wydającego wystawne przyjęcia, a wszystko to przy jednoczesnym tłumieniu głębokiego, nieokreślonego lęku, którego nie potrafił wyrazić. Relacje z własną matką i babcią ze strony matki układały się fatalnie, co pozostawiło w nim negatywne piętno. Żywił głęboką niechęć do kobiet, wszystkich kobiet, co napędzało jego homoseksualizm. Był niezwykle aktywny seksualnie, mimo że deklarował biseksualizm. W rzeczywistości był gejem. Przez pewien czas pracował nawet jako męska prostytutka, najpierw w Tuluzie, a następnie w Paryżu. Jeśli chodzi o jego związek z Mathurin, wydaje się, że postacią dominującą był bez wątpienia Thierry Paulin, choć w pewnym sensie tworzyli oni diaboliczny duet.

Paulin został zaprowadzony do oddzielnego pokoju, gdzie rozpoczęło się przesłuchanie. Jeden z mundurowych, który brał w tym udział, wspominał. Trzy lata wcześniej, podczas napaści w osiemnastej dzielnicy, sprawca lub sprawcy zmusili jedną z ofiar do wypicia płynu takiego, jakiego używa się do udrażniania rur. Przyniosłem do biura butelkę po takim środku wypełnioną wodą i postawiłem ją na meblu w dobrze widocznym miejscu. Powtarzałem sobie, W dniu, w którym aresztujemy sprawcę, chcę spojrzeć mu prosto w oczy w chwili, gdy dostrzeżę tę butelkę. Rozmawialiśmy więc, aż w pewnym momencie udawałem, że tracę panowanie nad sobą i wyciągnąłem butelkę spod biurka, a jego reakcja, kto wie, instynktowna, powiedział, to nie ja. I właśnie wtedy ujawnił tożsamość wspólnika biorącego udział w atakach w osiemnastej dzielnicy, Jean Thierry Maturin.

Maturain został zatrzymany na drugi dzień. Przebywał w swoim mieszkaniu razem z artystą scenicznym, który był dobrze znany w środowisku drag queen. W trakcie przesłuchania przyznał się do zabójstw. Co więcej, powiedział, że o napadach poinformował własną matkę. Nie zdradził jej jednak, że razem z partnerem mordowali seniorki. Przyznał, że napadają na kobiety, a później je okradają. Matka, jak mówił Jean, zalała się łzami, a następnie wyrzuciła go z domu. Po zatrzymaniu obu mężczyzn, policjanci wreszcie mogli poskładać wszystkie puzzle tej brutalnej gry. W 1985 roku zabójstwa praktycznie ustały, bo Paulin próbował poukładać sobie życie w Tuluzie.

Ale odpowiedzialności przed sądem nie uniknął jego były partner i wspólnik. Jean-Thierry Mathurin został oskarżony o 9 zabójstw i jedną próbę zabójstwa. Jego proces rozpoczął się w 1991 roku. Obrońcy przekonywali w sądzie, że Mathurin był młodym, zmanipulowanym przez Thierry'ego mężczyzną i gdyby go nie spotkał, nigdy nie doszłoby do tych wszystkich zbrodni. Sąd nie był jednak łaskawy i skazał mordercę na dożywocie. Zdaniem niektórych ekspertów, Paulin największej serii zabójstw dokonał po tym, gdy dowiedział się o swojej chorobie. Zupełnie tak, jakby spieszył się, by przed śmiercią zabić jak najwięcej osób.

Do samego końca chciał wyglądać jak człowiek sukcesu, którym tak naprawdę nigdy nie był. Mimo wyroku dożywocia Jean-Thierry Mathurin nie spędził za kratkami resztę swoich dni. Odsiedział łącznie nieco ponad 20 lat. W styczniu 2012 roku warunkowo został wypuszczony na wolność. Jego zbrodnie ciągnęły się jednak za nim nieustannie i mimo prób ustabilizowania życia mało kto chciał go zatrudnić i dać mu drugą szansę. Maturę nie zmienił nazwiska. W 1994 roku powstał film Nie mogę spać, który był luźną interpretacją sprawy Potwora z Montmartre.