Mentionsy Mentionsy
ZŁO - Zbrodnia Łowca Ofiara
ZŁO - Zbrodnia Łowca Ofiara

Siergiej Riachowski - Rozpruwacz z Bałaszychy. ZŁO - Zbrodnia Łowca Ofiara

26.11.2025 ·39 min 30 s

Siergiej Riachowski był potężnym mężczyzną. Mierzył prawie dwa metry i ważył 135 kilogramów. Był tak przerażający, że bali się go nawet współwięźniowie. Rozpruwacz z Bałaszychy dokonał też kilkunastu wstrząsających zbrodni. Bił, gwałcił, mordował i okaleczał ciała swoich ofiar, które w starciu z ogromnym sadystą nie miały żadnych szans na przetrwanie. Historia tego przerażającego mordercy do posłuchania w kolejnym odcinku podcastu ZŁO.Scenariusz:Marta KiermaszLektorzy:Marta KiermaszMarcin ProckiJustyna BieniekMichał KonopińskiGłówne źródła:https://www.youtube.com/watch?v=qfq4YPhWexIhttps://sergej-rjahovskij.mozellosite.com/starfall/https://dzen.ru/a/ZbEe5UlpfTkjydKLhttps://afranius.livejournal.com/478423.htmlhttps://weekend.rambler.ru/people/54200188-balashihinskiy-potroshitel-sergey-ryahovskiy/https://petrovka-38.com/arkhiv/item/sataninskoe-providenie-ili-lesnoj-monstr-iz-saltykovkihttps://www.kommersant.ru/doc/106790https://news.ru/society/rezal-dushil-nasiloval-za-5-let-manyak-iz-balashihi-ubil-pochti-20-chelovekhttps://ru.ruwiki.ru/wiki/Ряховский,_Сергей_Васильевич_(серийный_убийца)https://ru.wikipedia.org/wiki/Ряховский,_Сергей_Васильевич_(серийный_убийца)https://aif.ru/society/people/vzryval-zhenshchin-manyak-ryahovskiy-glumilsya-nad-zhertvami-adskihttps://www.thevoicemag.ru/social/crime/ubiycy-boyalis-sidet-s-nim-v-odnoy-kamere-istoriya-balashihinskogo-potroshitelya/

i poznała historię rozprówacza z Bałaszychy. Siergiej Wasyliewicz-Ryachowski nie był szablonowym, seryjnym mordercą. Nie pochodził z patologicznej rodziny, nie został odrzucony przez bliskich, nie doświadczył też z ich strony jakiejkolwiek przemocy. Wręcz przeciwnie, od urodzenia obdarzony był ogromnymi pokładami miłości. Riachowski przyszedł na świat 29 grudnia 1962 roku we wsi Sałtykówka w pobliżu miasta Bałaszycha w obwodzie moskiewskim. Siergiej był niezwykle dużym noworodkiem, a podczas samego porodu doszło do komplikacji. Mimo to lekarze nie chcieli wykonać cesarskiego cięcia.

Był niezwykle wycofany, zamknięty w sobie i unikał kontaktu z innymi dziećmi. Im był starszy, tym ten stan coraz mocniej się pogłębiał. Riechowski, w przeciwieństwie do wielu seryjnych morderców, nigdy nie znęcał się nad zwierzętami. Bardzo je lubił. W dzieciństwie przeniósł do domu kota, którym chciał się opiekować. Miał też rybki i papugę, które otoczył troską i czułością. Siergiej był wrażliwy, co w jego przypadku potęgowało izolację. Nadopiekuńczość matki szybko stała się pretekstem do drwin ze strony innych dzieci. Wyśmiewały Siergieja, który często widywany był z kobietą, która niemal zawsze trzymała go za rękę.

Rówieśnicy kpili również z postury chłopca, który miał nadwagę i był niezdarny. Prześmiewczo nazywano go hipopotamem. W szkole Ariachowski miał wiele problemów z nauką, ale interesował się elektryką i to właśnie w tym kierunku zamierzał się rozwijać. Po skończeniu szkoły podstawowej kontynuował naukę w szkole zawodowej. Mimo problemów z edukacją udało mu się skończyć szkołę i zatrudnił się w firmie Kryogen Masz z siedzibą w Bałaszysze, która produkowała separatory kryogeniczne. Pracował tam jako elektryk i choć spełnił swoje zawodowe marzenie, już po roku porzucił firmę.

W kolejnych latach łapał się dorywczych prac. Czasem był taksówkarzem, innym razem pracował w ochronie. Najczęściej jednak pozostawał bezrobotny na utrzymaniu swoich emerytowanych już rodziców. Jako dorosły, młody mężczyzna, Riechowski mierzył 193 centymetry i ważył 135 kilogramów. Fizycznie rozwijał się niezwykle szybko. Gorzej było jednak z jego sferą psychiczną i emocjonalną. Bywał porywczy i agresywny. Nie potrafił nawiązywać przyjaźni i zdrowych relacji. Aż do dziewiętnastego roku życia unikał też kontaktu z kobietami. W 1981 roku zaczął spotykać się z dziewczyną, Swietłaną.

Zostawił seniorkę i pospiesznie zniknął między budynkami. Atak wywołał w nim ogromne emocje, których nie potrafił już ugasić. Zaczął pragnąć coraz większych i coraz bardziej intensywnych doznań. Dlatego w ciągu kolejnych miesięcy zaatakował jeszcze dziewięć innych kobiet. Wszystkie były w podeszłym wieku. Podczas jedenastej próby wykorzystania seksualnego, 26 listopada 1982 roku, ofiara zaczęła tak głośno krzyczeć, że ściągnęła pomoc. Riachowski został zatrzymany przez milicjantów na gorącym uczynku.

19 czerwca 41-letni Anatolij Wilkin pojawił się w lesie w pobliżu wsi Bica pod Moskwą. Był umówiony na spotkanie z innym mężczyzną, którego poznał w parku izmajłowskim. Tym mężczyzną był Siergiej Ryachowski. Anatoli był z kolei homoseksualistą, choć miał rodzinę. Jeszcze tego samego dnia miał zamiar pójść do szpitala, by zobaczyć swojego nowonarodzonego wnuka. Wcześniej jednak zaproponował swojemu nowemu znajomemu seks za pieniądze. Umówili się w lesie, a gdy Siergiej pojawił się na miejscu, natychmiast zaatakował Wilkina. Zadał mu kilka ciosów śrubokrętem w plecy, później zaczął go też dusić.

Gdy Anatolij przestał oddychać, Riechowski rozebrał jego ciało, a następnie ułożył je w odpowiedniej pozie na powalonym drzewie. Chciał w ten sposób pokazać wszystkim, że wilkin był gejem. Miał to być wyraz najwyższego upokorzenia ofiary. Niecały miesiąc później, 4 lipca, w lesie w rejonie podolskim w obwodzie moskiewskim, 70-letnia Klaudia Chochłowa szła z zakupami. Miała przy sobie torbę, w której znajdowały się ryby kupione chwilę wcześniej. Zamierzała odwiedzić swoją znajomą, do której droga wiodła właśnie przez las.

Niespodziewanie zza drzew wyskoczył Riachowski. Zaczął dźgać kobietę śrubokrętem w klatkę piersiową, plecy oraz ramiona. Łącznie zadał jej 14 ciosów. Kobieta upadła na ziemię, a napastnik zniknął, kradnąc jej 45 rubli. Zakrwawioną seniorkę szybko odnalazł sąsiad. Gdy do niej podszedł, kobieta wciąż żyła. Jak później relacjonował? Miała scuniętą na oczy zakrwawioną chustę. Ubrania miała we krwi. Zapytałem, co się stało. Powiedziała, że napadł na nią od tyłu jakiś mężczyzna. Nie widziała go. Spytałem, kto to był.

Tego styczniowego dnia, pędząc wśród drzew, nie zauważył ogromnego mężczyzny, którego właśnie minął. Przypadkowo zahaczył go nartą, czego najpewniej nawet nie odczuł. Ale Riachowski odebrał ten incydentalny gest zupełnie inaczej. Poczuł się sprowokowany i wpadł we wściekłość. Szybko dogonił chłopca, zrzucił go z nart i udusił szalikiem oraz pociągnożem. To właśnie wtedy Siergiej po raz pierwszy dopuścił się nekrofilii. Wykorzystał seksualnie ciało nastolatka, a po wszystkim chwycił za kijek narciarski i okaleczył nim zwłoki Zajcewa.

Riachowski zostawił zmasakrowane ciało Witalija i odchodząc zabrał ze sobą jego narty. Porzucił je kilkaset metrów dalej. Zwłoki nastolatka odnalazł jego ojciec. Gdy chłopak długo nie wracał z treningu, zaniepokojony mężczyzna ruszył na poszukiwania. Doskonale znał trasę, którą syn pokonywał na nartach, więc wiedział, w którą stronę powinien iść. A wkrótce po tym natknął się na zalegające w śniegu ciało Witalija. Ten widok zupełnie go załamał. Jak relacjonowały później rosyjskie media, mężczyzna w jednej chwili całkowicie osiwiał.

Milicjanci, którzy przyjechali na miejsce, odnaleźli też porzucone narty Zajcewa. W laboratorium zabezpieczono odciski palców, które zdaniem ekspertów należały do dorosłego mężczyzny. W tamtym czasie nie dopasowano ich jednak do żadnej osoby, co może wydawać się dziwne, biorąc pod uwagę fakt, że Riachowski figurował już w bazie, bo przecież miał za sobą kilkuletnią odsiadkę w kolonii karnej. Mimo to, z zupełnie nieznanych dziś powodów, wtedy jego nazwisko nie pojawiło się na liście podejrzanych. Milicjanci sądzili jednak, że za zabójstwem 16-letniego Vitalia stał inny seryjny morderca, Fischer, który w obwodzie moskiewskim zabił łącznie 11 osób.

Seniorka zaczęła krzyczeć, co spłoszyło mordercę. W rozmowie z milicjantami podała im dokładny opis napastnika. Mówiła, że był bardzo wysoki. Mimo to nie udało się go zidentyfikować. Tymczasem niepocieszony Riachowski zaczął polować na kolejną ofiarę. Tym razem zaatakował starszą kobietę, która jechała na nartach. Powalił ją na ziemię i zakrył jej usta, ale ofiara zdołała ugryźć go w dłoń. Zszokowany takim obrotem sprawy, Riachowski wypuścił staruszkę, która szybko odjechała, zostawiając napastnika za sobą. Po kolejnym nieudanym ataku Siergiej znów zaczął pojawiać się w parku izmajłowskim.

Nie zapaliła im się czerwona lampka również wtedy, gdy odkryto, że za zabójstwem 16-letniego Vitalija, a także za napadami na starsze kobiety, stał wysoki, dobrze zbudowany mężczyzna. Właśnie na to wskazywały odkryte na nartach odciski palców, a także zeznania zaatakowanych kobiet. Milicjanci z pełną stanowczością wykluczyli wersję sugerującą jednego morderca, działającego pod wpływem różnych preferencji, co w konsekwencji wydłużyło śledztwo i pozwoliło Siergiejowi mordować bez ograniczeń. I tak się stało 30 maja 1989 roku. Ryachowski zabił 58-letnią kobietę, a 9 czerwca 53-letnią, którą spotkał na cmentarzu.

Jak później tłumaczył, zginęła, bo domagała się zapłaty za seks. W 1990 roku Siergiej zabił jeszcze dwie osoby. Jednej z nich, 45-latce, rozprół brzuch, a także odciął głowę, którą położył obok zmasakrowanego ciała. 22 lutego 1991 roku zginęła 28-letnia narciarka Tatiana Notkina. Później, po zatrzymaniu, Riachowski przeglądając własne akta zatrzymał się na zdjęciu zwłok Notkina. Zwrócił się wtedy do strażnika więziennego z nietypową prośbą. Czy mogę zatrzymać to zdjęcie na pamiątkę?

A co jest takiego niezwykłego w tym zdjęciu? Jest bardzo piękne. W pobliżu miejsca zabójstwa Notkiny odnaleziono też rękawiczkę, która, jak się później okazało, należała właśnie do Riechowskiego. Już wtedy sugerowała ona, że za zbrodnią stał mężczyzna o wysokim wzroście. Ale i tym razem milicjanci nie dostrzegli powiązań z innymi zabójstwami w obwodzie. Między napadami na kobiety, głównie starsze, Riachowski nadal polował na homoseksualistów. 7 września 1992 roku spotkał Nikołaja Bełkina. 60-latek był gejem, a w przeszłości został skazany za molestowanie dzieci.

Siergiej zwabił go do lasu, gdzie zadźgał go nożem. Zwłoki wykorzystał seksualnie. 22 września, zaledwie 20 metrów od miejsca, w którym zabił Bełkina, Ryachowski zaatakował 38-letniego Olega Boldina. Mężczyzna również był homoseksualistą. Ryachowski udusił go, odciął mu genitalia, a następnie dopuścił się nekrofilii. Co ważne, morderca nigdy nie używał prezerwatyw, dzięki czemu śledczy mogli pozyskać próbkę jego nasienia. W grudniu tego samego roku Siergiej dopuścił się jeszcze co najmniej trzech ataków, z czego dwa zakończyły się śmiercią ofiar. Trzeci napad na 57-letnią Rajzę Furmanową był nieudany.

Gdybym miał szansę wydać wyrok na mordercę, zastrzeliłbym go bez wahania. Tymczasem brutalność i sadyzm maniaka eskalowały. 11 marca Riachowski zamordował 55-letnią Olgę Szujko. Zaciągnął kobietę do opuszczonej szopy i tam ją torturował. Przypalił jej włosy, włożył do jej pochwy petardę, którą później odpalił. Wbił jej też korkociąg w twarz. Jej ciało wykorzystał seksualnie. Zwłoki Szujko odnaleziono dwa dni później. Obok nich leżały okulary, na których sprawca zostawił wyraźny odcisk palca. Ale i wtedy nie udało się powiązać dowodów z Riachowskim. Nawet sprawdzenie notowanych przestępców seksualnych i pacjentów w szpitali psychiatrycznych nie przyniosło rezultatu.

12 kwietnia Ryachowski popełnił swoje ostatnie morderstwo. Ofiarą była 62-letnia Anna Norcesjan. Po tym, jak mężczyzna ją zaatakował, spryskała go gazem łzawiącym. Później próbowała dźgnąć go szydłem. Ale morderca wyrwał jej ostrze z ręki i zadźgał ją. By skomplikować śledztwo i zmylić milicjantów, rozebrał Annę, a na jej ciele napisał szminką Pozdrowienia z Czeczenii. Celowo zrobił błąd w napisie, by skierować uwagę mundurowych na mieszkańców Kaukazu. Chciał, by śledczy wzięli pod uwagę motyw etniczny. Milicjanci uważnie obserwowali podmoskiewskie dworce i przystanki autobusowe.

Funkcjonariusze szybko go jednak dogonili i zatrzymali. Obezwładnienie Ryachowskiego nie było proste, był niezwykle silny. Stawiał opór i uspokoił się dopiero wtedy, gdy milicjanci wyciągnęli broń i zaczęli mu nią grozić. Wtedy morderca upadł na kolana i oddał się w ręce służb. W chwili zatrzymania Riachowski miał 31 lat. Mężczyzna został przewieziony na komisariat. Tam przeszukano go dokładnie. W kieszeni kurtki znaleziono sznur, taki sam jak ten, który wisiał w leśnej altanie. Pobrano od niego również odciski palców. Dopiero wtedy milicjanci odkryli, że mężczyzna był już wcześniej karany za próbę gwałtu.

Zgadzała się również grupa krwi Siergieja z tą zabezpieczoną na miejscach zbrodni. Śledczy nie mieli już wątpliwości, zatrzymali właściwego człowieka. Ale pytań było wiele. Ile dokładnie osób zabił? Dlaczego to robił? I od jak dawna tak naprawdę działał? Ryachowski od razu przyznał się do zabójstwa jednej z kobiet, Olgi Szujko. Pojechał z milicjantami do lasu, w którym przeprowadzono wizję lokalną. Opowiedział śledczym, w jaki sposób odebrał kobiecie życia. Weszliśmy tutaj. Zaczęła krzyczeć. Udusiłem ją i zgwałciłem. Siergiej zaskoczył milicjantów kolejnymi wyznaniami.

Siergiej bez jakichkolwiek emocji opowiedział o tym, w jaki sposób odebrał chłopcu życie. Wyznał też, że odciął mu głowę z cyzorykiem, a później wyrzucił ją w lesie. Ani razu podczas wizji lokalnej Riechowski nie okazał skruchy. Na wszystkie pytania odpowiadał krótkimi, chłodnymi zdaniami. Milicjanci przeszukali rzeczy osobiste Siergieja, a także jego mieszkanie. Odnaleziono tam dziennik, który prowadził. Znajdowały się tam niepokojące rysunki, na przykład kostuchy, pod którą było kilkanaście trumien w różnych kolorach. Zdaniem ekspertów symbolizowały one liczbę ofiar, którym Riachowski odebrał życie.

Jak się okazało, Siergiej pisał również własną nowelę science fiction. Pełna była przemocy i zabójstw. W jednym z artykułów w rosyjskiej prasie czytamy Przestępca układał opowiadanie science fiction Starfall, które opowiadało o trudnym codziennym życiu przyszłego oficera bezpieczeństwa państwa, przeprowadzającego oczyszczanie planet i pirackich statków kosmicznych z pomocą podległych mu robotów. Riachowski napisał trzy wersje opowiadania, choć żadna z nich nie miała zakończenia. Według psychiatrów, którzy badali Riachowskiego w Centralnym Instytucie Badawczym Psychiatrii Sądowej im. Serbskiego, przestępca po prostu nie wiedział, jak zakończyć swój esej.

Zabójcę nie interesowała sama fabuła. Całkowicie zresztą naiwna, żeby nie powiedzieć głupia. ale fantazje na temat masowych represji, palenie ludzi miotaczami ognia, wyrzucanie ich w kosmos i tak dalej. Głównym bohaterem jest pewien dowódca, oficer bezpieczeństwa państwa przyszłości, który za pomocą oczyszczania zaprowadza porządek Federacji Międzyplanetarnej i wychowuje nowe pokolenie ludzi. Istniały łącznie trzy wersje tej noweli, ale żadna nie została ukończona. Morderca trafił na badania psychiatryczne. Eksperci uznali, że Ryachowski był głęboko zaburzony. Zdiagnozowano u niego nekrofilię, gerontofilię.

I co ważne, Siergiej został rozpoznany na okazaniu przez swoje niedoszłe ofiary. Porównano również pismo mordercy z tym umieszczonym na ciele Anny Norcesjan. Eksperci nie mieli wątpliwości. To Ryachowski napisał na zwłokach zdanie pozdrowienia z Czeczenii. A dlatego wersja o wymuszaniu zeznań szybko została obalona. Siergiej Ryachowski stanął przed sądem. Odpowiadał za zabójstwo 19 osób. Morderca domagał się pełnego uniewinnienia i przeprowadzenia ponownych badań psychiatrycznych. Jego wnioski zostały jednak odrzucone. Rozprówacz z Bałaszychy został ostatecznie skazany za 18 z 19 morderstw.

Nie udowodniono mu zabójstwa jeszcze jednego nastolatka, do którego pierwotnie się przyznał. 11 lipca 1995 roku sąd wydał wyrok. Kara śmierci przez rozstrzelanie. Siergiej, słysząc tę decyzję, krzyknął do krewnego jednej z ofiar. Wrócę, tatarski gnojku. Napisał też list do wiceprezydenta Rosji. Stwierdził w nim, jestem niewinną ofiarą antyludowego rządu. Choć na jakiekolwiek uniewinnienie czy łaskę Ryachowski nie miał co liczyć, to i tak uniknął kary śmierci. Wszystko przez zmianę prawa w Rosji, dzięki której egzekucje zamieniono mu na dożywocie.

Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.