ZAPLECZE CXV

Dobry wieczór Państwu. Luty i warunki wyjątkowo polowe. ZAPLECZE alternatywa nastrój las. Chciałem oddać ten las. Ten las, kiedy jeszcze właściwie nic wielkiego się nie dzieje, a dzieje się tak dużo. Dzisiaj opowieść Wojciecha Brożka, Wojtka Brożka, związanego niedawno z formacją Drobne Niepokoje. I to on dla nas przygotował opowieść o swojej twórczości, o niepokojach. Ale zaczniemy dzisiaj trochę wspomnieniowo.

Odbijają księżyca blask. Obmywam, obmywam w misce nogi. Robiąc przy tym blask, blask, blask. Z kwiatów czereśni robię pełną wiąki. Nad sławem do księżyca śpiewam sobie kołysanki. Mru mru mru, kici kici, tap tap tap, mru mru mru. Kici kici, tap tap tap, mru mru mru.

Coś, co mi przypomina pierwszą dziwną opowieść w tej audycji. Był grudzień 2020 roku i wtedy Izabela Zawistowska opowiedziała historię Wołgi. No to ja przypomnę tę historię teraz, zanim przejdziemy do dalszej części tej rozmowy. Stara dziwna opowieść i na koniec nowa. Przypomniała mi się legenda czarnej wołgi, którą nas dzieci straszono w czasach realnego socjalizmu.

ZAPLECZE CXV. Names mentioned. Puzel i Notaria Korpowska, czyli NAW. To było spotkanie i...

Kiedyś znajdę dla nas dom z wielkim oknem na świat. Znowu zaczniesz ufać mi, nie pozwolę ci się bać. Kiedyś wszystkie czarne dni obrócimy w dobry żart. Znowu będziesz ufał mi. Wiem, dobrze wiem, potrafię ranić tak jak nikt.

Nie wiem co robić, gdy płaczesz. Już nie śmiejesz się jak kiedyś. Wszystko jest inaczej. Kolejny raz proszę Cię o ostatnią szansę. Kiedyś znajdę dla nas dom Z wielkim oknem na świat Znowu będziesz ufał mi Nie pozwolę ci się bać Kiedyś wszystkie czarne dni Wrócimy w dobry świat Znowu będziesz ufał mi

ZAPLECZE CXV Ostatnio, niespełna miesiąc temu, miałem bardzo dziwną sytuację, bardzo trudną. Wydawało mi się, że umrę. Miałem atak paniki spowodowany, jak się później okazało, tym, że byłem przemęczony po świętach opieką nad dwuletnim Tadziem między innymi. I to było takie ukryte zmęczenie. Zapiłem kawą i jak wróciliśmy do Gorzowa z Warszawy, to wypiłem dwie mocne kawy.

I rzeczywiście przez to ten utwór jest... ma się wrażenie, że on jest otwarty. Właśnie przez to wejście tego głosu na końcu. Tak jakby każdy z nas mógł do niego coś sobie dograć. Porozmawiać chcę z Marcelą Rybską już za dwa tygodnie to spotkanie. I koniec. Zamykam las, za chwilę go wyłączę. Luty to są dla mnie takie małe wakacje, ale wolę je od wakacji i zawsze mi jest szkoda zimy. Wszyscy czekają na wiosnę, mamy już temperatury plusowe, wszyscy się cieszą, a mi gdzieś szkoda tej zimy, bo ZAPLECZE to jest audycja jesienno-zimowa i w tych miesiącach czuję się najlepiej.