122. Romeo i Julia z lasu

Efekty przychodzą zaskakująco szybko. W ciągu zaledwie 10 dni od rozpoczęcia analizy John Doe zostaje zidentyfikowany jako Harold Dean Clouse Jr. Niedługo później potwierdza się tożsamość Jane Doe. To Tina Gayle Lynn, znana później jako Tina Clouse. Para znaleziona w lesie przed 4 dekadami to młode małżeństwo z New Smyrna Beach na Florydzie. Pod koniec 1980 roku przenieśli się do Teksasu i zniknęli bez śladu. 12 stycznia 2021 roku, dokładnie w 40 rocznicę ich odnalezienia, jednostka prokuratora generalnego Teksasu zajmująca się nierozwiązanymi sprawami kryminalnymi oficjalnie ogłasza ich tożsamość.

Ostatecznie podejmują wspólną decyzję o ponownym pochówku. Po czterdziestu latach Romeo i Julia z lasów pod Houston przestają być symbolami tajemnicy. Odzyskują imiona, historię i miejsce, do którego naprawdę należą. Ale ta historia tutaj się jeszcze nie kończy. Przeciwnie. Identyfikacja ofiar otwiera przed śledczymi kolejny rozdział, którego istnienia nikt się nie spodziewał. Kiedy detektywi kontaktują się z rodzinami Deana i Tiny, rozmowy szybko schodzą na temat, który zmienia bieg całej sprawy. Jedna z krewnych zadaje pytanie, po którym zapada głucha cisza. Co stało się z dzieckiem? Gdzie jest Holly? Okazuje się bowiem, że kilka miesięcy przed przeprowadzką do Teksasu, Tina rodzi córeczkę – Holly.

Powstaje specjalny projekt – Hope for Holly DNA Project. Publikowane są informacje o sprawie, w tym ostatnie znane miejsce pobytu Deana i Tiny, czyli Louisville w Teksasie, oddalone o ponad 400 km od miejsca odnalezienia ich zwłok. Narodowe Centrum do Spraw Zaginionych i Wykorzystywanych Dzieci przygotowuje progresję wiekową Holly. Członkowie rodzin przekazują swoje próbki DNA do baz genealogicznych, licząc, że technologia, która przywróciła tożsamość rodzicom, pomoże także odnaleźć ich córkę. W czerwcu 2022 roku pewna kobieta przychodzi do pracy jak każdego innego dnia. Restauracja w niewielkiej miejscowości w Oklahoma powoli zapełnia się w porze lunchu, a ona krząta się za ladą przygotowując kolejne zamówienia.

Niedługo później, około północy, na terenie toru wyścigowego na Florydzie, pojawiają się trzy kobiety w białych szatach. Zwracają samochód. Jedna z nich przedstawia się jako siostra Susan i informuje, że Dean dołączył do ich wspólnoty. Mówi, że odcina kontakt z rodziną, że wybrał nowe życie. Matka błaga, by pozwolono jej z nim porozmawiać. Chce usłyszeć jego głos albo głos jego żony. Chce jakiegokolwiek potwierdzenia, że to prawda. Ale na nic się to zdaje. Kobiety odchodzą bez dalszych wyjaśnień. Śledczy analizują te relacje bardzo uważnie. Sprawdzają członków grupy, rozmawiają z byłymi wyznawcami, próbują odtworzyć trasę ich wędrówek. Ostatecznie jasno zaznaczają, że nie znajdują dowodów wskazujących, by osoby, z którymi rozmawiają były odpowiedzialne za śmierć Tiny i Deana.

To nie jest postać nieskazitelna. To człowiek, który potrafi podporządkować sobie ludzi i interpretować religię w sposób wygodny przede wszystkim dla siebie. W takich zamkniętych strukturach zasady często istnieją tylko na papierze. Oficjalne doktryny to jedno, a codzienna praktyka to drugie. Bardziej radykalni członkowie nie zawsze muszą stosować się do narzucanych reguł, zwłaszcza jeśli czują, że działają w imię wyższego celu albo pozostają pod bezpośrednim wpływem lidera. A presja grupy, izolacja od świata zewnętrznego i bezwarunkowa lojalność wobec przywódcy potrafią zniekształcić moralny kompas. To mechanizm dobrze znany w historii podobnych wspólnot. Śledczy nie wskazują tej grupy wprost jako sprawców morderstwa Tiny i Deana.

Nie mają na to dowodów, ale cień, jaki rzuca jej historia, sprawia, że trudno przejść obok niej obojętnie. Bo choć na zewnątrz wszystko ma kolor bieli, im głębiej się spojrzy, tym więcej widać pęknięć. Zwłaszcza, że sam Dean był podatny na wpływy i już jako nastolatek przystąpił do podobnego ugrupowania. Harold Dean Clouse Jr. i Tina Gayle Lynn poznają się w 1978 roku w New Smyrna Beach na Florydzie. Ona ma zaledwie 15 lat, on jest 4 lata starszy. Ich rodziny w pewien sposób już się znają. Siostra Deana spotyka się z bratem Tiny. Między Deanem i Tino rodzi się uczucie, które bardzo szybko nabiera powagi.

Nie ma w nim wielkich deklaracji ani dramatycznych gestów. Jest młodzieńcza pewność, że chcą być razem. 25 czerwca 1979 roku biorą ślub cywilny, a już 24 stycznia 1980 roku Na świat przychodzi ich córka. Otrzymuje na imię Holly Marie. Bliscy opisują ich jako oddaną, kochającą się rodzinę. To zwyczajni, skromni młodzi ludzie, którzy dopiero zaczynają dorosłość. Latem 1980 roku podejmują decyzję o przeprowadzce. Do tej pory mieszkali z siostrą Tiny, Ale teraz nadchodzi moment zmian. Region Dallas rozwija się w zawrotnym tempie. Trwa boom budowlany, powstają nowe osiedla, nowe domy, nowe możliwości.

Dean jest doświadczonym stolarzem i widzi w Teksasie szansę na stabilną pracę. Z nimowlęciem na rękach wyruszają do Louisville. Na początku mieszkają u kuzyna Deana. Chcą odłożyć pieniądze na własny dom. Holly ma wtedy roczek, a Dean pracuje dorywczo przy budowach. Praca, co prawda, bywa nieregularna, ale nikt z ich otoczenia nie wspomina o konfliktach czy poważnych napięciach spowodowanych finansami. Z zewnątrz wszystko wygląda normalnie. Pod koniec października tego samego roku, czyli 1980, Kontakt z rodziną nagle się urywa. Telefony milkną, listy nie przychodzą, a to niepokojące zwłaszcza dla rodziny Tiny. Dziewczyna pisywała do nich bardzo regularnie. Na początku jednak nikt nie panikuje.

Tina i Dean Dostają od swoich rodzin coś w rodzaju kredytu zaufania. Wiedzą, jak ciężkiej czasochłonem może być oswajanie się z nowym środowiskiem i budowanie życia na nowo w zupełnie nowym miejscu, prawie 2000 km od domu, w dodatku będąc świeżo upieczonymi rodzicami. Dla śledczych 40 lat później to dopiero początek osi czasu, która prowadzi prosto do lasu pod Houston. Z czasem na światło dzienne wychodzi jeszcze jeden istotny szczegół z przeszłości Deana. Jako nastolatek przechodzi okres intensywnych duchownych poszukiwań. W latach 60. i 70. w Stanach Zjednoczonych popularność zyskują ruchy religijne, skupiające młodych ludzi rozczarowanych światem dorosłych, szukających prostych odpowiedzi i silnej wspólnoty.

Bardzo szybko stracił ojca i tak naprawdę wychowywał się bez męskiego wzorca. Nic dziwnego więc, że starszy mężczyzna, cieszący się autorytetem tak licznej społeczności, a do tego uważający się za wcielenie samego Jezusa, zrobił na nim tak wielkie wrażenie, że zdecydował się porzucić całe swoje dotychczasowe życie. Na szczęście ten etap nie trwa długo. Dean wraca do rodziny i próbuje ułożyć wszystko na nowo. Kiedy poznaje Tiny, wydaje się, że tamten rozdział ma już za sobą. Jednak doświadczenie funkcjonowania w zamkniętej, silnie zintegrowanej wspólnocie religijnej zostaje głęboko z nim. Dla śledczych, którzy po latach analizują każdy fragment jego biografii to nie jest nieistotny epizod. To sygnał, że duchowe ruchy o radykalnym charakterze nie były mu obce, a tym samym nie mogą wykluczyć, że nie dał się złapać w pułapkę samozwańczych wybrańców Chrystusa po raz drugi.

Śmierć Deana i Tiny oraz tajemnicze zniknięcie Holly pozostają jedną z tych zagadek, które przez dekady nie dają spokoju. Śledczy i komentatorzy wskazują na kilka możliwych wyjaśnień, choć żadnego nie da się jednoznacznie potwierdzić. Niektórzy uważają, że za wszystkim stoi sekta. Spekuluje się, że Tina i Dean wstąpili do niej razem, ale po krótkim czasie zorientowali się, że to nie jest najlepsze środowisko dla wychowywania dziecka, albo ktoś z wewnątrz grupy zasugerował im oddanie go w dobre, choć mimo wszystko przypadkowe ręce. Obie te wersje mogą być prawdziwe, tym bardziej, że wyznawcy kierowali się zasadą, kto porzuci wszystko i wszystkich zasłuży na zbawienie. To przeinaczony i opatrznie zrozumiany werset z Biblii.