RECENZJA. Kalmankantaja / Nyctophilia (Wolfspell Records, 2026)

Split fińsko-polski bez swojego konkretnego tytułu, split zawierający tylko dwa utwory, a split dzielony pomiędzy Kalmankantaję fińską i Nyctophilię polską. Czyli split po prostu Kalmankantaja Nyctophilia. Wszystko zostaje w rodzinie, bo wydawcą jest Wolfspell Records, a tenże Wolfspell Records ostatnio wydaje się, od dawna już wydaje Kalmankantaje, no a ostatnio też i wydaje Nyctophilie. Także ten sam wydawca. Wydanie ładne, aczkolwiek bardzo astetyczne. No niestety digipak, no ale życie jest jakie jest.

Jest tego naprawdę bardzo, bardzo dużo. Nyctophilia, bałem się tutaj, choć Nyctophilia ostatnio gra naprawdę dobrze i przecież ostatni album Stargazer, wydany właśnie też w Wolfspell, była recenzja, w tamtym roku wydany, to świetny krążek jest. No i nyctophilia wiadomo wywodzi się raczej z takich smętnych dźwięków, no ale ewoluowała i dzisiaj to już jest taki raczej klasowy, rasowy, klasowy black metal. Oczywiście z dużą dawką klawiszy. No ale bałem się troszkę, że tutaj ponieważ to split z Kalmankantają to Gdzieś tam górę wezmą stare nawyki. Na szczęście nie wzięły. Aczkolwiek w ogóle zaskakujące jest to, że wydaje się mocniejszy, brutalniejszy, bardziej bezkompromisowy numer zamieściła tutaj Kalmankantaja.

Także polecam do nabycia Wolfspell Records, więc bez żadnego problemu. Naprawdę fajny split. Jestem bardzo pozytywnie zaskoczony. Dziękuję bardzo. Do następnego.