RECENZJA. Enigmatic Rite - "In Winter twilight Wrath Unveils..." (Wolfspell Records, 2025)
Nowy twór w greckim podziemiu debiutuje udanym pełniakiem. Polecam!---https://www.youtube.com/@zdiabemzapanbrat
Dzień dobry, dzisiaj będzie wydawnictwo Wolfsbell Records, ale tym razem nie będzie to mroźna północ Europy, kierunek w którym lubuje się Michał i wynajduje tam dużo ciekawych zespołów. Będzie to gorące południe Europy. Możliwe, że Mijał postanowił wybrać się na wakacje, a przy okazji poszukać jakichś ciekawych zespołów do wydania. No i znalazł Enigmatic Ride, nowy twór na greckiej scenie, który właśnie u niego debiutuje od razu pełniaczkiem. I o tym słów kilka dzisiaj, bo warto. Zapraszam.
Enigmatic Ride, jak już wspomniałem, to całkiem nowy twór na greckiej scenie, w greckim podziemiu raczej można by powiedzieć oczywiście. Nie jest to jednak typowo greckie granie. Ja wiem, mam tu na sobie koszulkę Varatron, ale to akurat od Varatron jest daleko, daleko, daleko. I to też jest jeden z powodów, dla których warto o tym albumie powiedzieć kilka słów, pomijając to, że jest bardzo solidny. No to właśnie też dlatego, że tych greckich zespołów nie grających typowo grecko, oczywiście trochę jest, ale jednak kojarzymy tę Grecję z tym typowo greckim sposobem grania, właśnie reprezentowanym przez Stary Waratron, Nekromantię, Rotting Christ i tak dalej.
No i z tych nowszych Funeral Storm, Itaka czy Katawazja, no tego wszystkiego trochę jest. Natomiast Enigmatic Ride gra bardzo północny black metal, choć jest w nim trochę południowego żaru.
północnym właśnie no bo oczywiście ta stara Grecja i w ogóle grecki black metal ten grany na typową grecką modłę jest jak najbardziej mroczny no ale co my tutaj mamy Enigmatic Ride długi tytuł jest In Winter Twilight Wrath Unveils tak to wygląda bardzo fajnie że mamy jewel case'a okładka no tutaj trochę nawet na niej widać ale no tutaj w tych warunkach to pewnie niewiele Ale zaraz się pojawi na ekranie. W środku mamy teksty, zdjęcia panów muzyków. Jak już mówiłem, to jest duet perkusista, który gra w bardzo jeszcze wielu innych projektach. Niektóre są bardziej znane, niektóre mniej. Oraz człowiek, który odpowiada za bas, gitarę i wokal.
Podoba mi się brzmienie tego albumu, bo jest takie dosyć, bym powiedział, chropowate, brudne, ale też nie do przesady wcale. Wszystko słychać, natomiast ma w sobie odpowiednią dawkę tej właśnie jakiejś takiej czerni piwniczno-podziemnej. Słychać, że nikt tutaj nie próbuje niczego polerować, ale też z drugiej strony nikt też nie próbuje, nie wiadomo jak na siłę to gdzieś tam zabrudzić, żeby to było jak totalnie coś z jakiejś, wiecie, najgłębszej piwnicy i z najciemniejszych borów. Nie. Enigmatic Ride myślę, że całkiem dobrze gdzieś ten swój środek znalazł pomiędzy właśnie słuchalnością a tym, żeby to nadal było w swoim wydźwięku podziemne.
Brzmienie jest też dosyć mocne i energetyczne i bardzo dobrze, bo ta muzyka też taka jest. Te kompozycje są zbudowane nie po to, żebyśmy siedzieli i myśleli nad sensem istnienia. Te kompozycje są zbudowane w ten sposób, żeby niosły energię, siłę, oczywiście też i złość, nienawiść, aczkolwiek jest tutaj, tak jak chociażby w tej trójce, ten przewodni motyw jest dosyć wesoły, można by nawet powiedzieć. Taki troszkę ludowy, powiedzmy. Tutaj takich zbyt wielu już potem nie ma, ale to też nie jest tak, że Enigmatic Ride chce być najbardziej nienawistnym zespołem na świecie. Grają po prostu Black Metal, który... nie wyróżnia się w żaden większy sposób, natomiast jest bardzo solidnie zagrany i słucha się tego albumu przyjemnie.
Także podsumowując, czy warto poznać pierwszy debiutancki krążek Enigmatic Ride? Jak najbardziej warto. Szczególnie, że to jest też ciekawe z punktu widzenia samej wytwórni, no bo ta Grecja u nich to się zbyt często nie zdarza. I jest to też ciekawe dla ludzi, którzy lubią grecką scenę, bo nie jest to, jak już mówiłem, typowa Grecja. Jest to jak najbardziej klasyczny black metal dla fanów bardziej jednak północnego grania, ale podbitego lekko takim żarem. Gdybym miał zresztą tej północy się tutaj doszukiwać, to chyba najbliżej by było do Szwecji. Ale to zresztą nie mają sensu takie odniesienia, bo ten album słychać, że on jest inspirowany bardzo wieloma kierunkami, choć tak jak mówię jest bardzo jednorodny.
Warto go poznać? Na pewno warto go poznać. bo w dzisiejszych czasach wiele albumów, które się ukazują, nazywane są black metalowymi, chociaż nigdy nie powinny tak zostać nazwane. Natomiast debiut Enigmatic Ride jak najbardziej zasługuje na to miano. Także Woolspel Records bez problemu dostaniecie. Polecam. Tyle ode mnie. Dziękuję bardzo. Do następnego.
Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Nowy twór w greckim podziemiu debiutuje udanym pełniakiem. Polecam!
---
https://www.youtube.com/@zdiabemzapanbrat