RECENZJA. Dark Divination - "Liitto hengen ja veren" (Signal Rex, 2025)

Dzień dobry. Dzisiaj znowu Finlandia. Znowu Finlandia. Za niedługo w ogóle tej Finlandii może być już bardzo dużo na kanale. No ale na razie skupimy się na jednej płycie. Mianowicie i na premierze jeszcze z tamtego roku. Fiński projekt jednoosobowy Dark Divination. Wypuścił swój pierwszy album długogrający. Wypuścił go w Signal Rex portugalskim. No i jak już przy kilku innych wydawnictwach z tej wytwórni mówiłem, płyty z tej wytwórni nie docierają nam jakoś bardzo szybko, więc też ta recenzja jest troszkę opóźniona. Zapraszam.

Jak już mówiłem, Dark Divination to jest jednoosobowy projekt. Album Liitto hengen ja veren to jest pierwszy pełniak. Prezentuje się on bardzo ładnie. Signal Rex ostatnio tak naprawdę, widzę, fajnie tę płytę wydaje. Zresztą chyba zawsze w miarę fajnie wydawał. Przynajmniej już od dłuższego czasu. Na okładce mamy od razu zdjęcie składu, więc temat załatwiony. Jewel case'ik. Logo, którego nie sposób odczytać, ale to najmniejszy problem, bo przecież wiemy, że to Dark Divination. No i za tym projektem stoi sobie pan Dark Divinator. On gra jeszcze w Mystic Blood świetnym, którego była recenzja. On gra jeszcze w Curzon List, które wydało świetne demo.

To jest, o ile wiem, młody gość. No i szczerze powiedziawszy, jak on tak będzie sobie szalał, to przyszłość przed nim. A w Dark Divination dorobił się wcześniej, muszę sobie pomóc, dorobił się wcześniej dwóch epek i dema. Jedną z tych epek recenzowałem na kanale Unforgotten, też wydana przez Signal Rex. Niestety więcej od Dark Divination nie posiadam. A to naprawdę ciekawy projekt. No i tak jak mówiłem, jeśli ten młody jegomość ma zamiar taki poziom utrzymywać, to bójcie się narody, bo w przyszłości naprawdę może wydawać dzieła. No może nie wiekopomnę, bo bym przesadził. Ale po prostu słychać, że ten człowiek ma dryg do tego grania, czuje to granie, ma je w sercu, jest nim przesiąknięty i chce po prostu tworzyć porządny

Dark Divination to jest taki fiński black metal, który nie do końca jest w stu procentach fiński, ale ta Finlandia tutaj jest słyszalna jak najbardziej, tylko że ona jest Dosyć mocno schowana to nie jest ta Tanzbuda, która byłaby totalnie na pierwszym planie. Widzimy tylko ją, tylko z niej dobiega muzyka i tylko tam otwarte są drzwi i ktoś zaprasza nas do środka. Nie, nie, nie. Tu jest tak, że ta Tanzbuda jest ok, otwarta i zaprasza nas do środka, ale przed nią. Stoi sala koncertowa, w której grają sobie black metal panowie z północy z lat 90. I nie tylko zresztą z północy, bo Dark Divination sięga po różne, różne inspiracje, ale przede wszystkim jednak odnosiłbym się tutaj do północnego grania, nie tylko norweskiego.

Co nie zmienia faktu. Że gdzieś tam naprawdę w tle ktoś na tyle podkręcił głośność w tej tancbudzie, że nawet na tej sali koncertowej gdzieś tam słychać te takie fińskie melodie, te takie fińskie typowe dla nich dosyć krótkie i oszczędne zagrywki. I robi to świetny efekt, bo też to co dorzucił od siebie na pierwszy plan pan Dark Divinator, no to są właśnie te elementy dosyć mocno chwytliwe, takiego black metalu, raczej średnie tempa albo szybsze średnie tempa, niosącego, porywającego i wszystko razem to do kupy tworzy świetną mieszankę.

NOOOOOO! Ja na początku miałem właśnie jakieś dziwko, jeśli chodzi o ten album, bo w ogóle troszkę on jest jednak inny od tej epki Unforgotten. Ta epka Unforgotten była taka totalnie z tej pierwszej sali koncertowej. Tutaj właśnie troszkę mnie to zaskoczyło gdzieś tam to przemycanie tych fińskich elementów lub dodanie też dosyć sporej ilości elementów chwytliwych, melodyjnych, co Podstawowa sprawa, to nie odbiera Dark Divination agresji, black metalowego zacięcia i tak dalej, ani trochę.

Tylko po prostu w pierwszej chwili mówię, kurczę, miałem takie wrażenie, że może za dużo chciał jednak tych rzeczy dodać, ale potem przy drugim, trzecim przesłuchaniu okazało się, że te rzeczy świetnie ze sobą współgrają. Wybuchowa z tego jest mieszanka po prostu. Bo to nie jest też tak, jak czasami, kiedy chłopaki chcą wszystko wrzucić, bo nie do końca wiedzą, w którym kierunku iść. Mam wrażenie, że Dark Divination dobrze wie, gdzie z tym projektem chce iść. I może właśnie odnalazł swoją drogę. Dzięki temu pojawia nam się na fińskiej scenie jeszcze coś troszkę odmiennego od całej reszty, a zarazem bardzo klasycznego, zarazem bardzo osadzonego w latach 90.

Także bardzo Wam to polecam. Polecam Wam Dark Divination. I jeszcze raz powtórzę, polecam grzebanie w fińskiej scenie. Ja wiem, że za niedługo ja Wam to wszystko wyłożę na tacy, więc po co teraz siedzieć i grzebać. No ale jakie tam jest bogactwo, to jest niesamowite po prostu. I nie wiem, to jest, ten fenomen jest, to jest tak piękne, dlatego warto, naprawdę warto Postaram się ją wam jak najlepiej przybliżyć, zresztą robię to już od dłuższego czasu. Dark Divination, bardzo polecam ten projekt, ale tak samo polecam od tego pana Mystic Blood, Curzon List. Fajne, naprawdę dobre rzeczy. Młoda fińska fala atakuje i robi to w bardzo udany sposób.