Wszystkie wojny Trumpa

Klaudia, padła ciekawa propozycja. Słucham. Ja nie dostałam żadnej ciekawej propozycji, mów. Przykro mi, ale dostał Premium Canada. Proszę bardzo. Drogi Marku, chciałabym pracować z Tobą nad otwarciem przed Kanadą drogi do uzyskania statusu pierwszego członka Stowarzyszonego Unii Europejskiej. Przejdziemy od umowy CETA do sojuszu na rzecz przyszłości, aby stworzyć przestrzeń wspólnego dobrobytu i bezpieczeństwa gospodarczego. No, to wygląda na mariaż z rozsądku i szczerze mówiąc ta propozycja bardzo mi się podoba.

Ale z rozsądku, może i tak oczywiście, bo Kanada miała być 51 stanem amerykańskim, a tymczasem będzie kolejnym członkiem Unii Europejskiej. Może nawet z miłości i rozsądku. Ja myślę, że tam jest miłość, bo ta ceta, o której wspomniała Ursula von der Leyen bardzo dobrze funkcjonuje i w ciągu 10 lat jej funkcjonowania wymiana handlowa naprawdę idzie bardzo dobrze między Unią Europejską a Kanadą, więc tam miłość jest. Zresztą ja słyszałam, że Kanada to taka Europa w Ameryce, także wszystko absolutnie mi się zgadza. Ja bym nie miała nic przeciwko. Ja jestem za. Ja chcę Kanadę w Unii Europejskiej. Ja też chcę mieć Kanadę w Unii Europejskiej. Oni mają mieć jakiś dziwny status członka stowarzyszonego, który jeszcze w ogóle nie istnieje w przestrzeni prawnej, ale już widzę, że tak można podróżować do Kanady bez wiz, bez ograniczeń. Fajnie.

I też była jednym z tych elementów, które sprawiły, że Europejczycy zaczęli myśleć, że może jednak warto o te własne bezpieczeństwo zadbać nieco bardziej, a nie liczyć na pomoc sojusznika z zewnątrz, który trochę dziwnie się zachowuje wobec terytoriów. Które nie są częścią Unii, ale są częścią jednego z państw. Przyjaznych terytoriów. Tak, przyjaznych. Tu nie ma żadnego sporu. Nikt z tej Grenlandii nie miałby powodu, żeby zaatakować Stany Zjednoczone. I raczej chyba nikt tej Grenlandii, z tego co mi wiadomo, na ten moment nie próbował podbić. Więc bezpieczeństwo Grenlandii jest zapewniane przez tulińskie siły. Zresztą była nawet misja wysłana europejska na kilkudziesięciu żołnierzy, ale chodziło bardziej o symbol, że kiedy będzie potrzeba, to będziemy bronić.