#44 Girl Power (cz. II)

Jestem przekonana, że nie miały takiego pomysłu, tylko zrobiły to jakoś odruchowo, automatycznie. I stąd idea także tego naszego dzisiejszego odcinka, aby zwracać na to uwagę, jak wzmacniać dziewczynki, jak się odkleić od jakiegoś stereotypu i popatrzeć z pewną świeżością. Myślę o tym, że zachęcasz też do modelowania swoją postawą. Przecież te negatywne przekonania na temat swojej siły, sprawczości, one dotyczą właśnie też dorosłych kobiet. I to tam zaczyna się to modelowanie. Tak, że kobiety też nie zawsze sobie dają prawo do czegoś. I są bardziej wycofane. I teraz przypomina mi się wystąpienie Caroline Paul, autorki książki Girl Power.

O książce zaraz powiem, ale teraz chcę nawiązać do tego, o czym mówi w swoim wystąpieniu. Jak zauważa też inne zachowanie matek czy rodziców w ogóle wobec synków i córeczek, że chłopcy są często zachęcani do tego, aby spróbować zmierzyć się z czymś, nie bać się. Natomiast dziewczynki częściej słyszą komunikaty typu uważaj, ostrożnie, a może to nie jest dobre dla ciebie. I to także zasiewa pewien wzór, że aha, to ja jako dziewczynka, później kobieta, to może bardziej powinnam być ostrożna czy wycofana, bo z jakiegoś powodu nie mogę, nie mam do tego prawa. No a Caroline Paul zachęca, aby jednak.

Wygląd może być dla nas ważny, ale żeby przestać się definiować poprzez to, czego nam brakuje, czego nie mamy. I rezygnować coraz częściej z porównań z tymi, którzy w naszym odczuciu to posiadają, prawda? Jest taka reklama, poprzednio mówiłyśmy o reklamie takiej dziewczęcej, a ta reklama opisuje Taką ciekawą sytuację chodzi o rysownika, który na co dzień zajmuje się porządzaniem takich portretów pamięciowych. I on został zatrudniony do tego, aby wspomóc kobiety w stworzeniu ich... Ich portretu, tak?

I w ten sposób nie dopuszcza, aby ktokolwiek sprawił, że nagle niechcący stajesz się ofiarą. Chwilkę wcześniej wspominałaś o Tynie Oziewicz i ja przecież jak myślimy o poczuciu wartości, to od razu mam przed sobą tą ilustrację, olizając, sporządzoną do książki Co Lubią Uczucia, gdzie portretuje bezwartościowość. Tam jest taki fragment, jak ta bezwartościowość mieszka w tym kuble na śmieci i tam sobie tak dekoruje ten kublet skórkami pomarańczy i cytryny. Ale ten fragment jest niesamowity, opisany przez Tina, że oto ta sama bezwartościowość znajduje wartość we wszystkim, naprawdę we wszystkim, poza samą sobą.

To aby sprawdzić, jak wyglądamy w pozycji mocy i aby ją obudzić. Aby stanąć w lekkim rozkroku, wyprostować plecy, oprzeć dłonie na biodrach, popatrzeć sobie prosto w oczy. I tak postać dwie minutki. No i oczywiście to jest ćwiczenie dla każdej czy każdego z nas tak naprawdę. Caroline Paul pisze o tym w kontekście dziewczynek, aby zostać Wonder Woman. Super. Ale ja myślę sobie, wiesz, bo to nie ma daty ważności. My możemy stawać w swojej sile, tak? Ćwiczyć swoją sprawczość tak naprawdę do końca życia. Oczywiście. Jest taka świetna książka, już od kilku lat, ale myślę, że może naprawdę bardzo dużo wnieść.

Podoba mi się, jak mówisz, że coś nie ma daty ważności, bo myślę sobie, że większość ograniczeń tkwi w naszych głowach tak naprawdę. To nieprawda, że jesteśmy przeterminowane gdzieś ostatnio. Jedna koleżanka tak mówiła o sobie. Ja mówię, nie, no nie możesz tak mówić. Ale tak się czuję, myślę, że ten spójnik i jest zawsze potrzebny. Ja uwielbiam tą Patricię Berry, to jest taka jungistka, która też zawsze mówi o tym i, wszędzie wkłada to i, w ogóle wszędzie. Natalie de Barbaro też jest dużo o tym i, że to jest i to, i to, i to. I ty też mówiłaś o tym w jednej z naszych rozmów. Wiesz, wspomniałaś o Amy Cuddy. Ja nie przytoczę tego tak w całości, bo już Dawno temu widziałam ten jej występ, ale zdaje się, że ona tam opowiada o swojej trudnej drodze, że jej studia zajęły, zdaje się, że dwa razy dłużej, nie wiem, czy nawet nie osiem lat, dlatego że uległa jakiemuś wypadkowi i potrzebowała włożyć o wiele więcej wysiłku w to, ale też toczyła chyba takie spotkanie ze swoją studentką, kiedy przed nią stanęła kobieta, która miała podobnie jak ona wiele lat temu