Latająca wiewiórka na pomoc uchodźcom, czyli Letjaha
Wszyscy słyszeli o osobach i grupach, które rzuciły się na pomoc uchodźcom z Ukrainy. W tym podcaście rozmawiam z osobami z jednej z takich organizacji, a w zasadzie całej sieci. W pierwszym dniu wojny w Krakowie zebrała się grupa osób, które postanowiły nie czekać tylko oddolnie zorganizować pomoc dla uchodźców napływających przez niedaleką granicę. Wyszło im to nadspodziewanie dobrze, a dzięki ich pomocy wiele osób zostało uchronionych przed kłopotami i ma dach nad głową i podstawy do budowania życia. Pojawiło się wiele słów krytyki względem władz samorządowych i rządowych, które nie poradziły sobie z zadaniem, mimo środków technicznych i finansowych, które posiadają. Jednak tam gdzie znika państwo pozostają ludzie i ich solidarność. I to jest opowieść o nich i ich poświęceniu.
Kilkanaście, a nie kilkadziesiąt godzin ciągiem bycia gdzieś tam na telefonie, obsługiwania tych Exceli z mieszkaniami, zbierania informacji, odpowiadania i tak dalej, bo po prostu akurat brakowało w ten czas osób, więc szybko też wymagało to od nas takiej rekrutacji i wdrażania coraz to nowszych osób, które dochodziły, które zapraszaliśmy do inicjatywy, do tego coraz bardziej przyrastającego systemu pod względem dokumentacji, pod względem procedur, więc to było też Bardzo, bardzo wymagające. No i tak naprawdę ta dynamika problemów się bardzo zmieniała. My już na pierwszym spotkaniu, kiedy właśnie spotkaliśmy się w dniu wybuchu wojny, to już trochę wychodziliśmy z takiego założenia, że ta sytuacja...
Okazało się, że nagle tworzymy bardzo dziwne sojusze, że osoby, które wcześniej nie zawsze były zaangażowane w jakiś aktywizm, w jakieś grupy, w jakieś kolektywy, totalnie się zmobilizowały i miały specjalistyczne, bardzo często Kwalifikacje, które pozwalały super działać. Jedne osoby znały się bardzo dobrze na organizowaniu spotkań, więc zajęły się tylko i wyłącznie tym. Inne osoby bardzo dobrze właśnie działały w takiej sferze tworzenia takich dokumentów w Excel i tak dalej, więc zajęły się tym. To było naprawdę bardzo uczące doświadczenie w takim zawiązywaniu nieoczywistych sojuszy dla nas. Ja tylko bym dodał do tego, że chyba w takich momentach jest najfajniejsze to, że każdy okazuje się potrzebny i każdy ma jakieś mniej lub bardziej ukryte zdolności, które się okazują niezbędne.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Magda i Filip opisują inicjatywę Letjaha, jej początki i cele.
Magda i Filip opisują proces zbudowy koalicji i pierwsze problemy związane z tłumaczeniem i organizacją pomocy.
Filip opisuje problemy związane z brakiem tłumaczy języka ukraińskiego i rosyjskiego.
Filip opisuje rosnące obciążenie związane z organizacją pomocy i centralą telefoniczną.
Filip opisuje pomoc w Lwowie i współpracę z grupami anarchistycznymi.
Filip opisuje pomoc osobom z mniejszości i studentom zagranicznym.
Filip opisuje problemy z pomocą ze strony władz samorządowych i opisywane naruszenia praw.
Wojtek opisuje liczby i skalę pomocy, w tym przejazdy i noclegi.
Filip opisuje specyficzne przypadki pomocy, w tym pomoc rodzinie trójpokoleniowej.
Magda opisuje sojusze i współpracę z różnymi grupami, w tym parafią ewangelicką i game devem.
Magda opisuje psychologiczne problemy i trudności z zatrudnieniem osób uchodźcych.
Rozmówcy omawiają zwiększenie trudności w wynajmowaniu mieszkań dla uchodźców, podkreślając brak planów politycznych i brak zainteresowania władzami.
Opisane są trudności w integracji uchodźców, brak dostępu do pomieszczeń i potrzeba bardziej projektowych działań.
Rozmówcy omawiają wpływ ucieczki uchodźców na rynkowy kryzys mieszkaniowy i brak odpowiedniej reakcji rządów.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Wszyscy słyszeli o osobach i grupach, które rzuciły się na pomoc uchodźcom z Ukrainy. W tym podcaście rozmawiam z osobami z jednej z takich organizacji, a w zasadzie całej sieci.
W pierwszym dniu wojny w Krakowie zebrała się grupa osób, które postanowiły nie czekać tylko oddolnie zorganizować pomoc dla uchodźców napływających przez niedaleką granicę. Wyszło im to nadspodziewanie dobrze, a dzięki ich pomocy wiele osób zostało uchronionych przed kłopotami i ma dach nad głową i podstawy do budowania życia.
Pojawiło się wiele słów krytyki względem władz samorządowych i rządowych, które nie poradziły sobie z zadaniem, mimo środków technicznych i finansowych, które posiadają. Jednak tam gdzie znika państwo pozostają ludzie i ich solidarność. I to jest opowieść o nich i ich poświęceniu.