What’s Funk? 19.12.2025 - Dwudziestka Soul Service

Dobry wieczór, dobry wieczór, wybiła godzina 20, a to oznacza, że czas na dobry groove w Radiu Campus z audycją What's Funk i warszawskim funkiem. Ja oczywiście nazywam się Kuba i przez najbliższą godzinkę... No czekaj, nie włączyłem ci mikrofonu. Teraz możesz powiedzieć. A ja nazywam się Fab, skoro nie włączyłem mikrofonu. Moi drodzy, witamy Was serdecznie w tej świąteczno-urodzinowej audycji, a to dlatego, że będą dzisiaj goście. Goście dobrze Wam już znani, pojawiający się tu regularnie, bo to są nasi dobrzy przyjaciele z Soul Service, którzy cały ten rok obchodzą swoje dwudziestolecie, a już jutro wielka impreza z tej okazji, ale o tym pogadamy za chwilę. Na razie, świątecznie, świątecznie słuchajcie. Co dużo gadać, zaraz święta, a pięknych jest dużo funkowych kolęd, więc warto je pogadać.

A kto wydaje to tym razem? No gad, gad. No dobra, ale poczekajcie, bo mówimy tutaj o tym, co się jutro będzie dziać chyba, nie? Nie jest tak, że to jest pierwsza impreza dwudziestoletnia w tym roku chyba, nie? Co mi się wydaje, już to się działo. Można tak powiedzieć. No myślę, że każda impreza, która była w tym roku, była poniekąd świętowaniem 20 urodzin. No ale jednak takie podsumowanie i największa celebracja będzie właśnie jutro. Znaczy pod hasłem 20 urodzin to jutro. Tak, pod hasłem 20 urodzin to jutro. Okej, dobra, no bo ja tak sobie zastanawiam się, czy na przykład Grupa Torpedo też jest trochę jakby taką celebracją, pewnie jakiegoś takiego projektu całego, waszego? No tak, jest to cały czas też kontynuacja składanek Polish Funk, tylko w wydaniu.

Też taka kontynuacja wizji Bartka Pazury, który jakby już od dawna o tym marzył, żeby ten zespół założyć i akurat tak wyszło, że w trakcie tej właśnie naszej celebracji się to wydarzyło, no ale jakby Dla niego internas też jest to coś super fajnego, żeby ten polish funk, ta muzyka z lat 70-tych, 60-tych z powrotem zaczęła żyć na wszystkich możliwych płaszczyznach i na żywo, i z winyli. Także to się dzieje. I po tym, co się działo na koncertach, można powiedzieć, że rzeczywiście było to potrzebne ludziom, bo była euforia. Potwierdzam, byłem widziałem. Przygrywałem. Moi drodzy, no to może już zajawmy jeden z tych utworów, które ludzie będą mogli zdobyć na tych winylach.

I ja byłam totalnie zachwycona DJ-em, nie wiedziałam wtedy, kto to jest. I podeszłam do niego i powiedziałam... gdzie cię mogę posłuchać, kim ty jesteś? I on mi powiedział, że właśnie jest Soul Service, a ja już kojarzyłam Soul Service przez Polish Funk, przez składanki, więc powiedziałam o tym, że wow, to ty jesteś z tego kolektywu, który zrobił Polish Funk. No, powiedział, że tak i się spytałam, gdzie mogę go usłyszeć? A on powiedział, że właśnie otworzyli taki klub na Alejach Ujazdowskich 45. I to już jest 9 lat Spatiw działa? I to był klub Spatiw.

Tylko trochę więcej i każdy ma jakąś tam swoją drogę i w sumie fajnie, że jednak też był taki moment, że się po prostu spotkaliśmy w ogóle, że te drogi nasze się przecięły i to... Myślę, że tak naprawdę bez tego pewnie bym tego nie robił dawno. Tak, że to jakby dało nam taką możliwość, że jakoś się nawzajem wspieramy i dzięki temu możemy to dalej robić. Ja wiem, że o tym gadaliśmy na pewno w którejś z naszych licznych audycji, ale to może opowiedzcie właśnie, jak to się wydarzyło, że się spotkaliście te 20 lat temu. Znaczy wiesz co, to było tak, że każdy z nas ciągnął w kliniku funk'u, nie? I ja pamiętam, wiesz, ja w ogóle zostałem DJ'em w roku 2000, czasem w 99 mniej więcej, i wtedy jakby od razu wiedziałem, że chcę grać funk', bo funk' jeszcze jakby był dla mnie zawsze muzyką już od wczesnego, powiedzmy, wczesnych nastolatceństwa mojego.

I jemu ponoć też to samo mówili o mnie. No i jakoś tak wyszło, że zauważyłem, że będzie gdzieś tam w Warszawie. I poszedłem po prostu. Poznaliśmy się potem, jak go zaprosiłem do Bruderii. To było takie miejsce na fortach mokotowskich. No i ta pierwsza impreza, tak właściwie po tej imprezie pamiętam, że jakoś tak doszliśmy do wniosku, że to się nie może tak skończyć, że po prostu się teraz rozejdziemy, on sobie tam gdzieś wróci i po prostu tyle. A jak szybko w tym się pojawił pomysł na Polish Funk, na te składanki? Czekaj, jeszcze tylko skończę, bo już tak ten wolontek ciągniemy, to jeszcze tylko powiem, że z kolei ja zostałem DJ-em dlatego, ponieważ jak miałem to wydawnictwo, to właśnie poznałem DJ-a Maceo Wyro i Maceo

I też właśnie tak od razu, jak Bartek powiedział, że może byśmy jakoś w ogóle się zgrali, może są jeszcze jacyś inni. Właśnie Bartek wspomniał o Sparkim, ja powiedziałem o Mistim, no i tak jakoś w ogóle wszyscy się spotkaliśmy. Czyli Karol jest jakby później. Tak, Karol dosyć dużo później, bo Karol dopiero w 2013 dołączył. Karol miał swój kolektyw, to się nazywał Break The Funk, który był bardziej taki jakby breakbeatowy, bardziej elektroniczny, m.in. z DJ-em Spike'iem. No grał nam do tańca, tak? Tak. Natomiast jeszcze było tak, że ja wtedy prowadziłem różne imprezy i współpracowałem z taką agencją DJ-ską zagraniczną, się nazywała Bureau 45 i przez nich sprowadzałem DJ-ów z zachodu.

Tak, natomiast odpowiadając na twoje pytanie o Polish Funku, to też od razu jakoś w miarę powstał ten pomysł, myślę, że w ciągu powiedzmy pierwszego roku naszej działalności i to różne bodźce do tego nas doprowadziły. Po pierwsze już jakby każdy z nas bardzo długo już tej muzyki funkowej słuchał, a coraz więcej się pojawiało na naszym horyzoncie utworów polskich, które w takim byłym klimacie, a z kolei Misty właśnie zaopatrywał brytyjskich DJ'ów szukających po prostu ciekawych breakbeatów do swoich miksów. Breaków, no. Tak, breaków. Bo jakby tam jest taka, są takie zawody jakby wśród tych DJ'ów, którzy grają dla b-boyów, nie? Żeby zagrać coś, co jest najmniej znane, ale równocześnie najbardziej taneczne.

We'll say, no man But you can do the job when you're in town Słuchacie oczywiście cały czas audycji What's Funk? I to była przebiegna reta Franklin z Winter Wonderland, ale my gadamy dzisiaj akurat o polskim funk'u, mimo że w tle nam grają szponkowe kolędy. No dobra, to doszliśmy do momentu, że muza była nasza wysyłana za granicę. A jak to się doszło do tego, że w końcu wyście to wydali u nas jednak?

Gdzieś jakieś były narzuty państwowe, które mówią, że trzeba takie bajerki grać i tyle, nie? Wiesz, to była muzea amerykańska, zgniły zachód. No tak, tak, o to chodziło w tym. Ale też dlatego to była też ciekawa ta kompilacja Polish Funk, że myśmy z różnych artystów wybrali takie pojedyncze utwory, bo to czasami było tak, że na płycie, która ogólnie była pszaśna, był jeden utwór fajny. I to nagle jak się złożyło, to powstał ten gatunek Polish Funk. Tak naprawdę oprócz dwóch zespołów, to nie było nigdy takiego zespołu, który można powiedzieć, że w 100% grał funk kiedykolwiek. Bo to często też było tak, że w przypadku takich artystów bardziej estradowych, rozrywkowych, No to kilku, utwory były pisane przez różne osoby i powiedzmy na płycie, nie wiem, jednego artysty, na tej samej płycie pojawiały się utwory, które były, nie wiem, skomponowane przez, powiedzmy, Piotra Figla, Wojciecha Trzcińskiego, jeszcze tam kogoś.

I one mogły być, każdy był po prostu, jeden był... Bo samował drugi, tak? Tak. A powiedzmy jeden postanowili w ogóle, a to nagrajmy coś w tym stylu. I po prostu chcieliśmy to wszystko zebrać razem, żeby pokazać to trochę. I w sumie się okazało, że jak zostało to zebrane, to w ogóle... No jakaś okazało się, że mamy nowy gatunek muzyki polskiej, ten Polish Funk, no trochę tak. Troszkę tak. Wiecie, wielu ludzi do nich nie docierało, bo były po jednym kawałku na każdej płycie, komu się chciało tego, natomiast jak są w jednym miejscu, to łatwiej się tego słucha. Ja na przykład też odczarowałem sobie kilka zespołów, bo pewnie kiedyś bym, znaczy powiedzmy, no nie wiem, jak byłem bardzo młodym człowiekiem, to takie nazwy jak czerwone gitary nie kojarzyły mi się z czymś, po co chętnie bym sięgnął.

Ja do tego samo, wiesz, moi rodzice byli fanami, ale właśnie słuchali tych utworów, co tak byłem dość mocno. Tak, ale to była muzyka rodziców, to też... Tak, no i to swoją drogą też. A potem się okazuje, że aha, ale oni coś tam nagrali takiego i jeden, drugi, trzeci. Ja mogę powiedzieć ze swojej perspektywy właśnie, młodszej osoby, że dla mnie to było ułatwienie, bo ja miałam wszystko w jednym miejscu, tak jak poznałam Polish Funk. Ja się nie przekopywałam przez ten ocean, więc to było dla mnie takie skondensowana rzecz samych najlepszych sztosów. Ale teraz przy tej ostatniej kompilacji już zaczęłaś trochę pływać w tym oceanie. A nie, no tak. Ja to się czułam tym, no, zaszczycona, że mogę w czymś takim uczestniczyć.

No właśnie, ja tak widziałem, że tam cię szturchnął. No właśnie. Ci, co słyszeli, to nie powtarzajcie nas tym osobom. Wspaniały numer przed nami, który dobry będzie właśnie na zakończenie. Dokładnie. To jest płyta, którą ja mam. Ona wyszła cała w kadrę rekord, więc potwierdzam, że jest to naprawdę świetna płyta. Zespół Show Band, utwór Taniec Diabłów. Moi drodzy, Soul Service, bardzo wam dziękuję za kolejny raz odwiedzenie naszej funkowej audycji. Zapraszamy jutro. Nie ostatnie na pewno. Nie ostatnie, tak. Widzimy się. Zapraszamy jutro. Tak jest. My też was zapraszamy i pewnie się spotkamy na parkiecie, także wpadajcie. My oczywiście, to jest audycja What's Funk w Radiu Campus. I co, słuchajcie, wesoły świąt wam życzymy przede wszystkim.