Mickiewicz Był Kapłanem w SEKCIE! | A to historia

Witajcie! Dzisiaj opowiem Wam o Adamie Mickiewiczu, jednym z najwybitniejszych polskich poetów, który związał się na pewien czas z kontrowersyjną sektą Andrzeja Towiańskiego. Jak to się stało, że nasz wieszcz ogłosił się kapłanem i udzielał sakramentów? Kim w ogóle był Towiański i dlaczego Mickiewicz szarpał się z papieżem? Zostańcie ze mną i poznajcie Mickiewicza od strony, o której nie mówi się w szkole. Okej, ale od początku! Adam Mickiewicz urodził się w 1798 roku w Nowogródku lub Zaosiu, w zaborze rosyjskim, na terenie dzisiejszej Białorusi. Jego ojciec był dość zamożnym ziemianinem. Już jako dziecko mały Adaś wykazywał niezwykłe zdolności literackie i artystyczne.

I teraz dochodzimy do najciekawszych lat życia bohatera dzisiejszego odcinka. Mickiewicz udaje się do Paryża, gdzie osiada niemal na stałe i żeni się w 1834 roku z Celiną Szymanowską, z którą będzie miał sześcioro dzieci, które i tak później zostawi. Wcześniej jednak zostaje profesorem i zyskuje sławę jako jeden z najlepiej wykształconych ludzi w Europie. Na jego wykłady uczęszczają najwybitniejsze osobistości tamtych czasów. Nikt jeszcze się nie spodziewał, że w 1840 roku Adam Mickiewicz pozna Andrzeja Towiańskiego i niedługo później dołączy do jego sekty, by stać się jednym z najgłośniejszych propagatorów jego dziwnych teorii. Mówiłem już, że modlili się do obrazu Napoleona w niebo wstępującego? Towiański był kontrowersyjną postacią, uważaną przez wielu za Mesjasza i proroka.

Jego sektę charakteryzował radykalizm religijny i utopijne idee, między innymi o powstaniu Nowego Jeruzalem. Mickiewicz dołączył do sekty Koło Sprawy Bożej w 1842 roku i szybko stał się jednym z najważniejszych jego członków. Jednak, choć Mickiewicz był jednym z najznamienitszych członków koła, to nigdy nie został jego oficjalnym przywódcą, chociaż wielu takim go widziało i on sam chyba również. Towiański uważał, że Polacy także zboczyli z drogi pańskiej, za co zostali ukarani rozbiorami. Rosja więc jawi się jako narzędzie kary Bożej za grzechy dawnej Rzeczpospolitej. Dlatego na odbudowę królestwa musimy zapracować i zasłużyć. Chociaż Mickiewicz szaleńczo wręcz popierał Andrzeja Towiańskiego, to jednak sam założyciel Koła Sprawy Bożej nie zawsze zgadzał się z pomysłami genialnego Mickiewicza.

Mistrz Andrzej chciał tchnąć życie w stare struktury, Mickiewicz natomiast zaczął ustalać nowe obrzędy, ceremoniały, przypisał sobie moc udzielania sakramentów. Temu wszystkiemu Towiański ostro się sprzeciwiał. Sugestie Mickiewicza, dotyczące nowej formy sakramentów czy też przejęcia funkcji kapłańskich, zostały zdecydowanie odrzucone przez mistrza. Mickiewicz wykroczył znacznie poza intencje założyciela koła. W lutym 1847 r. udzielił ślubu Julianowi Łąckiemu i Alex Mollert. Towiański zażądał ślubu kościelnego, uznając współżyciel małżeństwa Łąckich za cudzołóstwo. Dlatego nie wystarczała komunia nowego zakonu, jaką wprowadził Mickiewicz, czyli chleb i białe wino, a także komunia duchowa na odległość, ale należało przystępować do stołu pańskiego w świątyni.

Przyznając sobie funkcje kapłańskie, wprowadził Mickiewicz w lipcu 1843 r. także spowiedź nowego typu, polegającą na wyznaniu grzechów przed bratem, wobec którego się zawiniło oraz przed innymi Towiańczykami. Chyba jednak nasz wieszcz był większym sekciarzem niż sam założyciel Koła Sprawy Bożej, a jeszcze nie doszliśmy do historii o szarpaniu papieża. To i wiele innych spowodowało, że po pewnym czasie jednakże Mickiewicz zaczął odchodzić od Towiańskiego i jego nauk. Jego sceptyczne podejście do niektórych zasad sekty doprowadziło do jego ostatecznego wyjścia z niej w 1846 roku. Dwa lata później, 25 marca 1848 roku, podczas wizyty w Rzymie, uzyskał audiencję u papieża Piusa IX.

Choć związek jednego z naszych trzech wieszczów z sektą Towiańskiego budzi kontrowersje, nie da się zaprzeczyć, że jego wkład w polską literaturę i kulturę jest ogromny. Jego idee są wciąż aktualne i inspirują kolejne pokolenia Polaków. Jeżeli chciałbyś dowiedzieć się więcej o tym niesłychanie interesującym człowieku również z jego własnych pism, w których wygłaszał swoje poglądy w sposób zrozumiały, to mam coś, co Ci się spodoba. Mickiewicz Kategorie, idee, konteksty Marii Cieślik-Orytowskiej to książka, która jest pozycją obowiązkową w każdej domowej bibliotece człowieka zainteresowanego historią romantyzmu polskiego. Link znajdziesz w opisie odcinka i w sekcji komentarzy. Jestem wdzęczny za poświęcenie czasu na obejrzenie mojego filmu o Adamie Mickiewiczu i jego sekciarskiej przygodzie.