002. Odsłanianie się

I coś tam, jakby to się zaczęło coraz bardziej rozpuszczać i teraz jest mi dużo bliżej do myślenia, że zobaczy to x osób i jakby to nie jest też w ogóle o mnie, w takim sensie, że ich reakcje będą jakimś lustrem, natomiast to nie jest całość tego i że dużo bardziej teraz bliżej mi jest myślenie o tym, po co ja to robię. Nie do końca w ogóle nawet się zastanawiam, czy to będzie podcast, czy e-book, czy whatever. To mam mniejsze znaczenie. Bardziej jednak staram się myśleć gdzieś tam o tym horyzoncie, gdzie świeci ta latarnia pod tytułem Y. Trochę tak też do Simona Sineka nawiązując. Zauważyłem, że to co mówisz a propos narcyzmu powiedzmy w twoim wydaniu to brzmi właśnie jak taki narcyzm z tą fasadą tylko, że z minusem z przodu.

Różnie wyglądają, więc tu bym się za bardzo nie zatrzymywał nad tym, ale to też mi pokazuje, że np. jak ty mówisz o tym, w jaki sposób chciałabyś publikować rzeczy, to tam jest kluczowa różnica z narcyzmem, mianowicie, że ty nie myślisz o tym i nie opowiadasz o tym w sposób taki, że Chcesz sobie stworzyć, skroić jakąś maskę, którą jak inni zobaczą to jakoś zareagują, tylko właśnie starasz się wyrzucić z siebie coś, co jest bardziej autentyczne i jakby chcesz się czymś podzielić, a nie jest to skrojone na pewien cel. To jest moim zdaniem kluczowa różnica, która totalnie się rozjeżdża z tematem narcyzmu. Mhm. Moim zdaniem. I ja też mam jakby podobnie ustawione heurystyki, też jest to gdzieś tam oparte o jakby Simon'a Sineka i robienie rzeczy, w których się wierzy po to, że właśnie to jest po coś, nie po to, żeby zarobić pieniądze czy coś, nie po to, żeby właśnie ustawiłem sobie taki cel, takie KPI'e czy tego typu rzeczy, tylko bardziej robię te rzeczy dlatego, że to jest dla mnie ważne, a jest to dla mnie ważne z tego i z tego powodu i jakby wiesz, uderzamy w te tony.