Wahanie podcast Szumowskiego i Gizy odc. 27

Kapiszony? Nie, kapiszony to były takie cienkie, małe jeszcze. Korki były takie już grubsze i niektórzy stary to obierali, żeby tam coś rzucić chyba, czy coś takiego stare. I czasami to wybuchło, to w ogóle... Poziom BHP wtedy na podwórkach. To, co my robiliśmy z petardami, to ludzkie pojęcie przechodzi, ale gdzieś apogeum tego było, że my wrzuciliśmy Achtunga do PCK pod kościołem. Co ty gadasz? A, do pojemnika. Do pojemnika. A co ty myślałeś? No myślałem, stary, że do Polskiego Czerwonego Krzyża, w zasadzie do siedziby. To, stary, siedzą ludzie w PCK i nagle są siedziby. Co to jest? Jarmark dzisiaj był. Znowu te szalone dzieciaki. Nie, do tego pojemnika. Do tego pojemnika. No i zapaliły się ciuchy w tym pojemniku. O ty gadaj.

Tak. I my, kurde, żeśmy obsrani. O Jezus Maria. I tak samo jak ty. Poczucie winy i co zrobić w tej sytuacji. Pobiegliśmy do kościoła i powiedzieliśmy, że ktoś podpalił PCK. Poczucie waszej winy. Tak. I ksiądz wyszedł i powiedział, że jesteśmy bohaterami. I my mieliśmy takie... Jezus Maria. O kurczę, to ładne. To stary, to jeszcze taki odwrócenie. To jesteś tylko ty do tego zdolny, czy nie? Wszystko działo się przypadkiem. To jest dokładnie w Norymberdze. Proszę pana, wszystko działo się przypadkiem. Ktoś coś krzyknął, ktoś to podchwycił. Weszliśmy do Polski. Nie wiem, jak to się stało. Jedna noga ma za drugą. W równym rytmie. Widzieliście, jak fajnie się maszeruje? Nie mogę powiedzieć. Wszystko dzieje się przypadkiem. Jest za 10 czwarta, ty masz dzisiaj ważne spotkanie.