Pieprzowe Góry i tajemnica „cudownej broń Hitlera”

No dalej, mów pan. Nazwa pochodzi od barwy łupka kambryjskiego, który ulega erozji i w wyniku wietrzenia ma barwę zmieranego pieprzu. Od łupka kambryjskiego? A tak, szanowna pani, skałą budującą są w większości szare łupki i lasty, ale są i inne. W wielu miejscach tworzą one obszerne odsłonięcia, jedyne tego rodzaju w Polsce. Są one w niektórych miejscach pokryte młodszym lesem, więc po deszczach łatwo tu o wypadek. No zaraz usłyszymy, że mam uważać, bo się wywalę. Reasumując, skały kambryjskie są twarde, więc przetrwały lata i uwaga, nie jest tu ukryta żadna aluzja. Wisła nie dała rady się przez nie przegryźć, więc musiała je ominąć.

A nie do końca. Wisła dokonała przecięcia w łupkach kambryjskich, pozostawiając na przeciwnym brzegu odsłonięcie w miejscowości Pączek Grzycki. Formalnie to ostatnia widoczna struktura Gór Świętokrzyskich. A do tego znane miejsce. Znane? Z czego? Nic sobie nie przypominam. No niemożliwe. Moja żona czegoś nie wie. Ja już odpuściłam, więc nie wracaj do tematu. No dobra, nie było tematu. Słuchaj. Z drugiej strony Wisły jest niewielkie wzniesienie. To właśnie część Gór Świętokrzyskich. Dawniej zwane było Górką Plebańską. Z czasem przyjęło nazwę Ponczek Gorzycki. A wiesz czemu? Ja nie wiem. Kiedyś stały na nim kościół i plebania, które spłonęły.