115. JAK FOTOGRAFIA W ROK ZMIENIŁA MOJE ŻYCIE. Rozmowa z Absolwentką AMF SYLWIĄ SOBOTA.

Przynieść zmiany na lepsze. Jeśli jesteś ciekawa tej historii, zapraszam Cię gorąco na ten odcinek, oczywiście z filiżanką ulubionej herbaty. Dzień dobry, dzień dobry, witam Cię bardzo, bardzo serdecznie w kolejnym odcinku podcastu WIECEJ NIZ FOTOGRAFIA. Jeśli szukasz inspiracji, motywacji i wiedzy przekazanej w bardzo prosty sposób, to ten podcast jest właśnie dla Ciebie. A ja jestem Basiolandia i jestem tutaj po to, żeby pokazać Ci, że fotomarzenia się nie spełniają, fotomarzenia się spełnia, a ja w Akademii Magicznej Fotografii mogę Ci w tym pomóc.

Czyli był taki research, czy ja się nadaję. Tak. I w końcu trafiłam na ten moment, przyszedł luty, wzięłam udział w wyzwaniu i postanowiłam, że skorzystam z kursów u Basiolandii. Super. A powiedz Sylwia jeszcze, na jakim ty byłaś etapie przed kursem, czyli tak naprawdę jaki to był etap twój w fotografii zanim dołączyłaś do Akademii? Ja nie byłam zielona całkowicie, nie mogę tego powiedzieć, więc wielkiej trudności nie sprawiały mnie pierwsze lekcje, kiedy ogarnialiśmy bestię, aparat.

I to nie chodzi o to, żeby kogoś kopiować absolutnie. Ale powiedzmy, że są jacyś fotografowie, których styl obróbki, estetyka zdjęć odpowiada mi i moja estetyka też będzie mniej więcej w tym kręgu. I mając możliwość obserwacji jak te osoby zabierają się do postprodukcji swoich zdjęć, ja sama mogę dużo się nauczyć i tego najbardziej szukałam. No i przyszłaś do Akademii na kurs obróbka wlajdem z drobiną magii i cóż się tam wydarzyło?

Dokładnie tak. A myślę sobie, że właśnie to kluczowe pytanie, które wiedzą osoby, które skończyły kurs, jakie należy sobie zadać przed tym, zanim usiądziemy do obróbki, myślę, że jest bardzo ważne, bo to nam ułatwia, żeby sobie poukładać w głowie, poukładać jak chcemy, żeby to zdjęcie wyglądało i dopiero wtedy faktycznie usiąść i zacząć działać. Rewelacyjnie, więc wiemy, że były dwa kursy, wiemy, że jeden i drugi skończyłaś, wiemy, że dostałaś certyfikat, który był potwierdzeniem tego wszystkiego. I gdybyś tak z perspektywy czasu mogła powiedzieć, właśnie odnosząc się do Sylwii przed wstąpieniem do Akademii i Sylwii po ukończeniu tego drugiego kursu, to co mogłabyś powiedzieć, co się zmieniło u Ciebie w Twojej fotografii?

Domyślałam się, że chodzi już o ten wyższy stopień wtajemniczenia fotografii i ja czułam, że ja potrzebuję tego. Bardzo tego potrzebowałam i czekałam z utęsknieniem, kiedy przedstawisz jakiś kolejny... Krok. Krok, tak. Możliwość zaczerpnięcia wiedzy w tym temacie. Bo tutaj ważne jest to, Akademia jest tak zbudowana, że najpierw trzeba się nauczyć robić zdjęcia, edytować te zdjęcia, czyli po prostu mieć dobry produkt wyjściowy, żeby później myśleć o biznesie, bo nie ma co uczyć się biznesu, budowania fotobiznesu, jeżeli nie masz dobrego produktu wyjściowego.

Więc właśnie naturalną taką koleją rzeczy jest to, że najpierw osoba, która przychodzi do Akademii kończy kurs jeden bądź dwa, bo czasem jest tak, że na przykład ktoś przychodzi na pierwszy kurs, bo obróbkę już gdzieś tam ma po swojemu i nie chce tego ruszać, no ale finalnie ma ten produkt, więc właśnie kolejnym krokiem jest albo Klub Akademii Magicznej Fotografii, który startuje raz do roku, No i właśnie to nie było wtedy, kiedy ty Sylwia kończyłaś kurs, bo klub startuje od początku roku, żebyśmy właśnie przechodzili sobie przez to 6 miesięcy, ale wymyśliłam wtedy fotoapteczkę. No i właśnie ty do tej fotoapteczki myślę, że jako jedna z pierwszych dołączyłaś, bo to faktycznie było miejsce, w którym ja krok po kroku ubudowania tego fotobiznesu uczę.

Akademia przekłada się w dużej mierze też na życie osobiste. Jak ty to widzisz? Tak, to prawda. Dzisiaj pokazywałam ci zdjęcia, które mają prawie 100 lat. To są zdjęcia mojej babci, ale kiedyś moje zdjęcia przecież też będą miały 100 lat. I też będą takim wehikułem czasu dla przyszłych pokoleń, dla moich wnuków. Będą mogły spojrzeć, zobaczyć jak to było. Taka babcia była odważna bez tej kurtki. I to jest cudowne, uważam. To jest coś, czego nie kupimy w pewnym momencie za żadne pieniądze, bo czasu nie cofniemy, żeby zrobić sobie na przykład zdjęcie z osobami, których w pewnym momencie zabraknie.

I ja zdaję sobie z tego sprawę, że wiele osób o tym nie myśli. Fajnie ma moja Jula, bo ona ma mnie i ja nie jestem jej mamą, więc mam na to przestrzenie. Ale myślę sobie właśnie, Taką naszą misją trochę fotograficzną, nasz z fotografej jest to, żeby mówić o tym, jakie to jest mega ważne. I to właśnie, o czym Ty teraz mówisz, że wreszcie masz zdjęcia ze swoimi dziećmi, wreszcie masz swoje zdjęcia, to uważam, że to jest taka wartość dodana, którą się wynosi z akademii, poza tą całą wiedzą, którą po prostu się wynosi, no bo człowiek jak się przyłoży do nauki, to... To faktycznie wyjdzie z tą wiedzą, więc dobrze Sylwia, czyli tak, czyli można powiedzieć, że te trzy etapy, pierwsze, pierwszy kurs, drugie, drugi kurs i trzecie fotoapteczka, to była taka Twoja droga w Akademii i gdybyś miała powiedzieć, co dla Ciebie, cofając się właśnie do tego takiego etapu kursów,

To, co możemy zrobić, to możemy robić u siebie na swoim podwórku i faktycznie zajmijmy się tym, co możemy robić, Róbmy to najlepiej i absolutnie motywacja i działanie w tej siódmej edycji to było coś niesamowitego. Myślę, że to też ta sytuacja, która się wydarzyła wtedy na Ukrainie i to wszystko co się wtedy wydarzyło to jeszcze bardziej sprawiło, że człowiek bardziej zaczął dostrzegać drugiego człowieka i myślę, że te relacje właśnie też przez to stały się takie prawdziwsze i to wsparcie było Nawet Wasze tam wewnętrznie było też super, więc dla mnie to jest coś niesamowitego. W ogóle teraz jak to mówię, to mam ciarki, że ja jak sobie właśnie wymyślałam Akademię, jak sobie o niej marzyłam, to właśnie marzyło mi się, żeby przychodziły do niej takie osoby, które wiedzą po co tam przyjdą, czyli takie jak Ty, bo Ty wiedziałaś po co tam przychodzisz, Ty konkretnie miałaś cel,

Żeby to były osoby, które będą widziały drugiego człowieka, czyli takie, które się będą wspierały nawzajem i to się dzieje na grupach, to się dzieje na grupie kursowej, bo faktycznie tam jest wsparcie, jak są pytania, to są odpowiedzi moje, ale są też odpowiedzi wzajemnie, kursantek, kursantko i żeby to nie było coś takiego, co kończy się tam powiedzmy 17 marca i dziękuję, do widzenia, żeby te relacje nadal trwały i to się dzieje, Tak, dokładnie, że to jest po prostu takie ponad to, co w Akademii, więc Akademia tak naprawdę jest cały czas takim żywym organizmem, w którym nawet jeżeli przychodzą nowe osoby, to gdzieś to się cały czas miesza. I to, że to wsparcie zostaje i to, że Wy macie ze sobą kontakt, to jest coś absolutnie niesamowitego.

To są czasy już teraz, kiedy my mamy wyjść do tych klientów i znaleźć sobie taki sposób, taki komfortowy dla nas, gdzie faktycznie ci klienci będą mogli nas poznać. Nawet z tego pieczenia chleba. Ja właśnie pamiętam, jak rozmawiałyśmy o tym, że no ale co ja mam pokazywać na tym story? Ja mówię, no Sylwia, ty pieczesz chleb, ty pokazuj, że ty ten chleb pieczesz. I to było dla ciebie takie... Tak, ja piekę chleb, Sylwia no i kawę parzy. Ale widzisz, ale to jest właśnie... Nie będziemy głodni. O, dokładnie tak. Jak kiedyś będzie spotkanie Akademii, to po prostu kawa i chleb jest już zapewniona, a jeszcze szarlotka w górach, no bo to jeszcze jest kolejny właśnie taki punkt. To jest niesamowite. Naprawdę bardzo, bardzo się cieszę Sylwia, że podzieliłaś się po pierwsze tą swoją historią, bo ona myślę, że jest niezwykła, jak z pani wykładowczyni jeżdżącej z porożem.

ZWIERZYNY PŁOWEJ, tak to się nazywało, bo zapamiętałam. To nie rogi, to poroża. To poroża właśnie. Przeszłaś do etapu, w którym zajmujesz się czymś innym. Przebranżowiłaś się, bo to trzeba tak nazwać. Całkowicie. I zajmujesz się fotografią. Czyli Sylwia sprzed Akademii versus Sylwia teraz. To jak mogłabyś te dwie Sylwie podsumować? Co się zmieniło? Bardziej pewna siebie. Brawo! No te kurtki, ja sama na zdjęciach i ta wiedza cała biznesowa, na pewno te story po tym wyzwaniu. No to na pewno dodało mi pewności siebie.

Oczywiście, bo już jest zaplanowany i wiesz dokładnie, gdzie idziesz, więc ja z całych sił absolutnie trzymam za Ciebie kciuki. Na koniec jeszcze, moja droga, powiedz nam dwie rzeczy. Po pierwsze, komu możesz z czystym sercem i czystym sumieniem polecić kursy w Akademii i FAP z Twojej perspektywy? Kursy w Akademii i FAP mogę polecić zarówno osobom z czystym sumieniem oczywiście, zarówno osobom, które dopiero chciałyby się nauczyć fotografować, bo w taki prosty sposób tłumaczysz wszystkie zawiłe nawet czasami aspekty fotografii. Że na pewno osoby, które dopiero chciałyby się nauczyć, ale tak samo myślę, że wiele, wiele jeszcze cudownej wiedzy odnajdą osoby, które już gdzieś tą wiedzę mają, ale chciałyby poszerzyć.

Pozdrawiam, pozdrawiam serdecznie dziewczyny. Buziaki. Cudownie. No i właśnie to jest najlepszy dowód na to, że społeczność Akademii Mekszni Fotografii się wspiera. I to jest cudowne. Także ja też bardzo serdecznie pozdrawiam wszystkie wymienione osoby. Ściskam Was bardzo, bardzo dziewczyny mocno. Ależ to była wspaniała rozmowa. Bardzo się cieszę, że Sylwia przyjęła zaproszenie do tego podcastu. Jestem przekonana, że ta rozmowa zainspiruje wiele osób do tego, żeby iść po siebie i po swoje fotomarzenia, bo jak idziemy po swoje fotomarzenia, to później idziemy też po wszystkie inne marzenia i to jest niesamowite, więc odwiedź Sylwię, zostaw jej tam masę ciepła, masę ciepłych słów, serduszek.

No bo to jednak nie jest takie proste, żeby się odważyć i wypowiedzieć się w podcaście, więc wynagrodźmy jej to właśnie falą serc. A ja bardzo serdecznie zapraszam Cię, jeżeli chcesz tak jak Sylwia uczyć się ze mną, chcesz, żeby to właśnie Akademia była takim miejscem, w którym będziesz mogła rozwinąć te swoje fotograficzne skrzydła, a ja chcesz, żebym była Twoją przewodniczką na tej drodze, To w notatkach do tego odcinka zostawiam Ci link do zapisu na listę osób zainteresowanych kolejną edycją kursów. To, że się tam zapiszesz nie jest absolutnie zobowiązujące, a daje Ci to możliwość taką, że dostajesz informacje o zapisach Rozmowa z Absolwentką AMF SYLWIĄ SOBOTA.. Rozmowa z Absolwentką AMF SYLWIĄ SOBOTA..