Mentionsy Mentionsy
W dojeździe do jedynki
W dojeździe do jedynki

F1 vs NASCAR

19.11.2026 ·1 godz 13 min

To 50 odcinek mojego podcastu! W ramach celebracji - troszkę inny rodzaj materiału niż zazwyczaj. Zestawiam F1 i NASCAR, przy okazji dzieląc się sporą liczbą refleksji o motorsporcie w ogóle.Próbuję nawet wybrać zwycięską serię, ale - spoiler alert - nie do końca mi się to udaje. Generalnie zbyt mocno kocham motorsport jako całość, żeby którąś serię jednoznacznie odrzucić...Podoba Ci się? Zaobserwuj mnie na Spotify! Bardzo Ci się podoba? Postaw mi kawkę! ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠https://buycoffee.to/mateuszbajas⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Chcesz zamienić słówko bądź dwa? [email protected]:Instagram: @do_jedynki_podcastFacebook: W dojeździe do jedynki

Myślę, że na skalę światową ściganie się na owalach jest Właściwie popularne tylko w Stanach Zjednoczonych. Pojawiają się tory owalne w kulturze brytyjskiej, chociażby w Wielkiej Brytanii, natomiast generalnie do takiego stopnia rozkręcone jest to ściganie na owalach w Stanach Zjednoczonych, że tam jest to osobna kategoria, część kultury i trudno to opisać z jakimkolwiek zjawiskiem, a już na pewno w świecie motorsportu w Europie. Jednocześnie są to serie wyścigowe, w których myślę, że najtrudniej znaleźć odniesienie do rzeczywistości. Generalnie motorsport jest umiarkowanie powiązany z czymś co robimy, w sensie nie jest powiązany na tyle, że jeździmy samochodami.

Myślę, że nawet z perspektywy polskiej Inter Europol Competition nie mamy takiego poczucia, jak mamy z reprezentacją Polski w piłce nożnej czy w siatkówce, że po prostu to jest team, za którym poszlibyśmy w ogień, a to swego rodzaju nasza reprezentacja jest w świecie motorsportu. Prawda jest też taka, że zapamiętuje się tą jedną osobę, która jest mistrzem świata. Kimi Antonelli w tym roku, w poprzednim roku Lando Norris, wcześniej Max Verstappen, Lewis Hamilton i tak dalej. I mistrza NASCAR też. Łatwiej zapamiętać. Myślę, że do takiej powszechnej świadomości w takiej Polsce nie trafia, że w tym i zeszłym roku był to Kyle Larson. Natomiast generalnie tam jakby jedna osoba dużo łatwiej się przebije niż zespół z całą pewnością. Wiecie, to jest jedna osoba, jeden w cudzysłowie produkt, koszulka, którą można założyć na wyścig, numer, któremu kibicujemy, jak kiedyś u Verstappena 33 czy 3, u Hamiltona 44, u Antona Leggo 12.

I ja mam znak zapytania. Z perspektywy NASCAR nie mam na tyle długiej przygody z tą serią, bo tak de facto zacząłem ją oglądać w zeszłym roku, ale ten sezon jest takim pierwszym, który obejrzałem od A do Z i widzę w tej serii Widzę, że tego jest dużo, że jest to bardzo intensywne, natomiast trudno mi powiedzieć, czy dobrze by było, żeby ten kalendarz był krótszy, czy nie. Widzę to po Formule 1, że wydłużenie tego kalendarza nie wpływa super jakościowo na to, co się dzieje w sezonie. Nie od tego zależy, czy sezon będzie dobry, czy nie, czy miał 24 wyścigi, czy nie. Nie do końca o to chodzi. To, co jest kontrowersyjne w Formule 1 i pojawiło się jakiś czas temu, to sprinty, które teoretycznie

Są takimi dodatkowymi sesjami o coś, o punkty, o rywalizację. Z drugiej strony mam poczucie, że odbierają trochę prestiż i zainteresowanie Grand Prix. To po pierwsze. A po drugie, czy one są tak atrakcyjne jak Grand Prix? Nie mają charakteru strategicznego, a we współczesnej Formule 1 ten element strategiczny mimo wszystko dodaje bardzo mocno pikanterii tym całym wyścigom. A do tego kierowcy są trochę bardziej zachowawczy. Starają się uniknąć uszkodzeń. Walczą o stosunkowo nieduże punkty. W porównaniu do tego, ile mają do zdobycia w Grand Prix. Więc wiecie, startować do Grand Prix z alei serwisowej, bo się rozwaliło samochód w sprincie vs zdobyć w sprincie 6 czy 7 punktów, wiadomo, co się bardziej opłaca. Więc często okazuje się, że te sprinty to trochę taki trening, tylko że o punkty. I fakt jest taki, że zespoły dzięki temu mają takie realne dane z warunków wyścigowych, co czasem powoduje, że rzeczywiście nam sam wyścig Grand Prix układa się procesyjnie, bo wszyscy mają na tyle dobrze dostosowane ustawienia do możliwości swojego samochodu, że po prostu tak jak się zakwalifikują, tak będą jechać i tyle.

Raz są dwa krótsze, jeden długi i czasem ten długi jest na początku i później są dwa. Różnie to bywa. Różnie jest to podzielone i ma to na celu trochę zbudowanie też innej dynamiki wyścigu. Fakt jest taki, że w tych momentach zakończenia stage'u następuje okres caution. Full course yellow, czyli po prostu żółta flaga, wjeżdża samochód bezpieczeństwa i kilka tam okrążeń nad tym samochodem bezpieczeństwa jadą, tor jest w tym czasie sprzątany, mogą sobie kierowcy zjechać dalej, serwisowe i tak dalej i tak dalej. Za te stage'e dostaje się dodatkowe punkty. Zresztą, swoją drogą, dzięki punktom z pierwszego stage'u w ostatnim wyścigu sezonu Miami Homestead, Kyle Larson zapewnił sobie Drugi tytuł z rzędu, a trzeci w ogóle w karierze. I tam była taka dość absurdalna rozmowa chyba z jego szefem zespołu, z tego co pamiętam.

No to już, jesteś mistrzem. A jak to? Już? To wystarczy? Tak, no zdobyłeś tyle punktów, ile trzeba. I Kari skomentował, no to fajnie, ale to takie odrobinę antyklimatyczne. Antiklimatic konkretny już tych słów. I trudno się nie zgodzić z nim, że jednak Zabrakło w tym takiego elementu, wiecie, wow, może nie chodzi mi o to, żeby do samego końca tutaj była walka, bo to dawał system playoff i wcale nie działało to dobrze, będę jeszcze później o tym mówił, natomiast rzeczywiście trochę te stage'e, no wiecie, przerywanie wyścigu w połowie, to ma takie samo uzasadnienie dla mnie jak hydration break w piłce nożnej, czyli właściwie poza tym, że po prostu jest okazja do tego, żeby puścić dodatkowe reklamy, Za bardzo nie widzę plusów. Do tego wszystkiego niweluję wszystkie potencjalne przewagi wypracowane na początku wyścigu, czy przewagi tempowe, czy przewagi strategiczne.

Wyścig Natala Dejga Speedway. Genialna zagrywka. Trzy samochody zespołu RFK zyskują niemal okrążenie przewagi nad resztą wstawki dzięki temu, że po prostu zdecydowali się nie oszczędzać paliwa, tylko Zamiast tego zaszachować wszystkich, przycisnąć tempowo, sami sobie dawali jakby ten cień aerodynamiczny, a później ustawili się w taki sposób, że ten cień aerodynamiczny dawał im ogon stawki, który po prostu dogonili, więc trochę oszukali system. No tylko co z tego, skoro po pierwszym stage'u zostało to zniwelowane i tyle ze znakomitej zagrywki, że po prostu kilka dobrych punktów dostali za stage. Oczywiście generuje to dużo bardziej ekscytujące końcówki, powoduje, że te pierwsze części wyścigu też są trochę o coś i tam jakiś element rywalizacji jest.

Latają jeden w jedną, drugi w drugą, a trzeci w ogóle przewrócony dookoła. Jest to urok całej tej dyscypliny i te samochody po prostu muszą zapewnić bezpieczeństwo kierowcom, co przeważnie się udaje. NASCAR ma opony Goodyera, które nie dają maksimum performansu przez całe stintu paliwowego i jest to dość istotne, bo to powoduje, że w którymś momencie te opony na pewno padną. Z jednej strony, a z drugiej strony zażądanie oponami powoduje, że traci się naprawdę masę czasu i czasem można zyskać przewagę opon na koniec stintu, Z drugiej strony można się okazać, że straciło się na tyle dużo pozycji na torze w trakcie wyścigu, że no sorry, ale nie będziesz w stanie tego odrobić w odpowiednim czasie.

I ten element strategiczny w NASCAR jest naprawdę kolosalny. To trzeba wyważyć strategię, tempo, zarządzanie oponami, ma to ogromne znaczenie. We współczesnej Formule 1 trochę tego brakuje. Jakby i tak są podejmowane działania, żeby te opony Pirelli trochę bardziej degradowały i trochę powodowały większe różnice w tempie. Przede wszystkim poproszę o degradację, żeby rzeczywiście różnice w tempie między mieszankami czy różnymi momentami stintu były większe. Za dużo jest wyścigów i tak w tym roku się to trochę zmieniło. Natomiast podczas Ground Effect Era bardzo dużo było wyścigów, gdzie po prostu jechali na jeden pitstop, wjeżdżali, wyjeżdżali tak jak byli, żeby tylko uniknąć podcięcia i tyle. I właściwie decydowało, czy komuś się nie schraniło coś w pitstopie i tyle. Powiem szczerze, że do tego wszystkiego dochodzi jeszcze element obecnych regulacji silnikowych w Formule 1, które są, jakie są, które są kontrowersyjne, które trochę odbierają tego charakteru F1, jakiego by się oczekiwało od tej dyscypliny i właściwie z takich minusów, znowu patrząc na samochody NASCAR,

Później wykorzystanie tego na prostej. Czasem wykorzystanie właśnie trafiku, tego, że ktoś jest do zdublowania. Ta praca trwa i trwa i trwa w NASCAR. I to jest fajne, że to się tak buduje. Często dużo bardziej niż w wyścigach na takich torach drogowych, jak to ma miejsce w przypadku Formuły 1. To, co na pewno jest wielkim atutem NASCAR, to są finisze. Bok w bok z fotofiniszem standard. W poprzek też się zdarza. Kyle Larson i Tyler Reddick w wyścigu Las Vegas teraz na jesieni dokładnie tak wjeżdżali na metę. Tam Larson wjechał w ścianę, zgarnął Reddicka. Reddick w ogóle przez trawę między Aleją Serwisową a torem wyścigowym przemknął. Sędziowie uznali, że jak najbardziej uznają to, że na podium się znajduje. I to są takie sytuacje, które regularnie w NASCAR się pojawiają.

Sprawia to, że jakby to mistrzostwo może się zdecydować do samego końca i w tym roku tak było i Kyle Larson swoim fantastyczną dyspozycją właśnie w trakcie chase miał naprawdę kiepski sezon jak na bycie mistrzem broniącym tytułu miał naprawdę beznadziejne Byłbym gotów powiedzieć sezon regularny ale co z tego skoro przyszło Chase regularnie wygrywał wyścigi, regularnie znakomicie punktował i w stage'ach i nawet jak miał pecha to po prostu były to jednorazowe incydenty i ten pech mu się kumulował w jednym w jednym wyścigu w związku z tym no cóż. To sprawia, że nawet jak się świetnie pracowało przez całą tą część sezonu regularnego, tak jak Danny Hamlin wspomniany wcześniej zrobił w tym roku i on startował z tego pierwszego miejsca do chase, ale miał beznadziejny chase, no i musi się kolejny raz w swojej karierze obyć bez tytułu, zostawił sobie na to jeszcze jedną szansę w przyszłym roku i zakończy profesjonalną karierę sportową.

Ja trochę sobie postanowiłem zrobić to podsumowanie, też już w trakcie roku pojawił mi się pomysł na ten odcinek, żeby podjąć decyzję, czy w ogóle NASCAR będę w 2027 roku śledził. Po prostu w tym roku stwierdziłem, że obejrzę wszystkie te wyścigi. Obejrzałem absolutnie wszystkie wyścigi w tym roku od A do Z. Chyba tylko wyścigu All Star nie obejrzałem całego i dueli, których nigdzie nie dało się obejrzeć. Natomiast oprócz tego obejrzałem wszystkie Pozostałe. I tak będę śledził NASCAR w 2027 roku. Wkręciłem się to. Jestem ciekaw, czy Hamlin da radę zdobyć to mistrzostwo. Znów mam już swoich faworytów i osoby, za które trochę mocniej trzymam kciuki. Swoją drogą, za Larsonem nie przepadałem, ale jest to jeden z tych przykładów, gdzie Kierowca swoim skillem i tym, w jaki sposób potrafi się podnieść, czy potrafi walczyć, czy potrafi rywalizować, pokazał mi, damn, muszę go szanować, przynajmniej muszę go szanować, a nawet mogę zacząć go lubić i doceniać po prostu.

Niesamowite, to jest wspaniałe, dla mnie super ćwiczenie i w ogóle takie domknięcie chyba klamrą tego roku, który sprawił, że Z dużo dalszej perspektywy, dużo szerszej, dużo bardziej otwartej perspektywy patrzę na motorsport. I to jest fajne, bo to mnie rozwija też jako człowieka, bo to sprawia, że na inne rzeczy też patrzę w taki otwarty sposób. Mam nadzieję, że podobał Ci się pięćdziesiąty odcinek mojego podcastu. Mam nadzieję, że może nie sprawiłem, że nagle zaczniesz oglądać wyścigi NASCAR, bo trudno mi uwierzyć, że taka będzie sytuacja, ale może sprawi to, że sobie chociaż powtórki, highlights obejrzysz, albo zależy, czy się interesowa, chociaż kim jest ten Kyle Larson, kim jest Danny Hemling czy Tyler Reddick albo Ryan Blaney, polecam. Zobacz sobie, jak imponujące wąsy można mieć w świecie sportu.

Pokazano wszystkie 13 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.