Przestań być słaby

Nie jest szczęśliwa poprzez te działania. Jaka postawa jest przeciwna do szukania akceptacji? Samoakceptacja. Często ludziom kojarzy się ona z takim podejściem, że wszystko ze mną jest okej, niczego mi nie brakuje, jestem po prostu zajebisty taki jaki jestem. Ale to jest nic innego jak narcyzm. Prawda nie ma nic wspólnego z prawdziwą samoakceptacją. Prawdziwa samoakceptacja związana jest ze świadomością i jest tutaj też słowo akceptacja, akceptowanie. Kiedy podchodzimy w taki sposób do rzeczywistości, akceptujemy to co się dzieje, to akceptujemy zarówno jasną i ciemną stronę i tutaj jest klucz. Zastanawiamy się co z tym zrobimy i tak samo samoakceptacja. Patrzę na siebie i widzę, są pewne rzeczy, które są naprawdę dobre, niektóre są nawet unikalne, ale jest też ciemna strona.

Są rzeczy, w których nie do końca sobie radzę, w których mógłbym być lepszy, czy w których nawet jestem totalnie kijowy, ale ja to akceptuję. Dobra, czyli biorę całość tego, czym jestem i uwaga, dla mnie samoakceptacja to jest akceptowanie tego, że wszystko, co we mnie jest, czy świadomość tego, że wszystko, co we mnie jest równo jasne, jak i ciemne, to jest wszystko to, czego potrzebuję, żeby stać się wszystkim tym, czym mogę się stać, czyli to jest mój Potencjał. Zarówno jasne, jak i ciemne strony. Jasne mogę wykorzystać, a ciemne... Wracamy tutaj do naszej alegorii ze sztangą, prawda? To jest sztanga, którą potrzebuję wystarczająco dużo razy podnieść, żeby się wytrenować do tego, kim się naprawdę mogę stać. I do tego są właśnie wady, słabości, lęki i inne historie. A zobacz, że jeżeli bierzemy całkowitą odpowiedzialność, to przestajemy zwalać na to winę

I dojeżdżać, że jesteśmy przez to nie tacy jak trzeba. Każdy ma swoje przywary. Tylko postanawiamy uczynić z tego nasz trening i dzięki temu zbudować dobre życie. I tym właśnie jest samoakceptacja. Kiedy zaczynasz siebie akceptować, następnie lubić, a wręcz i kochać, przestajesz potrzebować akceptacji z zewnątrz i przestajesz się zastanawiać, co zrobić, żeby dobrze wypaść, a zaczynasz się zastanawiać, co zrobić, żeby osiągnąć swój cel, dzięki czemu Człowiek jest skuteczniejszy i nie blokuje go zdanie ludzi, których zdanie nie ma absolutnie żadnego znaczenia dla realizacji naszych celów. W to wpisuje się plotkowanie, hejtowanie, wytykanie palcem, ale również bycie i followersem, czyli ciągłe poświęcanie czasu innym ludziom.

Daj sobie 30 dni, wtedy ocenisz rezultaty. 4. Kultywuj samoakceptację poprzez świadomy rozwój. Zacznij zauważać swój potencjał oraz potencjał w swoich niedoskonałościach. To jest tylko sztanga do podniesienia. Żadnego oceniania ludzi. Można zauważać, że ludzie są jacyś. Nie werbalizujemy tego, ale też zamiast przeżywać, że są jacyś, zastanawiamy się, co to mówi o nas, co oni mi jako lustro, czasami w niedosłowny sposób, odbijają. Kontrolujemy emocje, właściwie trenujemy kontrolę emocji. Akceptacja tego, co czuję. 5-10 sekund. Czy to na pewno jest dobre zachowanie? I działam świadomie. Jakiekolwiek by to emocje nie były. 7. Pamiętamy o hipertrofii ducha. W świadomy sposób wybieram sobie wyzwania, wybieram sobie dyskomfort, który pokonam.