Pingwin, który wybrał drogę bez sensu dla świata, ale wartą podążania

I ta ścieżka dążenia do tej perfekcji, ona nigdy się nie kończy i to właśnie jest Esencja całej tej drogi. Okazuje się, że tych mew, które chcą latać tak szybko, jak to jest możliwe, jest więcej i wszystkie one odeszły lub zostały wypędzone ze swoich grup i ze swoich środowisk. Dzięki temu stworzyły swoją własną grupę, w której mogą się realizować, a mewa, która jest bohaterem tejże powieści, staje się również mentorem dla przyszłych pokoleń takich mew wygnańców. Przyznam, że na tą nowelę trafiłem bardzo wcześnie w swoim życiu i ona była taką inspiracją do wyruszenia we własną drogę. Odkryłem tą mewę dzięki Lujemu Simonsowi, mojemu ulubionemu już świętej pamięci trenerowi trójboju siłowego, który właśnie też taką mewą dokładnie był i stał się też takim mentorem, więc wyraził sobą taką właśnie historię.