Update Technologiczny. Cyfrowa czarna dziura. Gdzie znika nasz czas?

Zmianę dostrzegłby tylko ktoś patrzący na nas z zewnątrz. Z innego wymiaru. Ale czas potrafi płynąć inaczej w różnych miejscach. Jeśli oglądaliście film Interstellar to pewnie pamiętacie planetę Miller krążącą blisko czarnej dziury. Tam jedna godzina odpowiadała siedmiu latom na Ziemi. To nie jest tylko fantazja Christophera Nolana. To fizyka zwana dylatacją czasu. Według Einsteina grawitacja dosłownie zagina czasoprzestrzeń. Im silniejsza grawitacja, tym wolniej płynie czas. Jeszcze dziwniej robi się, gdy zaczniemy podróżować. Wyobraźmy sobie astronautę, który wsiada do statku osiągającego niemal prędkość światła. Z jego perspektywy w trakcie podróży nic się nie zmienia. Kawa stygnie tak samo długo, a tętno jest w normie. Ale gdyby wrócił na Ziemię po dwóch latach, odkryłby, że u nas minęła dekada albo i więcej.

Dlaczego? Bo prędkość światła we wszechświecie jest stała i nieprzekraczalna. Aby ta prędkość pozostała taka sama dla wszystkich, natura musi naciągnąć czas. Im szybciej pędzisz przez przestrzeń, tym wolniej przemieszczasz się w czasie. To tak zwana szczególna teoria względności. Teoria, którą możemy sprawdzić nawet bez cudownych statków kosmicznych. Dylatację czasu musi uwzględniać nawigacja GPS. Satelity pędzą nad nami tak szybko, że ich zegary rozjeżdżają się z ziemskimi o mikrosekundy. Bez poprawek Einsteina Google Maps pomyliłoby naszą lokalizację o kilkanaście kilometrów. Może więc to prędkość naszej planety się zmieniła? Może kręci się szybciej wokół Słońca i własnej osi, przez co dni i lata szybciej się kończą?