Update Technologiczny. Mikroskopijne drony
Wyobraźcie sobie świat, w którym prawdziwe pszczoły znikają, a ich miejsce zajmują armie mikroskopijnych dronów. Czy da się zastąpić naturę kawałkiem plastiku i krzemu? Jak blisko jesteśmy stworzenia sztucznego zapylacza i dlaczego natura wciąż wygrywa ten wyścig zbrojeń.
Jeśli z ziemi zniknie pszczoła, człowiekowi zostaną tylko 4 lata życia. Nie ma więcej pszczół, nie ma więcej zapylania, nie ma więcej roślin, nie ma więcej zwierząt i nie ma więcej ludzi. Tak podobno miał powiedzieć kiedyś Albert Einstein. Nie ma na to dowodów, a sam cytat pojawił się 40 lat po jego śmierci, więc ktoś pewnie podpiął się pod znane nazwisko, by wzmocnić przekaz. Ale podobną myśl wyraził też Karol Darwin, pisząc o tym, jak usunięcie jednego gatunku może wywołać efekt łańcuchowy i wpłynąć także na inne. Ich słowa czy nie ukazują pewną prawdę. Zapylacze mają w naturze niezwykle ważną rolę. Niestety naukowcy od lat biją na alarm. Choroby, opryski, zmiany klimatyczne, zanieczyszczenie środowiska.
Jeśli potrafimy ułożyć w ten sposób twarz Einsteina na nocnym niebie, To znaczy, że technologia koordynacji tysięcy punktów przestrzeni jest już gotowa. Załóżmy więc, że nam się uda, że stworzymy idealną robopszczołę. Czy takie urządzenie uratowałoby świat, w którym wyginęły zapylacze? Nie mówię, że nam to grozi, po prostu wyobrażam sobie taką alternatywną rzeczywistość. Prawdziwe owady to nie tylko pracownicy z jednym zadaniem do wykonania. To część łańcucha pokarmowego. Jeśli zastąpimy je plastikiem i metalem, co stanie się z drapieżnikami? Co stanie się z ekosystemem, jeśli zgubią się miliony mikrobaterii litowych z uszkodzonych robotów? I jak czulibyśmy się w świecie, w którym krążyłyby wokół nas miniaturowe maszyny widzące, słyszące i być może nagrywające wszystko dookoła?
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.