Zbigniew Parafianowicz: Tusk zagłaskiwał, Nawrocki lekko drapał Zełenskiego. Dobrze odegrane role

Chciałbym, żeby to była ustalona taktyka pomiędzy płacem prezydenckim a premierem, że jeden zagłaskuje, drugi trochę drapie, bo byłby to dowód pewnej dojrzałości państwa. potrafi rozumieć pewne słabości swojego rozmówcy z Ukrainy. To dobrze, że premier wlewał Zeleńskiemu, że jest bohaterem w Polsce, co myślę, że nie dla wszystkich jest prawdą, bo jednak te nastroje się zmieniły radykalnie. I oby ten reset się dokonał, bo tak jak mówisz, Ukraińcy w gruncie rzeczy walczą z naszym największym wrogiem, jakim jest Rosja. Oczywiście to nie może, nie możemy powrócić do tego schematu kształtowania stosunków polsko-ukraińskich, schematu, który jest oparty o szantaż, czyli że Ukraińcy mówią, że no my bronimy całego Zachodu i Polski przed Rosjanami i to wy powinniście nam dziękować, co się czasami pojawia wśród, w opiniach polityków czy influencerów na X-ie ukraińskich piszących po polsku, którzy nawołują do tego, żeby to Polska codziennie ma

Ale otwierają nie dlatego, że Duńczycy są fajni, mili czy spokojni, tylko dlatego, że Duńczycy są głównym producentem paliwa rakietowego w Europie. Czyli są atrakcyjnym partnerem do rozmów dla Ukraińców. I tylko w ten sposób można od Ukraińców uzyskać coś, co jest satysfakcjonujące, a nie na przykład odpalić Chanukę na Chreszczatyku, tak jak to miało miejsce przed kilkoma dniami z udziałem polskiego ambasadora i amerykańskiego, czy też pogłaskać po plecach Zeleńskiego na spotkaniu w KPRM-ie. Jeśli chcemy konkretów, to musimy w dużej mierze też sami wiedzieć, czego w zasadzie chcemy od tych Ukraińców i jak to zrealizować. Także tu zgoda, pewne lekcje są do odrobienia również po naszej stronie. Myślę, że z jednej strony to, o czym mówimy, czyli czerpanie wiedzy, ale również współpraca biznesowa przy produkcji wszystkich rzeczy okołominitarnych, których oni potrzebują, my potrzebują, oni mają niezwykłą wiedzę zdobyli przez te cztery lata, bo tam rzeczywiście to poszło nieprawdopodobnie i powinniśmy to intensywnie robić.

Pewne rzeczy nie robiliśmy, no ale być może to jest ten moment, kiedy coś się odblokuje i chociaż to problem był mniej po ukraińskie, bardziej po polskiej stronie. Czy twoim zdaniem, no właśnie to jest pytanie takie na ile, czy ta wizyta twoim zdaniem w jakikolwiek sposób była koordynowana między dwoma ośrodkami? No bo ja oczywiście mam nadzieję, że nie przyznają się do tego, ale że jednak wymieniali się informacje i na poziomie KPRM-u i MSZ-u, BBN-u, MON-u, że ten przepływ informacji, były ustalenia, dobra, to wy powiecie to, my powiemy to, my tutaj tak naciśniemy, wy tam naciśnijcie, tak odegrajmy te swoje role.

Czy wiesz coś na ten temat więcej? Z nieoficjalnych doniesień wynika, że rzeczywiście ta wymiana informacji była nieco lepsza niż przy migach 29. No i też to jest absolutnie pozytywne. Pewien scenariusz na opracowanie, że tak powiem, Zeleńskiego został przyjęty. I to zresztą widać po tej wizycie. bo nikt sobie tam nie wyrzucał z mównicy w KPRM-ie czy w pałacu, że Tusk za bardzo jest miły dla Zeleńskiego, a Nawrocki zbyt niemiły dla Zeleńskiego. Pomiędzy obydwoma ośrodkami, póki co, w dniu kiedy ta wizyta się odbywa, czy też już kończy, póki co do czegoś takiego nie doszło. Te połajanki, one zazwyczaj odbywają się powiedzmy w takiej infosferze, Słyszałem prezydenta Komorowskiego, który bardzo rugał prezydenta Nawrockiego za jego błędy, domniemane błędy w tych relacjach z Zeleńskim.