Dzień dobry, dobry wieczór. Po pół roku przerwy wracam z kolejnym odcinkiem Twórczego Pisania. Ostatnio opublikowałam dokładnie 6 miesięcy temu. To mnóstwo czasu, ale bardzo potrzebowałam tego czasu, żeby sprawdzić w sobie i wokół siebie, ale też dla siebie kilka ważnych kwestii. Przede wszystkim zawodowych. Zrobiłam to. Bolało. Musiałam się zmierzyć z wewnętrznymi kłamstwami, z których dwa doszły do głosu w szczególny sposób. Nazywam się Ewa Madejska. Jestem pisarką, dramatopisarką, scenarzystką, podcasterką. Uczę się jak być terapeutką również. To jest podcast o tym, jak pisać wystarczająco dobrą literaturę.
Potrafię osiągać cele zawodowe i życiowe. Przyjaźnię się z ludźmi dłużej niż dwa lata. Kolejne kłamstwo, drugie, które pojawiło się zaraz za tym pierwszym, było kłamstwem, które zawierało się w pytaniu, co ty Madejska masz do powiedzenia? I w odpowiedzi, wciąż to samo. Dokładnie tak, bo co ja tutaj mówię? Wciąż to samo. Cel, pragnienie, motywacja, stawka, bohater. O strukturze nie mówię, to prawda, ale o strukturze inaczej i gdzie indziej. Więc ciągle to samo, do znudzenia. Poradziłam sobie jednak z tymi dwoma kłamstwami, ponieważ wiedziałam, co się wydarzy, kiedy im ulegnę. Łatwo było ulegnąć, najprościej.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.