Styx: Blades of Greed

Sobota, minęła godzina szesnasta, startuje Tutorial. Dzień dobry. Dzień dobry, jest pan Kamil. Jest pan Kuba. Witamy. Będzie dziś... Właśnie, ja nawet w sumie nie wiem jak będzie, bo będziemy rozmawiać o czymś, w co grał Kuba. Dobrze mówię? Dobrze mówię. Styx. To dzisiaj. No. Tak. I w ogóle, czy ty grałeś w Styxa jedynkę? Nie. W jedynkę nie grałem. Okej. Ale czytałem jak ludzie też porównywali to do poprzednich wersji. Bardzo jestem ciekaw szczerze mówiąc, ponieważ ja jedynkę bardzo dobrze wspominam, muszę przyznać. Była to taka gra... No dosyć, no nie wiem czy przełomowa, ale było to coś ciekawego. 7 października roku 2014, data wydania i wtedy to pierwszy raz, pierwszy raz chyba.

Tak, 2014. Tak, bo to nie była żadna kontynuacja. Spotkaliśmy się z serią Styx, Master of Shadows i to była taka gra, która, no właśnie, byliśmy goblinem, asasynem, Który, no co by nie powiedzieć, no był goblinem po prostu. I asasynem. I nie najlepiej sprawował się w momencie, kiedy ktokolwiek go wykrył. Oj tak. Więc ciekawe jak będzie tym razem. No tak, ale minęło 12 lat. Szybko licząc? 12. Mniej więcej tak. No i dostaliśmy Styxa nowego. Dokładnie. Blades of Greed. Nic się nie zmieniło? Nadal jesteśmy Styxem? No nadal jesteśmy Goblinem Assassinem.

Znaczy w ogóle jeśli chodzi o chyba gry skradankowe, to ja nie pamiętam, żeby to była jakakolwiek innowacja, no takim elementem kluczowym dla Styxa, który ja pamiętam, było to, że postać jest goblinem. Więc jakby otwierało to dosyć dużo możliwości względem przemieszczania się jakby nie tylko po podłodze, ale po sufitach, po jakby nie szybach wentylacyjnych, bo to jakby żyjemy w świecie fantasy bardziej w styksie niż w takich czasach metalu i szkła, więc jakby przemieszczanie się jakimiś takimi No dziwnymi, ciasnymi tunelami, w które żaden z przeciwników nie ma szans wejść, a Styx przez to, że jest goblinem, no jakby jest to jego naturalne środowisko poruszania się ścieżkami, które są niedostępne dla, no właśnie, przeciwników, z którymi będzie miał się spotykać, tak?

Tak. Tak z tego Styxa starego pamiętam. No więc w takim razie, czy ten Styx jakby idzie drogą orko-ludzio-elfów, czy ma jednak swoje ścieżki? Powiedziałbym, że ma swoje ścieżki. Tak jak powiedziałeś, to są takie ścieżki bardziej właśnie dla goblinów, czyli to są takie miejsca, które są ciasne, nietypowe, nikt się nie spodziewa, że tam nagle wyjdzie z tego miejsca jakiś goblin, wspinamy się po dachach. I tutaj powiem jedną fajną rzecz. To mnie bardzo fajnie zaskoczyło. I to jest taka trochę właśnie, jeżeli chodzi o tą serię, innowacja. Ponieważ wcześniej, jeżeli chodzi o mapy, to to, co się działo i to, gdzie mieliśmy iść i jak iść, było dosyć linearne. Czyli my tak naprawdę mieliśmy przejść przez daną mapę lub daną lokację, no jednak po prostu mieliśmy przejść przez to.

To nie jest tak, że od razu przegrywamy, ale mamy tak naprawdę wybór albo zawalczyć bezpośrednio, albo uciekać. I szczerze powiedziawszy, ja zawsze uciekałem. No chyba, że był jeden przeciwnik, zamknięta przestrzeń i wiem, że mogę szybko sobie z nim poradzić. Ale ta walka bezpośrednia była bardzo taka podstawowa. W sensie my Używamy takich szybkich ataków tymi sztyletami, które mamy i jeżeli chodzi o obronę, to jest tylko unik. Czyli mamy atak, unik, atak, unik i tak aż sobie nie pokonamy tego wroga, więc tak naprawdę z tego co się... no nie korzystamy i staramy się tego nie używać. Gra mówi ci, że nie o to w tym wszystkim chodzi. No tak też było w tym Styxie pierwszym. Czy Styx ma jakieś moce, panie Kubo? Jeżeli chodzi o moce, tak, mamy moce.

Z jednej strony fajnie, ale z drugiej strony trochę bez sensu. Tak. Szczerze powiedziawszy, jeżeli chodzi o Styxa, tak podsumowując, na pewno myślę, że fani poprzednich wersji odnajdą się tu. W sensie, to jest naprawdę fajna gra i naprawdę czasami aż po prostu zapominałem, jaki mój był główny objective i cel i po prostu chodziłem i cały czas wybijałem wszystkich przeciwników, nawet tych, których nie musiałem po prostu. Więc naprawdę się dobrze bawiłem i myślę, że osoby, które są zaznajomione ze Styxem grały, to na pewno będą się dobrze bawić. Jeżeli chodzi o nowe osoby, to tu już trochę jest inna sytuacja, no bo z jednej strony ktoś może chcieć fajną fabułę też do tego, no ale ta fabuła tutaj trochę leży.

Może bym zaczekał chwilę, aż oni to wszystko może trochę naprawią. Nie wiem ile by to zajęło, szczerze powiedziawszy. Z tego co opowiadasz, nigdy jakoś tego nie połączyłem, ale Styx pachnie trochę Dishonored. Oczywiście w trochę innym wydaniu, bo w Dishonored jednak walka również była, no jest chyba najmocniejszym elementem tego tytułu, no nie no fabuła. Dishonored jest jakby trochę z innej ligi grą, aczkolwiek no jest tu sporo chyba wspólnych elementów, które można było Styx, a za chwilę jeszcze co nieco o Marathon The Game.