Star Wars: Galactic Racer

Gigantyczne uniwersum oparte na bardzo silnej ramie. Takim uniwersum są Star Warsy. Tak? Dobrze mówię. No tak. Mamy filmy, które są corem tego uniwersum, Dla różnych ludzi różne są to filmy. Dla starszego pokolenia jest to oryginalna trylogia. Dla millenialsów to są tam te City i tak dalej, i tam Zemsty i Wojny Klonów. Dla najnowszego pokolenia to jest ta najnowsza trylogia z powrotem Skywalkera. Jeszcze mamy animację. Mamy animację, oczywiście. To już w ogóle zaczyna się teraz w bardzo młodym wieku, ponieważ już łącznie z tym, że nawet jest taka animacja dla najmłodszych o młodzi Jedi, bodajże się nazywa.

I oto uniwersum takie bardzo szczelnie zbite, czyli walki, wojny, Jedi, Sith i tak dalej, plus battle fronty, czyli online'owe, LEGO, no jest tego mnóstwo. I czasem bywa tak, że wystarczy wziąć malutki wycinek, taki naprawdę coś, co kompletnie nic nigdzie nie znaczyło, Wziąć mikroskopijny wycinek tego uniwersum i na ten mikrowycinek postawić. Tak było z pierwszym, oryginalnym Galactic Racer, który wyszedł lat temu dziesiąt chyba już.

Bardzo dużo tej grze dodaje, mimo że nie powinno. To jest abstrakcja tej gry. Że tego przedrostka Star Wars mogłoby tam nie być. Ale on tej grze dodaje tę nutę magiczności tego świata. Że nie masz tych Jediów, że widzisz jakieś te... Teoretycznie postacie, których kształt, gdzieś tam ten Sebulba się przewinie, no jakby wiesz, gdzieś jest to skorelowane z tym, co możesz znać z postaciami, planetami i tak dalej, no ale eksplorujesz, naprawdę eksplorujesz jakby taki wycinek tego, tej rzeczywistości Star Warsowej, w której najwcześniej nie było. Jakie to jest przyjemne.