South of Midnight

I wydaje się na początku tej przygody, że nie wiadomo o czym to jest gra. I jest to dosyć ciekawym zabiegiem, ponieważ ta gra głównie stoi tym, że za chwilę się dowiemy, o czym ta gra jest. Tak cały czas. Tak jest. Dzieją się tam rzeczy w South of Midnight, więc dom zostaje porwany, a my zaczynamy ruszać w pogoń za domem i za matką. Zostajemy wrzuceni w wir historii, podczas której mamy 14 rozdziałów, gdzie będziemy przemierzać świat razem z Hazel, która jest tkaczką. Tkaczką.

A co ona tka? Tkaczki. Wiesz kim są tkaczki? Mają włóczki i takie tam rzeczy. Czyli po prostu tka. Wrzeciono i takie rzeczy. Nici. Widzi nici. O, może tak to zostawmy i te nici są jakby dosyć kluczowym elementem tej gry, ponieważ za taką nicią poruszamy się jakby przemierzając ten świat razem z Hazel i zdobywając Umiejętności. Ponieważ Hazel dowiaduje się w trakcie gry, że te rzeczy, które znajduje, w czym się jej pomogą. No więc znajduje sobie różne atrybuty, dzięki którym może na przykład wykonywać podwójny skok, robić dasha. No i walczyć z potworakami. Potworami?

I na końcu się dłuży. To też od razu powiem. Już chcesz, żeby to się skończyło. Już czujesz koniec, ale nie kończymy. Uważam, że gdyby ta gra była krótsza, to oczywiście pewno byłyby sygnały, że kurczę, no za krótka, źle się bawiliśmy. Wydaje mi się, że jest wymierzona w taki okej. Że jakby dochodzisz do końca, I myślisz sobie, dobra, trochę byłem zmęczony, ale się udało. Dobrnęliśmy do końca. South of Midnight, gra, która z jednej strony mnie zachwyca, a z drugiej strony ma swoje mankamenty. Nie powiedziałem jeszcze o dosyć ważnej rzeczy fabularnej w tej grze, czyli o tym, że oczywiście poza poszukiwaniem matki Hazel, który jest to jakby główny wątek fabularny, no to jesteśmy też tą tkaczką, która