Syria bez Asada: jak odbudować kraj po dyktaturze?

To na sam koniec chciałem cię zapytać o relację Zachodu z Syrią. Cieszę się w sumie, że ta nasza rozmowa przebiegła w taki sposób, ponieważ ona, szczerze powiedziawszy, dla mnie trochę może przewartościowała sposób, jaki ja patrzę na to. Zacznę może od kwestii tego, jak to wygląda z mojej perspektywy ze strony Unii Europejskiej. 17 marca w Brukseli odbyła się konferencja w sprawie wsparcia dla Syrii i tam po raz pierwszy udział wziął przedstawiciel syryjskiego rządu, nowy minister spraw zagranicznych, a przeczytałem to i tutaj mała reklama w tygodniku Unii Europejskiej, który wydajemy w PISM razem z innymi tygodnikami, między innymi tygodnik Globalne Południe, do którego wiem, że ty też wpisujesz, czyli takie cotygodniowe maile, które rozsyłamy z pięcioma jakimiś najważniejszymi wydarzeniami w danym obszarze.

różnego rodzaju PR i marketing, który na pewno też te nowe władze chcą, uprawiają. Natomiast jest zmiana jakościowa pod względem reżimu Asada. Są pewne kroki, które jak rozumiem, jak na standardy regionu są krokami w dobrą stronę. No i że może to zaproszenie tego ministra spraw zagranicznych się trochę bardziej broni niż może myślałem na początku. Więc jak ty postrzegasz te relacje Zachodu, Unii Europejskiej, ale nie tylko z tymi nowymi władzami i no właśnie takie legitymizowanie poprzez tego rodzaju zaproszenia? Zacznę od tego, że ta sytuacja, którą mamy dziś jest troszeczkę paradoksalna z mojej perspektywy. Dlatego, że wszelkie sankcje, które zostały wprowadzone na Syrię, nie mówię o HTS-ie, teraz na chwilę zostawiam na bok desygnację tam członków HTS-u jako terrorystów.