PAMIĘĆ (2023) - recenzja Tomasza Raczka

Tak wygląda, gdy pamięć przeszkadza. A jak wygląda, gdy pamięci brakuje, gdy ona odchodzi, gdy ona nas zdradza, gdy ona nas porzuca, gdy ona sprawia, że staje się bezradni? Pierwszy raz w życiu spotkałem się z tym tak bardzo mocno, kiedy byłem na pierwszym roku studiów Akademii Teatralnej, studia wiedzy o teatrze i dostaliśmy studenci, Takie zadanie, żeby pojechać do Domu Artysty Weterana Scen Polskich w Skolimowie i nawiązać kontakty z aktorami, aktorkami, tancerkami, które tam mieszkają, wiekowymi, po karierze już starszymi bardzo osobami.

Pani Irena Pikiel, reżyserka Teatru Lalek ze Szczecina i pani Zofia Modrzewska, aktorka. Kiedy wszedłem na rozmowę z panią Zofią Modrzewską, porozmawiałem trochę o jej rolach, a potem Ponieważ wiedziałem, że była żoną Leona Schillera, wielkiego polskiego reżysera, kto wie, czy nie największego polskiego teatralnego reżysera XX wieku. Chciałem się o nim czegoś dowiedzieć i to w trybie prywatnym. Chciałem, żeby żona o nim opowiedziała, jaki był ten wielki, zwalisty człowiek, który miał mocny charakter, który miał ostry język.