Mentionsy Mentionsy
Tomasz Raczek
Tomasz Raczek

LEWANDOWSKI - NIEZNANY (2023) - recenzja Tomasza Raczka

13.04.2023 ·27 min 12 s · 4 rozdziały

Moja ocena: 4/10

0:08 · Ocena filmu Lewandowski Nieznany 7

Obejrzałem film dokumentalny Lewandowski Nieznany na Amazon Prime. To jest zresztą produkcja tego nadawcy. No i taka bardzo reklamowana jako... Kład Amazon Prime w kulturę filmową i także w polską kulturę filmową, w tym wypadku dokumentalną. Trochę ryzykowny ruch, dlatego że polskie kino dokumentalne, polski film dokumentalny to jest bardzo mocna część naszej kultury, nie tylko kultury filmowej. Mamy tu znakomite dokonania, mamy wybitnych twórców. W związku z tym wchodzenie na ten pułap jest zawsze ryzykowne, chyba że ma się świetną propozycję.

I wydawało się, że Lewandowski nieznany może być właśnie takim bardzo dobrym strzałem. Nawet może i w dziesiątkę, ale nie jest w dziesiątkę. Od razu Państwu powiem, że to jest strzał znacznie dalej od środka tarczy. I zastanawiam się po obejrzeniu filmu, co tu się zdarzyło nie tak. Dlaczego ten film dokumentalny jest słabym filmem dokumentalnym? Ale nie dość tego, że jest słaby jako film dokumentalny, to jeszcze jest słaby jako promocja Roberta Lewandowskiego. Nie spełnia obietnicy, ponieważ tytuł mówi Lewandowski Nieznany, Adam, ja niczego nieznanego nie znalazłem, wręcz przeciwnie.

Wyłagodzone wszystkie kanty, wyłagodzone wszystkie niewygodne sytuacje dla Lewandowskiego, to jest tak naprawdę panegiryk. Czyli taki film, który chce swojego bohatera pokazać tylko od najlepszej strony, tyle że robi to mało udatnie. To znaczy, no dobrze, niech to będzie nawet Panegiryk i niech to będzie film, który pokazuje jakim cudownym piłkarzem jest Robert Lewandowski, ale niech to robi w sposób ciekawy, niech to robi w sposób artystycznie intrygujący, może prowokujący. A jeśli nie, to chociaż ładny i chociaż dający złudzenie kompletności. Natomiast tych wszystkich cech tutaj zabrakło.

Film jest tak z grubsza ciosany, jeśli idzie o scenariusz i ma straszliwe wprost braki. Nie jestem, proszę Państwa, kibicem piłkarskim. Oczywiście wiem, kim jest Robert Lewandowski i widziałem parę goli strzelonych przez niego i nawet parę razy uczestniczyłem w oglądaniu meczu z wielkimi emocjami, meczu, w którym on brał udział. Czytałem wiele artykułów na temat jego losów i tego, jak sobie dawał radę w Borussii Dortmund, jak w Bayernie Monachium, co się teraz dzieje w FC Barcelona. Tak kompletnie nie mogę powiedzieć, że się tym nie interesuję. Ale nie jestem zapalonym kibicem i nie mam w związku z tym nabożnego stosunku do

Jak to się mówi najlepszego polskiego obecnie piłkarza. Zresztą nie tylko polskiego, bo to jest piłkarz w światowych rankingach stojący bardzo wysoko. Robert Lewandowski. Właściwie wszystkie powody do tego, żeby się nim zachwycać. Dlaczego więc ten film pozostawia nas właściwie w takiej rezygnacji? Ja byłem w nastroju rezygnacji, że nie tylko nie dowiedziałem się niczego ciekawego i nowego o Lewandowskim, ale zwątpiłem w niego. Zwątpiłem w niego jako w człowieka. Zwątpiłem w to, że on jest ciekawym człowiekiem. Bo w tym filmie wiemy jedno.

Od małego chłopaka chciał zwyciężać. Chciał trafić do Ligi Mistrzów. Chciał być najlepszy. To wszystko. Nie dowiedziałem się niczego więcej o tym, co jest motorem. Dla niego, Lewandowskiego, ale też pewnie i dla każdego sportowca. Bo przecież nie tylko chodzi o to, żeby zwyciężać. Musi także chodzić o sam sport, o samą grę, o samą piłkę nożną. Nie chcę mówić wielkich słów typu, że kocham piłkę nożną. Uwielbiam ten moment, kiedy wybiegamy na stadion i słyszymy ten pomruk dochodzący z trybun od publiczności i widzimy naprzeciwko siebie jedenastkę przeciwników, których musimy pokonać i patrzymy się na siebie, czując się jedną drużyną

Tak sobie to wyobrażam, nie będąc piłkarzem, nie będąc kibicem. Tak sobie wyobrażam, że to jest pewna emocja, że to jest przedstawienie, że to jest pasja. No nie widzę tej pasji. Nie ma pasji w Lewandowskim. Nawet jeśli jest jej niewiele w rzeczywistości, chociaż podejrzewam, że w rzeczywistości jest więcej niż w filmie, ale nawet gdyby było niewiele w rzeczywistości, to film powinien ją zwielokrotnić, powinien ją skondensować, a on ją gdzieś przepuszcza pomiędzy palcami. Więc ja właściwie, ja właściwie cały czas nie wiem, Dlaczego on zaczął grać w piłkę, poza tym, że był ruchliwy, poza tym, że chciał zwyciężać?

5:12 · Opis filmu i jego deficyty 9

Przedsięwzięcia towarzyskie, tak się domyślam. Czy oni się lubią? Czy oni się przyjaźnią? Bardzo czekałem na sygnały w tym filmie na ten temat. I nie dostałem ich. Polskich piłkarzy tam nie ma prawie w ogóle. Zbigniew Boniek to z innego powodu się tu pojawia. To nie jest kolega Roberta Lewandowskiego. Pojawia się dwóch, króciutko, siedzą obok siebie. Wszyscy inni są pojedynczo przepytywani. Ci dwaj siedzą obok siebie. To jest Wojciech Szczęsny i Grzegorz Krychowiak. Siedzą obok siebie, tak się trochę patrzą na siebie i każdy z nich mówi jedno, dwa zdania bardzo takie neutralne o Lewandowskim.

I to jest wszystko? Ze wszystkich piłkarzy, polskich piłkarzy, Którzy grali i grają z Lewandowskim. Nikt więcej nie został poproszony o wypowiedź? Czy też nikt inny się nie zgodził wypowiedzieć? A gdzie jest Kuba Błaszczykowski? O którym Jurgen Klopp, trener z Borussii Dortmund, mówi, że kiedy Lewandowski przyjechał do tego zespołu, to człowiekiem, który mu pomógł się w nim odnaleźć, który go wszystkiego nauczył, jak żyć w Niemczech, jak żyć w drużynie, był Kuba Błaszczykowski. Nie ma go w tym filmie. Domyślam się.

Ale ja nie chcę się domyślać, ja chcę zobaczyć. Ja chcę usłyszeć. Nawet jeśli by Błaszczykowski nie chciał wypowiedzieć się w tym filmie, to ja chcę, żeby Lewandowski powiedział o tym, że tu brakuje Błaszczykowskiego i dlaczego. Nie może być wszystko wyłagodzone, nie może być wszystko wytarte, co jest niewygodne. Jeśli to ma być Lewandowski nieznany, to ja chcę go poznać jako człowieka, który ma wady też, który ma Utracone przyjaźnie, który ma wrogów, który ma mało przyjaciół, bo tak to wygląda w tym filmie.

Wiem, że był ojciec bardzo ważną postacią dla niego i że nagle zniknął. To ja się muszę od kolegów dowiadywać, co się z ojcem Lewandowskiego stało, bo z tego filmu się nie dowiem, dlaczego on zniknął nagle z jego życia. To moi koledzy mówią, to ja ci powiem. To nie tak powinno być w tym filmie. Widzę, że jego mama jest dominującą matką, która niewątpliwie wpłynęła na jego osobowość i która generalnie była motorem tej rodziny. Nie wiem, jakie tam były relacje między matką a ojcem, ale jedno jest pewne, że jak matka opowiada o meczu, to mówi

Że ona dopingowała Roberta, ona walczyła, ona krzyczała, a mąż siedział obok spokojny i starał się uspokajać tę całą sytuację. Ona była motorem. W dużym stopniu nic z tego nie wiem. Ja się tego domyślam. W tym filmie niczego takiego nie ma. Ja nie dowiaduję się więcej o jego mamie, poza tym, że ona zaprasza go do domu i on przyjeżdża i mówi o, orzeszki są i chrupie orzeszki i sobie coś wspominają. Ale to jest wszystko nic, proszę Państwa. Nic w stosunku do tego, co się dzieje w tym filmie z żoną Lewandowskiego, Anną Lewandowską, którą świetnie znamy, bo jest to postać publiczna, bo jest to postać znana bardzo, pokazywana, chętnie występująca przed kamerą, bizneswoman, sportsmenka.

Krótko mówiąc, nie jest nikt anonimowy. To jest trochę taka nasza Shakira, tyle że nie śpiewa, ale za to trenuje. Wiemy, jaką ona wielką rolę spełnia w życiu Lewandowskiego, ale w filmie nie. Oczywiście wypowiada się o mężu i są zainscenizowane takie smętne scenki na ławeczce z widokiem na morze i rozmowy takie serdeczne, wspominają jak się poznawali i on mówi No i pamiętam, że zrobiłaś mi wtedy pampuchę.

Jak się czegoś nie da wprost, sposobem. Ten film o sportowcu, wybitnym polskim sportowcu budzi moje rozczarowanie. Rozczarowanie, że żaden to film, żaden to pomnik, mimo że miał nim być dla Lewandowskiego, ale najgorsze w tym wszystkim jest to, że widzę jakąś ustawkę, jakąś emocjonalną ustawkę, jakąś oblewającą Lewandowskiego nieprawdę. Dookoła. Wszyscy są jacyś usztywnieni, wszyscy są jacyś nieszczerzy, wszyscy są jacyś jakby nie mówiący tego, co by chcieli, tylko mówiący to, co wypada.

No dajcie spokój, do diabła z takim filmem, do kitu. I ja chcę uwierzyć w Lewandowskiego. Ja bym chciał, żeby nasz najlepszy obecnie piłkarz był ciekawą postacią. Jedyne co się dowiaduje na temat jego kompleksów, że miał chude nogi i że się strasznie wstydził tego jako chłopak grający w piłkę, że ma chude nogi i ukrywał jak mógł ten fakt i z niego koledzy się śmiali. Rozumiem go, ja też miałem chude nogi i dalej mam chude nogi. W związku z tym wiem co to znaczy i wiem, że fajnie byłoby nie mieć chudych nóg. Też tak uważam na swój temat. Rozumiem Lewandowskiego świetnie.

To był jedyny temat, w sprawie którego mogłem się jakoś z nim identyfikować. Ale gdyby on mi opowiedział ciekawie o piłce, gdyby on mi powiedział ciekawie o tym, co się dzieje w szatni, gdyby on mi powiedział ciekawie, co się dzieje... Tam chwila była taka, że starał się powiedzieć, co czuł, jak przeżywał największe szczęście. Jak zdobył mistrzostwo w Lidze Mistrzów, bo przecież o to od początku chodziło, żeby znaleźć się w tym miejscu. No to była taka chwila prawdy. Tu poczułem, że rzeczywiście mówi to, o co chodzi. Ale tak poza tym dużo rozczarowania i ten film źle robi Lewandowskiemu.

14:48 · Przykład z Franzem Beckenbauerem 3

Więc ocena będzie surowa. Ale żeby była uczciwa i surowa, skoro ma być surowa, to najpierw misa tybetańska i nasz gong, uwaga. Tak zadzwonił, że nie będzie wątpliwości. Rzadko daje takie oceny. 4 na 10. 4 na 10. Amazon Prime. Nieudany projekt. Pierwszy projekt dokumentalny zrobiony w Polsce. Lewandowski nieznany. Nieudany. 4 na 10. Nie jest to okropny film, ale jest to film zawiedzionych nadziei.

A teraz, jeśli Państwo mi dadzą jeszcze chwilę, to przejdziemy do części premium, gdzie opowiem, jaki mam osobisty powód, żeby tak emocjonalnie podejść do niepowodzenia tego filmu i do niepowodzenia projektu zaprezentowania wybitnego polskiego piłkarza Roberta Lewandowskiego w filmie dokumentalnym. Najpierw będzie mały dążek, który nas przepuści do części premium. Uwaga. Taki bardzo dyskretny. Teraz będą trzy łyki wody z miedzianego kubka, żeby się odświeżyć. Wszyscy możemy łykać teraz.

Widziałem, że Beckenbauer odpowiadał na te pytania w taki naturalny, szczery i świeży sposób. Widać było, że rzadko kto go o to pyta. Ale przypomniałem sobie tę całą rozmowę z Beckenbauerem dlatego, że właśnie tego, takich pytań, Tego błysku w oku Lewandowskiego zabrakło mi w filmie LEWANDOWSKI NIEZNANY. Tak jakby pan Maciej Kowalczuk, twórca tego filmu, w ogóle nie był tym zainteresowany. Kiedy Robert Lewandowski był naprawdę szczęśliwy? Ale szczerze.

Pokazano wszystkie 19 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.