Idę do kina z... Joanną Szczepkowską | Ekran Tomasza Raczka

Joanna Szczepkowska – aktorka, pisarka, poetka, felietonistka, a wkrótce – być może – reżyserka. Urodzona w 1953 r w Warszawie. Jest córką Andrzeja Szczepkowskiego i Romy Parandowskiej, wnuczką Jana Parandowskiego. Wielokrotnie nagradzana za dokonania aktorskie. W latach 1975–1981 była aktorką Teatru Współczesnego w Warszawie, a w kolejnych latach Teatru Polskiego i Teatru Powszechnego. Stworzyła kreacje dramatyczne (m.in. w „Romeo i Julii", „Królu Learze", „Wujaszku Wani", „Zdaniem Amy") oraz komediowe („Śluby panieńskie", „Lekcja", „Wesołe kumoszki z Windsoru"). Zagrała również w kilkudziesięciu spektaklach Teatru Telewizji. Autorka m. in. opowiadań „Fragmenty z życia lustra”, sagi rodzinnej „Kto ty jesteś”, poezji „Ludzie ulicy i inne owoce miłości”, sztuk teatralnych – „Goła baba” ,„ADHD i inne cudowne zjawiska”, „Pelcia czyli jak żyć, żeby nie odnieść sukcesu”. Od 1999 roku publikuje felietony, na które złożyło się kilka zbiorów m. in. „Piasek ze szkła” i „Jak wyprostować koło”. W 1989 roku zasłynęła niespodziewanym ogłoszeniem „końca komunizmu” w trakcie wywiadu, który przeprowadzała z nią dziennikarka telewizji publicznej. Za działalność konspiracyjną i patriotyczną została nagrodzona Krzyżem Kawalerskim i Orderu Odrodzenia Polski i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Prowadzi swój autorski Teatr Na Dole. Podczas pandemii w 2020 roku stworzyła internetową scenę pod nazwą Teatr Pudło. Zrealizowała kilkadziesiąt krótkich wideo, do których pisała miniatury teatralne: grała tam różne postaci, całość samodzielnie reżyserowała i montowała.