FILMY LGBTQ+: BOYLESQUE (2022) NAGO.GŁOŚNO.DUMNIE (2023) TURKUSOWA SUKNIA (2022) - recenzja Tomasza Raczka

Bo jesteśmy, proszę Państwa, w Maroku. To jest film marokańsko, chyba belgijsko-duński, koprodukcja. Ale rzecz się dzieje w Maroku. I bohaterowie są Marokańczykami. I mamy tam dwoje bohaterów. On jest krawcem, nazywa się Halem. Potrafi rzeczy niezwykłe, ponieważ potrafi w dawny mistrzowski sposób wyszywać złotą nitką piękne ornamenty na kaftanach, tradycyjnych kaftanach, które ubierane są, zakładane są w trakcie ślubu.

Takiego ślubu prawdziwego, z przepychem, no taki kaftan kosztuje majątek, wobec tego zamawiają te kaftany bardzo bogate rodziny. Już nie ma takich ludzi, którzy ręcznie potrafią wyhaftować tak skomplikowane, tak precyzyjne i tak piękne ornamenty, ale Halim jest jeszcze kimś takim. Niezbyt ten interes idzie, bo świat poszedł dalej. Dziś takie kaftany maszynowo są robione, są dużo tańsze. Ta ręczna robota to już jest właściwie resztka dawnej tradycji. No i jest mina jego żona. Która towarzyszy mu, która prowadzi ten zakład krawiecki od strony kontaktu z klientami.

Bardzo też urodziwy. No i tutaj dochodzimy do tego, że Halim patrzy na niego z dużym zainteresowaniem. Patrzy, żegłbym, porządliwie. A Amina to widzi. Amina to czuje. Amina o tym wie od lat, że Halim ukrywa swoją prawdziwą naturę, że ciągnie go do bliskości z mężczyznami. Ale ożenił się z nią i ją kocha. I nie chce jej krzywdzić, więc jest z nią.

Ale co poradzić, gdy czasem natura nie da się ukryć, czasem jedno spojrzenie. Czasem błysk, którego nie kontrolowaliśmy, zdradza, co dzieje się w środku. Oglądamy taką delikatną, realizującą się co najwyżej w dotyku dłoni do dłoni, rodzącą się relację między Halimem a jego młodym uczniem. Młodym, dorosłym, ale młodym chłopakiem. I patrzymy, jak na to reaguje mina i co będzie dalej z tym ich biznesem, w którym ornamenty na kaftanach robi Halim.

W krajach arabskich to wygląda inaczej niż u nas. I niewątpliwie jest cofnięte w stosunku do tego nie tylko co się dzieje w Stanach Zjednoczonych, co w Europie Zachodniej, ale nawet u nas. Oczywiście, że jest cofnięte. Więc tam realizuje się ten kontakt w taki sposób, że Halim prowadzi rękę swojego ucznia wyszywającego i pokazuje mu jak to robić lekko nakierowując jego palec. I w tym czasie dotykając jego dłoni. Dacyt to wszystko. Ale czasem takie dotknięcie jest wystrzałem z armaty.