Mentionsy Mentionsy
TW: Lisowska
TW: Lisowska

TW: Lisowska Matylda Kozakiewicz

02.06.2024 ·1 godz 23 min · 15 rozdziałów

Żadnych granic, żadnych flag! W 4. odcinku podcastu TW: Lisowska rozmawiam z Matyldą Kozakiewicz, znaną także jako Segitta – psycholożką, psychotraumatolożką, jedną z pierwszych blogerek w Polsce, a dla mnie osobiście Moniką Richardson polskiego Instagrama. Tym razem skupiamy się na głównym rekwizycie okładki III sezonu, czyli red flag. Czy da się naukowo zbadać czerwone flagi? Co to właściwie jest stawianie granic? Czy koncepcja mojego wewnętrznego dziecka ma jakieś odzwierciedlenie w naukowej psychologii? Czym różni się poppsychologia od pseudopsychologii? Co dobrego dają nam narcyzi? Jaki rodzaj empatii jest najbardziej rozwinięty u narcyzów? O co chodzi z popularnym określeniem „to nie jest o tobie”? Co to znaczy być autentycznym w internecie? Kim są people pleaserzy? Czy presja ma sens? Czy da się uwierzyć w swoje własne kłamstwa? Ten odcinek jest podsumowaniem najpopularniejszych poppsychologicznych trendów na Instagramie na 2024 rok. Chwilowo zostajemy w rodzinnym mieście Matyldy, czyli w Warszawie – personifikacji ofiary przemocy, która mimo wszystko wstała z kolan.Słuchaj na Spotify, YouTube i Apple Podcasts!Zdjęcie okładkowe: Małgorzata KaczkowskaGrafika: Muzykografika & Mateusz OlechProdukcja: Adam WaleszyńskiWspieraj tworzenie podcastu:https://patronite.pl/paryzewohttps://buycoffee.to/paryzewo/

20:24 · Granice w relacjach i zdrada 1

Koncepcję Erika Berna, która się nazywa, mam tu nawet zapisane, analiza transakcyjna, bo on sobie ustalił trochę na podstawie paradigmatu freudowskiego teorii psychodynamicznej, bo tam mamy ego, it i superego. Ego to jestem ja, it to jest taka Nie wiem, taka prymitywna siła, która po prostu czegoś chce albo czegoś nie chce. A superego to jest ten zintegralizowany głos rodzica, który nam czegoś zabrania, narzuca na nas normy społeczne. No i ego jest takim mediatorem pomiędzy id a superego. A u Erika Berna pojawiły się trzy postaci. Dziecka, dorosłego i rodzica. To jest podobne do koncepcji freudowskiej, tylko że u Freuda to były części osobowości, a u Berna dziecko, dorosły i rodzic są takimi

56:04 · Dyskusje w internecie i terapia 1

I co ty o tym myślisz? Ja myślę, że Pomimo tego, że Freud wielkim człowiekiem był i jest ojcem psychologii i dużo osiągnął, zwłaszcza jak na zasoby, które miał, a właściwie których nie miał, bo był naprawdę takim pionierem psychologii, to też, no... Psychoanaliza jest trochę za blisko Freuda. Trochę za dużo korzysta z tego, co ja już uważam, że zostało albo zdyskredytowane, albo jest takie nie do końca oparte na dowodach naukowych. Więc rzeczywiście jestem sceptyczna wobec psychoanalizy. Psychodynamiczna, czyli można powiedzieć, że taka kontynuacja, taka trochę bardziej unowocześniona psychoanaliza. A nawet mocno unowocześniona i już jest okej, chociaż też nie jest to mi bliski nurt.

Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.