#21 spotkanie

Słuchajcie, to może my, bo to jest 21 spotkanie. Takie oczko. Tak, oczko, bo powinniśmy tu dzisiaj zagrać w pokera albo w jakąś inną grę. Nie, nie gramy, nie gramy. A dlaczego nie gramy? Bo co? Bo nie umiem. A to się nauczysz. Chłopie, no ale nie mów, że... W tym wieku nie umieć grać w pokera? W jakim tym? W srebrnym wieku. W 21. W 21 można nie umieć grać w pokera. Ważne, że umiem w sudoku. O, popisał się. Dobra, ale chcę powiedzieć, że ponieważ to jest 21, to może od następnego spotkania będziemy odliczali jeszcze tylko 9 spotkań do Bożego Narodzenia. Co Wy na to? A to będzie tak właśnie? Nie wiem, ale policzę. Co wy na to? Spoko, może być. Możemy, możemy. Policz najpierw dokładnie, żebyśmy mówili tak prawdziwie, żeby nasi słuchacze i widzowie znali nas jako ludzi prawych, a nie, że sobie jaja robimy.

Ale to chyba skosztowałeś przed wpakowaniem do garnka. Ja zaufał żonie. Wiesz co, nie kosztowałem, wziąłem śliwka, wkładam do garnka. Ale nie spróbowałeś? No spróbowałem, ale to tak nie wyczuję. To trafił na pierwszą, lepszą, byłaś słodka. Bo to na górze były te... Ale gdybyś ty poszedł... To oczywiście, żeby mi się nie dało szukać. Na ten Wawrzyszew, czy jak to tam się nazywa? Wolumen. Zapisz sobie. Wolumen, ale na Wawrzyszewie, no. Czytasz książki, wolumen, łatwe skojarzenie, tutaj bazar, wolumen. Na Wawrzyszewie. Na Wawrzyszewie, tak. Ale możemy zostać przy temacie alkoholowym? Możemy. Przeczytałem ostatnio... Ale nie! O Jezus Maria, o przepraszam. Proszę Państwa, wprawdzie mamy między 9 a 12 odcinków do Świąt Bożego Narodzenia, ale przez 21, które do tej pory nagraliśmy, bo ci nagrywamy, bo 21 jest nagrywane, Grzegorza zawsze coś boli.

No dobra, panowie, miło mi było jak zwykle. Cieszę się, że udało nam się po raz kolejny spotkać. Obiecuję, że od przyszłego tygodnia będziemy odliczać, ile tygodni do świąt Bożego Narodzenia zostało. Dobrze, bardzo chętnie. A kto będzie śpiewał kolędy z naszego trio? Wszyscy. Kolędy potrafią śpiewać wszyscy. Ja nie potrafię. Nauczymy cię. Nauczymy cię publicznie. Zagramy, a ty zaśpiewasz. Dam ci tutaj tekst. Karaokę sobie zrobimy. No co? Nic. Przecież w Kościele jest taki wyświetlacz karaoke. Są wyświetlacze z tekstami, no bywają, bywają. Karaoke. A nie? Powiem Ci szczerze. Zbiorowe karaoke. Nim karaoke powstało, kościoły były. No dobrze, bo tak się jeszcze nie nazywało.