O czym prof. Ryszard Koziołek rozmawia z sąsiadką? Felietony błyskotliwego literaturoznawcy

Felietony autorstwa prof. Ryszarda Koziołka, publikowane przez tygodnik Polityka. I moje pierwsze pytanie dotyczy właśnie felietonu. Czy to jest taka forma do wszystkiego? Gatunek, który wszystko pomieści? Co jest jego największą zaletą? A może przywilejem? Och, tyleż odpowiedzi ilu wielkich felietonistów. Oczywiście mówię o tych, którzy wyznaczali historię tego gatunku. Jeśli chcemy spojrzeć na polską kulturę felietonu, to przed moimi oczami jest dwóch takich prawodawców. Myślę o Bolesławie Prusie jako autorze Kronik Tygodniowych, który dla mnie jest felietonistą galaktycznym, jeśli chodzi o połączenie Tego, co ta mała forma potrafi w sobie zmieścić, czyli zdolności rozbawienia czytelnika i nieukrywanej woli interwencji w dziejącą się aktualnie rzeczywistość, często interwencji agresywnej.

Ale te felietony, które chcą załatwiać jakąś sprawę, szczególnie mnie przyciągają. No i później myślę, że takim następnym felietonistą, który podjął rękawice Prusa, był Antoni Słonimski. Który dołożył do tej fantastycznej tradycji takiej pozytywistycznej, racjonalistycznej, dołożył coś, co jest w ogóle cudowne w polskiej tradycji, tradycji esprit, tego poczucia humoru, inteligentnego poczucia humoru, czyli kombinację polsko-żydowską, która bardzo dobrze robi polskiej kulturze. Bynajmniej nie esprit des carrières. Zdecydowanie nie. No więc oni łączyli ze sobą humor i poważne sprawy. A później oczywiście Wielki Kisiel, fantastyczny Jerzy Pilch, od których się zaczynało lekturę gazet.