Mentionsy Mentionsy
TOK FM Select
TOK FM Select

Brexit w liczbach po pięciu latach - konsekwencje

07.01.2025 ·11 min 27 s

Migracja na Wyspy po brexicie dwukrotnie wzrosła. Polityczne, ekonomiczne i społeczne skutki brexitu w piątą rocznicę wydarzenia opisuje Krzysztof Winkler, ekspert Warsaw Enterpise Institute

14.05, Jakub Janiszewski przy mikrofonie, a znajomy jest Krzysztof Winkler, ekspert do spraw brytyjskich z Warsaw Enterprise Institute. Dzień dobry. Dzień dobry. A będziemy rozmawiali o kosztach Brexitu, które są w tej chwili dość brutalnie podsumowywane przez rozmaite agendy brytyjskie, ale też przez prasę, no bo okrągła rocznica się zbliża, czyli 31 stycznia. I to będzie moment, kiedy będzie można rzeczywiście spojrzeć na to, jak też się Brexit powiódł i czy osiągnął swoje cele, jeśli można tak powiedzieć. I wydaje się, że jedna z wartości, które najbardziej eksponowano podczas tej debaty około Brexitowej przed referendum, no to było uzyskanie suwerenności i kontroli nad migracją i zamknięcie szlaków migracyjnych, tego wolnego przepływu osób,

Z takich krajów jak Polska choćby, czyli ze wschodu Unii Europejskiej. No więc co się wydarzyło na wyspach? Migracja jest większa niż przed Brexitem i to sporo, prawie że się podwoiła. i na Wyspy Brytyjskie napływają głównie migranci z krajów nieeuropejskich, co też można by sobie zadać pytanie, jaki ma wpływ na gospodarkę i czy rzeczywiście jest tą najbardziej pożądaną formą napływu osób, ale widać bardzo wyraźnie, że ten podstawowy cel zupełnie się rozjechał z obietnicami i z opowieściami o tym, co Brexit ma przynieść. Dokładnie tak. O ile przed Brexitem To było kilkaset tysięcy, mniej więcej do 300-400 tysięcy to w momencie dochodziło, ale generalnie były to osoby właśnie przyjeżdżające z krajów Unii Europejskiej, czyli takie, które po podsumowaniu, po przeprowadzeniu pewnych badań nie tylko w Wielkiej Brytanii, też na przykład w Holandii okazuje się, że

Ci migranci wnosili więcej netto dla gospodarki brytyjskiej czy każdej zachodniej niż kosztowali. Natomiast większość nisko wykształconej siły roboczej z krajów pozaeuropejskich, która trafia na wyspy jest kosztem netto dla brytyjskiej gospodarki. To po pierwsze. Teraz mamy podwyższone... Statystyki, bo mówi się o 906 tysiącach migrantów, którzy w zeszłym roku dotarli na wyspy brytyjskie. Rocznie liczba migrantów docierających na małych łodziach, które wykorzystują te największe miejsca, można powiedzieć, kanału angielskiego, patrząc z brytyjskiej perspektywy i z Francji przedostają się właśnie na wyspy brytyjskie. I tutaj jeśli chodzi o obietnicę kampanii pro-Brexitowej, że imigracja zostanie zmniejszona i zatrzymana, to ona nie została zarealizowana.

No tak, ale to jest w ogóle interesujące, do jakiego stopnia ta dyskusja o Brexicie jest w pewnym sensie dalej nacechowana emocjami, a bardzo mało niekoniecznie bliska faktom. Równocześnie pojawiają się teraz takie daniesienia o tym, że obwinia się za Brexit Tony'ego Blaira, bo to Tony Blair onegdaj podjął decyzję o otwarciu brytyjskiego rynku pracy na migrantów z Europy Wschodniej i Europy Środkowej. No ale musimy też pamiętać o tym, właśnie od czego zaczęliśmy. To znaczy, że Tak na dobrą sprawę Wielka Brytania na tym zyskała. To nie była strata, to nie były koszta dla budżetu, to nie były osoby, które obciążały brytyjski system pomocy społecznej, więc w gruncie rzeczy to była decyzja szkodliwa dla nas, bo to od nas odpłynęła siła robocza, jeśli można tak brzydko powiedzieć.

Ostatnio ogromna dyskusja dotycząca tego skandalu związanego z gangami pagistańczyków, którzy gwałcili i molestowali białe dziewczyny czy dziewczynki wręcz. nastoletnie właśnie w środkowej Anglii, no to pokazuje, że coś nie zadziałało i że szukano tak naprawdę powodów niezadowolenia społecznego nie tam, gdzie one tak naprawdę były. No i dopiero teraz zaczyna się jakaś bardziej otwarta dyskusja. Ciekawi mnie, czy ta dyskusja jest w stanie doprowadzić do ponownego zbliżenia z Europą i do jakiegoś takiego, nie wiem, sojuszu, który by może trochę łatał tą wyrwę, którą stworzył Brexit, to znaczy zbliżałby ponownie Wielką Brytanię do Europy, mimo tego, że nie byłaby ona w strukturach europejskich, czy to w ogóle jest możliwe?

Premier Starmer zapowiedział, że będzie dążył do zbliżenia z Unią Europejską, natomiast... Stanowiska negocjacyjne, które ujawniła Unia Europejska i rząd brytyjski na starcie się już wykluczają. To znaczy Unia zaczyna naciskać na Brytyjczyków, żeby jednak przyjęli pewną formułę integracji, czy to z Unią Celną, czy ze wspólnym rynkiem, czyli byłby to wariant, żeby to zilustrować, norweski albo szwajcarski. Natomiast Starmer wiedząc właśnie o tym bardzo takim emocjonalnym nastawieniu brytyjskich wyborców w kwestii Brexitu, Na początku zaznaczył, że wyklucza te dwie opcje. No i teraz zobaczymy, w którym kierunku negocjacje będą się rozwijać. Zwłaszcza, że w tym roku przypada pięcioletni okres, po którym będzie musiał zostać dokonana rewizja i przegląd tego traktatu, który podpisał wówczas premier Boris Johnson z Unią Europejską, a który zapewnił właśnie Brytyjczykom wyjście ze struktur unijnych.

No i teraz trzeba będzie albo go dopasować, albo zostawić w zdychczasowej formie. Jest też opcja cały że jedna ze stron, jeżeli będzie niezadowolona z jego funkcjonowania, może go całkowicie wypowiedzieć. No ale to będzie się rozwijało w ramach dyskusji takich, które właśnie będą się nie za długo zaczynać. Mnie bardzo ciekawi, na ile ta dyskusja w tej chwili o Brexicie jest odmienna jednak od stanowiska, czy pewnego klimatu, który dominował w Wielkiej Brytanii po Brexicie, kiedy właściwie z kolejnymi rozmówcami cały czas trafiałem na to samo zdanie. No o tym się właściwie nie mówi. No więc ja rozumiem, że zaczęło się mówić jednak. Tak, jest dyskusja na temat tego, na ile Brexit w połączeniu z pandemią i w połączeniu z wojną tą pełnoskalową rosyjską na Ukrainie miała wpływ na obecną sytuację gospodarczą i społeczną w Wielkiej Brytanii.

Najbardziej chyba takimi trafnymi ocenami jest to, że Brexit akurat tutaj przyczynił się w najmniejszym stopniu. To znaczy trudno jest ocenić jego całościowy wpływ na sytuację Wielkiej Brytanii, ponieważ skala strat wywołanych pandemią koronawirusa w 2020 roku plus potem kryzysem energetycznym, wywołanym przez działania Rosji na Ukrainie, jest nieporównywalna i w zasadzie wlicza się w tym momencie te straty wywołane przez Brytyj, te wszystkie perturbacje związane ze zwiększoną biurokracją, z utrudnieniami wejścia brytyjskich towarów na rynek unijny. To się wlicza po prostu w te olbrzymie koszty, które przyniosła pandemia, kryzys popandemiczny i kryzys energetyczny związany z wojną na Ukrainie. Także tutaj

zaczyna docierać świadomość, że to jest jeden z tych elementów, który oczywiście przyczynił się do sytuacji w Wielkiej Brytanii, natomiast trzeba to też brać pod uwagę, szerszy kontekst sytuacyjny, jaki się wkrótce, w zasadzie po tym, jak Brexit się dokonał, się wytworzył. Dziękuję bardzo. Krzysztof Winklar, ekspert do spraw brytyjskich z Warsaw Enterprise Institute był z nami. 14.17.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.