Mentionsy Mentionsy
TETRYCY NA KANALE TETRYCY
TETRYCY NA KANALE TETRYCY

16 | WSZYSCY JESTEŚMY NPCAMI W ŚWIECIE LEWEGO

14.11.2025 ·3 godz 8 min · 25 rozdziałów · 5 sponsorów

Żyjemy w świecie Roberta Lewandowskiego, jesteśmy tylko postaciami mijanymi przez niego w jego własnej grze komputerowej. Nie wiadomo do końca, czy to dobrze, czy to źle. Obszerna biografia Roberta już wywołała potężne poruszenie w całym środowisku, a przecież wiele gównoburz dopiero się rozkręca.Zamów książkę Sebastiana Staszewskiego "Lewandowski. Prawdziwy" na LaBotiga.pl 👉 https://bit.ly/tetrycy-lewandowskiPoza tym - Zbigniew Boniek objaśnia, czemu UEFA nie potrafi zidentyfikować do końca kibiców Maccabi, łódzkie kluby zajmują się tym, czym zawsze (zwalnianiem ludzi) a rumuńskie media otulają Iordanescu żalem. Przewodnikiem po tym świecie będą dla was Tetrycy, czyli Leszek Milewski i Jakub Olkiewicz.SPONSOREM KANAŁU SĄ WIDZOWIE. BĄDŹ WYROZUMIAŁY. ZAWSZE Patronite: https://patronite.pl/tetrycy

2:29 · Refleksje nad Wieluń i reprezentacją 1

Ale kto wie, może to się zmieni. Czy Robert Lewandowski jest tym dla reprezentacji Polski czym wieluń dla województwa łódzkiego? Bardzo celne spostrzeżenie. Nie sądziłem, że takie wyprowadzisz wnioski. Ja chciałem pójść w innym kierunku. A w jakim? A że grałem w łobudzicach. Grałeś w łobudzicach? Wiesz co to są łobudzice? Mniemam, że nie jest to zwierzę. To jest koło łasku podobno. Łobudzice, patyki. Patyki pyka nazwa. Dodajesz wiesz, kurde, mamy łobudzice, co dodamy? Stare łobudzice, nowe łobudzice? Nie. Daj łobudzice patyki. I to mi się podoba. Kurde. Wieś patyki. Powiem szczerze, że sądziłem, że no jako, że to w sumie twoje strony, to tam znasz wszystko. A tu się okazuje, że nie znasz kolonia łobudzice patyki. Nie, nie, nie znam, nie znam.

3:37 · Łobudzice i kolonie 1

Kolonii łobudzice patyki to nie znam. Jest normalnie kolonia łobudzice patyki. Pokaż mi gdzie to jest. O Jezu, moje plecy. Kolonia Łobudzica-Patyki jest koło Łobudzic. Aha, no tak, to wiele mi mówi. Patyki-Las Możliwości. Las Możliwości jest. Bujne Szlacheckie są tam. Nie sądzę, żeby miejsce... Wiesz co, Zelów to jest taki trochę Wieluń powiatu łaskiego. Ja tam nigdy nie byłem. Okej, okej, no to wszystko jest zrozumiałe. Tam na południe jest, tam się nie jeździ. Wszystko zrozumiałem. Tam graliśmy z Korabem Łask drugim, więc... I to w święto niepodległości, 11 listopada. No dobrze, czyli łobudzice powiatu łaskiego to też taki Robert Lewandowski w reprezentacji. Tak, dzisiaj porozmawiamy trochę o Robercie Lewandowskim, nawet trochę dużo porozmawiamy o Robercie Lewandowskim, bo okazało się, do tej pory ja sądziłem, że to ja jestem main character, że to ja jestem też ten, którego dotyczy gra, że gra się nazywa, nie wiem, tam, bałciosz albo, nie wiem, debil, no i że to ja jestem tą główną postacią.

4:29 · Robert Lewandowski i jego wpływ na piłkę 2

O debilach też jest w książce Roberta Lewandowskiego. Są to koledzy z kadry. Ale nie tylko z kadry, nie tylko z kadry. Ja się sądziłem, że to ja jestem main charakter, ale jednak main charakter jest Robert Lewandowski i to jest naprawdę main charakter i kręcimy się wokół niego bardzo mocno z wielu względów, bo początkowo ja sądziłem, że dzisiaj porozmawiamy o Robercie Lewandowskim z uwagi na to, że była konferencja reprezentacji Polski, był wyjazd Roberta Lewandowskiego do USA, który najpierw trochę oburzył, a potem w sumie oburzyło ludzi, że ktoś się oburzył. I w sumie się może nawet słusznie oburzono, że ktoś się oburzył. Więc myślałem, że o tym pogadamy. No a potem zacząłeś mi podsyłać fragmenty książki. Słuchajcie, nie da się ukryć, że wydawnictwo SQN poprosiło nas, również wspierając tę prośbę,

W stary, dobry, fenicjański sposób, żebyśmy ulokowali książkę Lewandowski prawdziwy, Sebastiana Staszewskiego i jak to czasami mamy w zwyczaju, przeczytali kilka fragmentów. W segmencie sponsorowanym. W segmencie sponsorowanym to oczywiście zrobimy, natomiast nie da się ukryć, że jak była konferencja kadry i był Jan Urban i Robert Lewandowski, to pierwsze trzy pytania dotyczyły fragmentów książki. No to jest po prostu wydarzenie, ta książka dla całej polskiej piłki, nie mówiąc o kadrze, więc SQN-ie, no przepłaciłeś. Nawet jakbyś tego nie ulokował, bylibyśmy obowiązani, żeby omówić tę książkę, bo po prostu ona jest zdarzeniem. Ona jest zdarzeniem, jeśli chodzi, no wpływa na wszystko tak naprawdę. Jest afera premiowa, jest kwestia tego, jakim robot jest kapitanem, są omówienia spraw z probierzem, no wszystko tu jest. Tak, szczególnie, że Sebastian Staszewski wykonał tutaj kolosalną pracę, jeśli chodzi o zebranie informacji dotyczących Lewandowskiego.

6:54 · Książka 'Lewandowski prawdziwy' 4

Dla mnie takim sygnałem było, jak Szymon Jadczak go spropsował, że jest jakaś rzecz, o której wie dosłownie kilka osób i się zastanawiał, czy Sebastian Staszewski do tego dotarł i dotarł. Więc ja mówię, o kurde, jak Szymon Jadczak mówi, że Sebastian Staszewski dotarł do rzeczy, o której wie kilka osób, no to jest grubo. Zaraz przejdziemy do ogólnych refleksji. Ja też dołączam się do przeprosin na SQN. Po prostu przepłaciliście. Słuchajcie, jakby pojawił się reportaż, losowo strzelam, może na weszło, dotyczący tego typu kwestii lewego, to byśmy to omawiali. Tak samo jest z książką. Za dużo się tutaj wydarzyło i powiedziało, a jeszcze akurat jest zgrupowanie, żeby tego nie umówić. Tak, szczególnie, że to, co od razu u mnie na pierwszy plan się wysuwa, To jest fakt, jak wiele osób krąży wokół Roberta Lewandowskiego.

Jak wiele jest tematów, które z Robertem Lewandowskim się wiążą. Stąd te moje propozycje już wcześniej, że właśnie świat kręci się wokół lewego, że jesteśmy wszyscy NPCami w świecie Roberta Lewandowskiego. No bo trochę tak to wygląda. Teraz gdybyśmy byli dziennikarzami na przykład, To powinniśmy łazić za Robertem Lewandowskim i różnymi osobami, które znalazły się gdzieś w jego galaktyce i po prostu pytać o poszczególne rzeczy z tej książki. Konfrontować. Kamil, chciałbyś się wyczekać teraz ty na Roberta czy nie? Bo wiesz, możesz. Arek, słuchaj, jak wyjdziesz od fizjo, To oddzwoń, bo byśmy chętnie pogadali o tym, co się znajduje w książce. Zaraz wam zresztą powiemy, o co tutaj konkretnie chodzi, jeśli książki nie czytaliście.

No ale jest bardzo grubo i jest bardzo dużo wątków, które wymagają dosyć szerokiego komentowania. Gdziekolwiek by się pojawiły w przestrzeni, w jakiejś wypowiedzi Milika, byłego fizjoterapeutu, no byłyby po prostu tak zwanymi głównymi tematami. Zresztą, wiesz, dochodzi też ten aspekt, i moim zdaniem to też warto na początku podkreślić, że Lewy jest w piłce cholernie długo. Ktoś wczoraj nawet wrzucał tweeta, że jego jeszcze Janusz Wójcik przecież trenował. Gdzieś tam, nie pamiętam gdzie konkretnie. I biorąc pod uwagę to, jak bardzo cholernie długo jest Robert Lewandowski w polskiej piłce, To istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że rzucając totalnie losowe nazwisko z ostatnich 40 lat, to trafisz w nazwisko, które w jakiś sposób jest z Robertem związane. Albo Robert je gdzieś spropsował, albo Robert gdzieś skorzystał z pomocy tej osoby, albo Robert się na tę osobę obraził, bo była nie dość idealna.

I tak dalej, i tak dalej. Więc tutaj ta kawalkada postaci, gdzie cofniemy się dzisiaj, spoiler, cofniemy się do postaci Ludowika Obraniaka. To jest naprawdę daleko. Ja już wyparłem część spośród tamtych obrazków z pamięci. A cofniemy się do Ludowika Obraniaka, bo naprawdę wiele, wiele jest postaci, które teraz mógłbyś zapytać, no a co pan sądzi o tym, co się znalazło w książce na pański temat? Czy w związku z pańskimi relacjami z Robertem Lewandowskim, co zresztą już zrobiłem na konferencji, pytając Jana Urbana o to, czy faktycznie Jak opiniował lewego do Legii, to nie był aż takim wielkim entuzjastą tego talentu. No, więc tak to będzie dzisiaj wyglądało. Oczywiście potem są wszystkie bieżące rzeczy. Oczywiście, ale no słuchajcie. Grzegorz Kirchowiak, setny mecz, pożegnanie z kadrą i mówi do trenera reprezentacji Polski.

10:12 · Konflikty w reprezentacji 5

Wie pan, kto jest prawdziwym problemem tej kadry? Kapitan. Robert Lewandowski. I to mówi Grzesiek Krychowiak, z którym szlak bojowy z Lewem no to jest cholernie długi i wydawało się, że wręcz są w jednej bandzie. A tu Krychowiak mówi, to jest prawdziwy problem kadry. Robert Lewandowski. No jeśli by to gdziekolwiek padło, no to słuchajcie. Te rzeczy po prostu są. Dochodzi też ten aspekt, że przecież Robert Lewandowski podczas różnych konfliktów Również poprzez system różnego sprzedawania różnych wypowiedzi w różnych miejscach, czasem nieoficjalnie, kreował podział taki, że jest banda nieprofesjonalnych burów kadrowiczów, którzy by tylko chleli i on profesjonalista. Jeśli są konflikty, to tylko na tym poziomie. No ale Grzegorz Krychowiak to jest przecież profesjonalista w 156.8.

Więc nie wpasowuje się w ten narracyjny spór o chlej mordy kontra pan Lewandowski. Złamię ci serce, bo tego fragmentu ci nie wysyłałem, nie zapisałem go, ale jest też rozmowa, w której Lewy sugeruje selekcjonerowi, że z Krychą tu jeszcze trzeba skończyć współpracę, bo już nie dojeżdża. Myślałem, że chleje. Krycha do starych chlejów. Nigdy w życiu nie miał alkoholu w ustach. Rzeczywiście, rzadko zdarza się, żeby po prostu jakaś zapowiedź dowoziła, ale ja bardzo jestem wielkim fanem tego tytułu, Lewandowski prawdziwy. To jest też duży tytuł, ciężko go dowieźć. I tej okładki, która jest po prostu zdjęciem w bardzo dobrej jakości, pokazującym wszystkie jakby też, wiesz, tak jak Robert wygląda. Bez jakichś retuszów, bez photoshopów.

No, tak. Trzymaj ich krótko. Daj dokończyć. Nie, nie. Nie dla ciebie dokończenie. I zabiorę te pomarańcze Bożydariwano. Weź sobie jedź gdzieś indziej i sobie tam dokończaj, a nie tutaj teraz będziesz mówił ludziom. No, więc uwaga, będę mówił. Moja refleksja natury ogólnej, taka pierwsza, która mi się nasuwa po lekturze tych fragmentów, które mnie szczególnie zainteresowały, bo jeszcze cała lektura przede mną, chociaż też przyznaję, że robota zrobiona nieźle, bo nie ma fanpage'a, który by nie przedstawił fragmentów z książki, Lewandowski prawdziwy. Moja refleksja natury ogólnej jest taka, że siedzimy czasem zagrzebani w analizie meczów reprezentacji Polski. Zastanawiamy się, a kto nie domknął tej półprzestrzeni?

Tak. I powiedzmy sobie, że to nie chodzi o jakiś mecz sparingowy z San Marino B, tylko mecze eliminacji. Najważniejsze mecze o stawkę. W takich meczach nie podawali se Lewandowski z Obraniakiem, bo się nie lubili. To jest niebywałe. Znaczy ja oczywiście rozumiem, że Ludowik Obraniak był trochę ciałem obcym w tej reprezentacji. I każdej innej. I że tam pewnie chodziło o coś więcej też. Że to nie było do końca tak, że o, on, nie wiem, się na mnie krwawo patrzy, to ja jestem w stanie już nawet na niekorzyść drużyny, no bo czasem podanie do kolegi z drużyny lepiej ustawionego to jest na korzyść drużyny, a nie podanie mu jest na niekorzyść drużyny, po prostu.

To trudno tutaj o jakieś niuansowanie, to jest dychotomia czysta. I działanie na niekorzyść drużyny jest uzasadnione, żeby w dalszej jakiejś perspektywie ta drużyna zyskała, poprzez na przykład brak powołań dla Obraniaka. Natomiast to dotyczyło też Arkadiusza Milika. Historia z Arkadiuszem Milikiem jest dla mnie chyba najgorszą w całej książce, najbardziej rzutującą na Roberta Lewandowskiego. No bo słuchajcie, Arkadiusz Milik i to ten złoty moment u Adama Nawałki, kiedy Milik strzela, Milikowi żre. Ja nawet zapomniałem, że Lewy miał wtedy chyba z 5 czy 6 meczów bez gola. I Lewy cholernie zazdrościł Milikowi do tego stopnia, że gdy Milikowi wyszedł mecz z Gruzją, strzelił tam bramki, ja nawet nie pamiętam ile, i Robert został po prostu zapytany o bramki młodszego kolegi, wielkiego talentu, to powiedział, że on też by chciał dostawać takie dobre pytania jak Milik i też strzelać do pustej.

16:03 · Analiza relacji Lewandowskiego i Milika 1

I kapitan w ten sposób wypowiada się na temat kolegi z zespołu, kolegi z ataku, No to rzeczywiście na liście jakichś takich złych rzeczy, do których można było dotrzeć wcześniej przed tą książką, kompletnie zlekcowaliśmy tę wypowiedź po Gruzji, gdzie wprost naprawdę Lewandowski zdejmuje maskę i pokazuje cały swój egoizm. Ten fragment, o którym wspominałem jako pierwszym, przyznaję, że specjalnie mu nie udawałem. Kiedy miał piłkę, udawał, że mnie nie widzi. Stwierdziłem więc, że również nie będę. To jest właśnie o braniach. Te cytaty z Pazdana i z Milika to właściwie powiedziałeś słowo w słowo, więc już nawet nie będę ich Tutaj odszukiwał. Natomiast no to jest uderzające, bo... Szok.

21:47 · Treningi i trenerzy 5

A ten strzelił szczyl pierdzielony. A gdzie jemu do mnie? Bo jestem przekonany, że z tej książki wyłania się taki obraz, że takie myśli między innymi towarzyszyły. W takim momencie, kiedy cały naród tutaj naprawdę jest zakochany w tej konkretnej drużynie, gdzie jeszcze my wszyscy jesteśmy przekonani, że ale tam musi być atmosferka, ale tam musi wszystko iść, ale tam musi być niesione. Było na czym skupić myśli, zamiast myśleć o tym, że a nie strzeliłem bramki. A kadrowicze jeszcze w dodatku wspominają, że tamten okres, okres Adama Nawałki, to był okres wielkiego parasola ochronnego nad Robertem Lewandowskim, wielkiego zagłaskiwania Roberta Lewandowskiego, sprawiania, żeby czuł się lepiej na wszelki możliwy sposób. Nawet ten fragment też moim zdaniem dosyć uderzający, który mi wysłałeś, dotyczący odpraw, gdzie był błąd któregoś z zawodników, pokazany, omówiony szeroko, to musisz robić lepiej.

Którzy zarzu do Nawałki, tak. Po czym 30 sekund później jest identyczna sytuacja na ekranie, identyczną rzecz robi Robert Lewandowski i idziemy dalej, dobra, dobra. I Michał Pazdan mówił wprost, że Adam Nawałka udawał, że tego nie widzi. Brak zaangażowania w treningach, że to potruchtał trochę, pomachał rękami tyle, że też chyba Michał Pazdan to mówi, nie chce komuś tutaj włożyć w usta czegoś, czego nie powiedział, ale że jak graliśmy z nim na treningach, to jakbyśmy grali jednego mniej. To jest o tyle szokujące, że gdzie jak gdzie, ale rzeczywiście w tej książce wychodzi, że Robert to wielki profesjonalista, każdy trening traktował poważnie, a tutaj mamy treningi reprezentacji Polski. Ewidentnie się nie przykłada i opuszcza. Czasami, nie? Mamy Adama Nawałkę, który potrafił to wszystko poskładać, a gdy teraz zastanawiamy się, co nie wyszło za drugich eliminacji, za drugiego turnieju, To być może oddanie zbyt wielkiej władzy Lewandowskiego, który w zasadzie był asystentem Nawałki.

Czasami debatował o kwestiach taktycznych, o kwestiach nawet personalnych niektórych, więc to zdecydowanie za daleko poszło. Tam oczywiście jest też kwestia tego, że jeszcze Anna Lewandowska wtedy zaczęła być przez Nawałkę również dopuszczona do tego wszystkiego, czyli że może być dietetyczką kadry, te plany były gotowe i tak dalej. Jeden z kadrowiczów mówi, że to w zasadzie przestała być reprezentacja, tylko firma Lewandowskich. I tak po prostu dusiło, że przyjeżdżasz po prostu na robotę do lewego, a nie na kadrę. Tak się czuj. I to wszystko było toksyczne i myślę, że to może być jedna z przyczyn tego, że za późnego Nawałki to wyglądało trochę tak, jak wyglądało. No, ja też teraz tak, jak mamy te retrospekcje, to przypominam sobie, co ja wówczas myślałem i jak wówczas analizowałem to, co się dzieje.

I nie wiem, czy pamiętasz tę słynną scenę, gdzie wszyscy świętują awans, a Robert Lewandowski coś tłumaczy na wałce, taki zdenerwowany. To było chyba właśnie wtedy, że awansowaliśmy i było to opisywane w taki sposób, że Robert Lewandowski już dostrzegał, że my nie gramy na takim poziomie, żeby na Mistrzostwach zrobić furorę. Że to było takie profesjonalne, w pełni już wychodzenie do następnego meczu. Że dobra, świętowanie świętowaniem, ale my już tutaj zagłębiamy się, bo są następne wzywania przed nami. Jak teraz na to patrzę, to nie wiem, czy dokładnie o to chodziło. Nie wiem, po prostu, bo równie dobrze mogło chodzić o to, że a, bo mi nie podali. A byłem dobrze ustawiony, a mi nie podali. No jestem smutny, mimo że wszyscy świętują. To jest o tyle też problematyczne, że normalnie to bym to strasznie wyśmiał.

Przy Fornaliku chciał kończyć w ogóle karierę reprezentacyjną. No dajże spokój, nie? Przy Nawałce też gdzieś tam na początku jedynym, na którego tak naprawdę, któremu nie cisnął był Sousa. Wszyscy inni. Brzęczek od pierwszego treningu. To nie było tak, że jakiś mecz, który źle zagraliśmy i styl się nie podobał lewemu. Od pierwszego treningu Brzęczek miał podgórkę i to bardzo u lewego. Tylko sęk w tym, że Robert Lewandowski no cisnął Klopowi. Nawet z Klopem, który go wychował, który go ukształtował, też nie było jakiejś miodowej relacji. Hansi Flick, jak tylko Hansi Flick przyszedł do Barcelony, to widać, że miał klucze do Roberta i te bramki zaczęły, no to jest ten sezon, magia. Hansi Flick, jak przyjechał chyba jakiś polski dziennikarz, to zapytał, u was też tak cały czas przychodzi do trenerów i mówi, że wszystko wie, że zna lepiej taktykę i tak dalej?

29:16 · Koniec rozmowy 1

Wszyscy mówili, ja tu skakałem przez te płotki czy proste, a on to od razu wziął, przeanalizował, poprawił i dzięki temu miał jeszcze lepszy wyskok, bo fizycznie to była maszyna pokoleniowa. Tylko Ronaldo od strony fizycznej mógł się równać z Robertem. No i od strony rzeczy, które mówi też i wymagań wobec otoczenia. To jest, wiesz, o tyle też ciekawe z mojej perspektywy, tak jak sobie patrzę na to z dosyć dużego dystansu, bo mam ten komfort, że nie jestem kolegą z kadry Roberta Lewandowskiego, że to jest jednak mimo wszystko sport zespoły i wydaje mi się, że im więcej jest osób na boisku, tym trudniej jest takim osobowościom. Tym trudniej jest takiego rodzaju zawodnikom, żeby w pełni czerpać frajdę z tego, co się wokół nich dzieje, bo wydaje mi się, że to jest takie trochę coś, co wydaje mi się nietypowe, że sądziłem, że Robert Lewandowski przez większą część swojej kariery odczuwał wielką frajdę z tych rzeczy, które osiągał.

30:33 · Konflikty międzyludzkie i liderstwo 5

Czy najlepiej dla nich to nie byłoby być sprinterami faktycznie wtedy? Wszystko zależy od Ciebie. Świetnie zauważyłeś, że Robert tak naprawdę uprawia trochę sport indywidualny. W tym wszystkim tak podchodzi do wszystkiego, co się dzieje, jakby to był sport indywidualny. I okej, są tacy piłkarze. Tylko jest jeszcze jedna kwestia, która się z tym wszystkim wiąże i prowadzi nas między innymi do dyskusji o Kamilu Gliku, czyli też o wódeczce. Czyli, że Robert Lewandowski sam chciał być kapitanem... Bezglutenową wódką. Tak. Ale chciał zostać kapitanem reprezentacji Polski. I Sebastian Staszewski do wszystkich tych kwestii, do Pepa i tak dalej, podchodzi naprawdę obiektywnie. Jak Robert zrobił coś fajnego, coś dobrego, to to jest. Kwestie na przykład charytatywne, o których się nie mówiło, że da nie jakiegoś datku.

Nie ma jednej. To się nie sprawdzało po prostu przez te wszystkie lata. To jest to, co mówiłem o Krychowiaku. To jest Glik, który nie chciał udzielić wywiadu do tego, do tej książki, ale jest Sebastian trochę nagi na to wszystko i umieszcza prywatną korespondencję SMS-ową, gdzie po tym, jak Lewy ostatnio przecież zrezygnował z przyjazdu na to zgrupowanie, Glik wysyła, co Robert nie chce wesprzeć kadry nowe, nie znałem. Piłkarz 9, Kapitan 2. No tak, to jest dosyć brutalna ocena. No i też podoba mi się to, jak Robert Lewandowski tutaj, bo to jest duży temat, więc od razu podejście Lewego, że Lewym wrzaba, bo się skończyły czasy krzyczących kapitanów, że to już tak nie działa. No ale Sebastian Staszewski opisuje, że no właśnie tak działa, że jeśli chodzi o Hiszpanię, to Kamil wziął wszystkich za jaja i powiedział, że teraz słuchajcie panowie, będziemy tutaj mocno zapierdzielać.

I wszyscy posłuchali i mocno zapierdzielali. Co podkreśla też Robert Lewandowski, że on też, ta przemowa go chwyciła, że robimy to dla siebie, dla kolegi po lewej stronie od ciebie, dla kolegi po prawej. Chyba, że siedzisz akurat po lewej, to wtedy nie. Więc, że nawet lewy kapitan wtedy po prostu słuchał i mówi, kurde, ten klik to rzeczywiście mnie zmotywował. Po prostu jesteś najwybitniejszym piłkarzem polskim z tego pokolenia. Nie musisz być kapitanem. Spokojnie go sobie wyobraził, że jest po prostu tym gościem najlepszym, gra, ale kapitanuje po prostu Glik, kapitanuje Błaszczykowski. To było z korzyścią, ale Robert sam pchał się na ten afisz. Właśnie to jest ciekawe, bo... Nie mając predyspozycji żadnych. Bo ta historia też jest o tym, że Robert Lewandowski jest w stanie bardzo wiele ścian przebić. Ja sam pamiętam, że to, co na mnie największe wrażenie zrobiło, to że on po 30 nauczył się strzelać rzuty wolne.

Czy da się tego nauczyć? Bo to jest tak naprawdę, jeśli spojrzymy na całokształt tego, co dokonał piłkarz Robert Lewandowski, jedyna rzecz, której mu się nie udało tak naprawdę. Nie udało mu się. Bo udało mu się zrobić wszystko, udało mu się nauczyć poprawić szybkość, co niektórzy twierdzą, że o tutaj geny mają wielkie znaczenie. No nie, Lewandowski pokazał, że katorżnicza praca na treningach i może stać się napastnikiem, który w dodatku do swojego wachlarza wszystkich umiejętności dokłada jeszcze zabójcze przyspieszenie i świetną szybkość. Nauczył się tych rzutów wolnych. Pracował strasznie nad karnymi, nad tym, w jaki sposób taktycznie pracować, gdzie stąd pewnie ta jego wielka sympatia z Guardiolą i obustronna, odbita przez Pepa, który uwielbia piłkarzy, którzy są aż tak na takim poziomie świadomości.

Uwielbia też Roberta, powiedzmy wprost, że zakochany w Robercie Lewandowskim. Więc tyle ścian przebił, tyle murów mu się udało przeskoczyć, ale bycia liderem chyba nie da się nauczyć w taki sposób. Przynajmniej tak wynika z opinii kadrowiczów, które są w tej książce. Kapitan musi być jakimś takim gospodarzem. Nie mówię, że musi być kaowcem, bo rzeczywiście historia jest pełna kapitanów, którzy mówili mało, ale to było znaczące też. Wszystkie historie o Jacku Zielińskim w Legii, o Tomaszu Łapińskim. Oni nie organizowali grilla co tydzień. Ale Robert po prostu, jakby z każdego pokolenia zawodników, którzy grali z Robertem Lewandowskim, wychodzą historie, które nie przystoją kapitanowi. Aż pomówię teraz najnowsze dzieje, gdzie Jakub Kamiński jest z imienia i nazwiska, mówi, że to naprawdę nie pomaga nam młodym, jak Robert cały czas na nas macha i krzyczy.

Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.