Jak się lobbuje w Brukseli? (gość: Krzysiek Bulski) | TECHNOFOBIA

Po drugie, żeby zmusić go do tego, żeby był transparentny. Żeby wiedzieć, z kim się spotyka. I najlepiej byłoby też zostawić jakiś ślad po tym typu, o czym było rozmawianie. Nie wiem, czy tak się dzieje, czy to jest jakiś wymóg? Krzysztof Bulski Jest wymóg co do tego, żeby wszystkie spotkania, które się odbywają w parlamencie z przedstawicielami tzw. grup interesów, bo to tak się oficjalnie nazywa lobbystów, to są grupy interesów różnego rodzaju, bo grupami interesów są firmy, Są stowarzyszenia sektorowe, branżowe, różnego rodzaju. Think tanki też są grupami interesu. Ja na przykład mam... No właśnie. Czy nie jest twoja grupa interesu? Moja grupa interesu jest think tankiem, który czasami głosi różnego rodzaju propozycje, a czasami na przykład właśnie w tym miesiącu opublikowaliśmy dosyć głośny raport na temat tego, jak wdrożony został raport Dragiego.

Te słynne 11%, które zostało dotychczas zrealizowane, to właśnie my to policzyliśmy. Więc czasami też naszą rolą jest trochę takie przeszkadzanie komisji i powiedzenie, czy też parlamentowi, słuchajcie, obiecaliście coś, bo ten raport Dragiego to jest obietnica polityczna, konkretna, którą przewodnicząca komisji złożyła i obywatelom, i biznesom europejskim. A my policzyliśmy i pokazaliśmy, że po roku 11% to nie jest dobry benchmark, jeżeli chodzi o wdrożenie w sytuacji, w której Europa mierzy się z egzystencjalnym zagrożeniem. Mamy sytuację, w której... Zapomniałem, o co się zapytałeś.

Ten nasz raport dotyczący realizacji postulatów, rekomendacji raportu Dragiego też to pokazał. To nie jest zdrowe, że taki organizm jak komisja, która jednak ma wiele możliwości przyspieszenia procesów politycznych, co pokazał COVID, Co pokazała reakcja na wojnę na Ukrainie? Że można. Jak komisja chce, to może. Jak państwa się zjednoczą, to jesteśmy w stanie pewne rzeczy w Brukseli przyspieszyć. A tu się to po prostu nie dzieje. Dwa kraje, które dotychczas nadawały ton, czyli Francja i Niemcy, Są w totalnym kryzysie politycznym, ekonomicznym, tożsamościowym też. Już we Francji co chwila się rząd powołuje i się znowu odwołuje.

Jak się rozmawia w kręgu osób, które aspirują do bycia powiedzmy jakimiś tam intelektualistami i rzuca się taki temat, wiecie jaki jest przykład największego sukcesu gospodarczego na świecie? No to wszyscy pewnie gdzieś tam po chwili powiedzą Chinę. Zgodnie z prawdą. A przykład drugiego państwa, któremu w ciągu ostatnich 30 lat udało się podnieść niebywale poziom. PKB, jakości życia i tak dalej. No to pewnie szukamy gdzieś w Ameryce może, albo w Azji. Nie, nie, Polska. Nie no, Polska, co ty? Czy ty widziałeś, jak w Bydgoszczy wygląda, albo w Poznaniu coś tam? Nie potrafimy uwierzyć w skalę swojego sukcesu. I jak pokazujesz ludziom, no dobrze, mamy te orliki, mamy te pendolino, ale u mnie to jest przerzucone kosz na śmieci. Irytuje mnie to, I kurczę, czekam, aż w końcu ktoś rozumie, że po pierwsze, jak można przekuć te takie, a wiesz, no może jest dobrze, ale bez przesady, jest tyle rzeczy do zrobienia i to jest być może taki reality check pozytywny, ale z drugiej strony nam się naprawdę udało super rzeczy zrobić.

Powiedziałeś o raporcie Dragiego, o tym, że twój think tank, w którym ty pracujesz, Instytut Badawczy powiedzmy, bo po staropolsku tak się ładnie to nazywa. Twój Think Tank opracował raport dotyczący tego, ile z raportu takiego bardzo głośnego, mówiło się o nim chyba, na pewno ja mogę powiedzieć z punktu widzenia mojego zainteresowania technologią i tego, co się mówiło w Polsce, no to był przełom. W sensie po pierwsze, że ktoś wszedł na forum publiczne, dostał takie błogosławieństwo trochę od szefostwa unijnego, że dobra, to zdiagnozuj, zmapuj te problemy, przynieś to, a my to będziemy jak gdyby próbowali przynajmniej upublicznić. Polały się gorzkie słowa, bo potwierdziło się to, o czym my mówiliśmy i w Polsce, ale też myślę, że na korytarzach brukselskich, o tych właśnie zależności.

Trochę sprzedaliśmy, trochę zbyt komfortowo podchodziliśmy. Niech Amerykanie nas bronią, my będziemy kupowali ich towary. Nagle przed Trump się okazuje nagle, że ma nas w kieszeni, a jak nie zrobicie tak, to wam dam cło 100%, a jak nie, będziecie nadal grali. Tak jak ja chcę, to wam jeszcze cofnę uzbrojenie. No i przestało być miło. I powiedz mi, co się w ciągu tych 12 miesięcy od tej wielkiej dyskusji, która się przeżyczyła przez Unię Europejską, zadziało? Jakiego typu powiedziałeś, że jest 11% wprowadzonych zmian? To bardzo mało. Po pierwsze, raport Dragiego jest bardzo szczególnym rodzajem raportu, bo jest to dokument nie tyle nawet zamówiony przez Komisję Europejską, bo Komisja Europejska zleca szereg różnych badań,

Tak jak w przypadku poprzedniej kadencji komisji, taką agendą komisji był Green Deal i wszelkie związane z nim transformacje, finansowanie różnych technologii zielonych itd., to w tej kadencji takim drogowskazem jest właśnie raport Dragiego. I jest też trochę różnica pomiędzy Green Dealem a raportem Dragiego taka, że Green Deal był odpowiedzią na globalny kryzys środowiskowy, który jest bardzo ważny, nie kwestionujemy go, ale brak konkurencyjności, zapaść europejskiej gospodarki, to już jest kwestia egzystencjalna.