Jak Wybaczyć Sobie? | Taisja Laudy

Boże, z laską, tak? Idzie facet z laską i tak on na niego patrzy i mówi, dobrze, złota rybko, już wiem, już wiem, czego chcę. Spraw proszę, żeby ten mężczyzna mógł biec, żeby zaczął teraz biegać. No i złota rybka po prostu robi, masz to, co prosisz. I facet, który przed chwilą szedł z laską, nagle zaczyna biec. Biegnie i krzyczy, Boże, kto to sprawił, kto to sprawił? Przecież ja nie jestem chromy, ja jestem ślepy. No i słuchajcie, mam nadzieję, że ktoś z Was teraz się uśmiechnął. To jest według mnie właśnie na ten temat, że trzeba wiedzieć, czego osoba potrzebuje przed tym, jak jej zaserwować to, co Ty myślisz, że ktoś potrzebuje.

Tak, tak. Ty to czujesz inaczej, pewnie czujesz jako miłość. Ja też czuję jako miłość, ale w tej bojaźni też jest duży sens, słuchajcie. Bojaźń tam w tłumaczeniu z oryginału tam chodzi taka, wiecie, nie bojaźń jak my odbieramy dzisiaj, że to jest strach przed kimś, Tylko bardziej bym powiedziała szacunek, tak jak dziecko do rodzica. Myślę, że relacja naszą z Bogiem powinna się porównywać do relacji rodzica i dziecka. I kiedy dziecko ma szacunek do taty, do mamy, to nie jest strach, ale to jest takie, że ja przed Tobą drżę, ale nie na zasadzie, bo się boję, tylko dlatego, że nie chcę Ciebie zasmucić, nie chcę Ciebie, no właśnie, nie chcę Ciebie zasmucić, tego się boję. Czyli w tym kontekście, bo jeżeli właśnie patrzymy na oryginalne teksty, to bardziej to chodzi o taką bojaźń, że bojaźń w stosunku do tego, że ja nie chcę zrobić niczego, co zasmuci mojego stwórcę, bo tak kocham, tak rozumiem, tak szanuję, że chcę, żeby moje czyny były radością.

Nasze talenty są inne, nasze wartości są inne, nasze pochodzenie jest inne, nasze marzenia są inne i tym się różnimy. Ale w niektórych rzeczach, w naszych cierpieniach, w naszych przejściach jesteśmy bardzo podobni. Słuchajcie, jeżeli zaczynamy dzielić się tym, jeżeli zaczynamy pytać siebie, jeżeli wychodzimy i mówimy o tym, co w nas dzisiaj żyje albo co boli, albo nawet jak wysyłacie do mnie pytania, ja często myślę sobie, Boże. Nazywam się Szanon Maldonado i jestem założycielką Yoi, sklepu z upominkami inspirowanego sztuką i rękodziełem. Wybrałam Shopify, ponieważ na tle konkurencji była to jedna z najbardziej przyjaznych dla użytkownika opcji. Zależało mi na poznaniu odpowiedzi na pytanie, gdzie będziemy w przyszłości.

Takie osoby by się przydały, bo nie chcę, żeby tam była żadna Moja opinia, chcę zebrać ludzi z różnymi perspektywami, ale z jedną prawdą i żebyśmy razem wydali nowoczesne, proste do zrozumienia, bo wszystko genialne jest proste. Wszystko Boże ma być proste. Wydanie, po prostu tłumaczenie Biblii, tak jak Bóg przekazał, tak jak On to napisał, tak jak ja to czuję, wykorzystując nasze wszystkie dary razem, tak? Okej. Tak wyszło i polonistką. Dokładnie, jeszcze jesteś i polonistką. Super, no będziesz wszystko, czego jest potrzeba. Witajcie. No dobrze, okej. Czekam, czytam twoje też. Wyciągam po prostu, przede wszystkim ty jesteś moim powodem i moim człowiekiem.

Kiedy coś poszło nie tak, coś się dzieje w środku, kiedy czujemy, że zrobiliśmy coś, co po prostu zabolało kogoś. To może być słowo, to może być czyn, to może być coś, o czym nikt nie wie, ale Ty wiesz, że mogłaś, mogłeś zrobić inaczej. I zaczynasz myśleć, jestem niefajna. Jeszcze nie jestem tam, już myślałam, że jestem ta święta, tak jak jest napisane. A może jednak nie jestem? I ten głos, który zaczyna uderzać w Ciebie, który mówi, jesteś niewarta, jesteś niefajna. Jak możesz wychodzić do ludzi i mówić do nich o Bogu, a robisz takie rzeczy? Wiecie, kiedy ja zrobię coś, co czuję, że jest, nie powiem nawet nie na poziomie, bo jeszcze raz podkreślę, dla kogoś to może być na poziomie, ale u każdego z nas jest swój poziom.

Kiedy ja czuję właśnie, że zasmuciłam ducha w sobie, Bo to jest takie coś, że ja czuję, że nagle coś się stało i w środku mnie duch się zasmucił. Dajcie znać, czy wiecie, o czym mówię. Czyli czujesz, że ten Twój stan został stracony. Czyli przez stan wiemy, że zrobiliśmy coś nie tak. Wiemy, że to słowo, ten czyn, ta myśl często Co zrobiła? Odłączyła nas w tym momencie od miłości. Odłączyła nas od Boga. Odłączyła nas od bron dłu. I teraz uwaga, chcę tu zacząć od tego, że jestem przekonana, tak jak mówię, że mamy różne progi.

Taisja Laudy. Bo kochani, z jednej strony, ja powtarzam, jesteś arcydziełem, bo jesteśmy. Jesteśmy. A z drugiej strony, każdy z nas, każdego dnia, na jakim by etapie życia nie był, jakby dużo nie czytał Biblii, albo w ogóle nie czytał, albo wiecie, czego by nie robił, każdego dnia, każdy na swoim poziomie zrobi coś, co odłączy go od Boga. Bo jest napisane, że każdy zgrzeszył.

Dobrze. Dlaczego zachodzę z tej strony? Bo to jest bardzo ważne. Żeby móc sobie wybaczyć, trzeba najpierw zacząć czuć. O Boże, tyle ludzi nie czuje potrzeby w Zbawcy i Wzbawieniu. W ogóle nie czuje. Bo mówią jedną rzecz, słuchajcie, to jest... Mówią taką rzecz, Taisja, ale ja nie potrzebuję zbawienia. Ale dlaczego nie potrzebujesz? No bo ja nie robię takich rzeczy. Ja nie kradnę, ja nie kłamie, ja nie cudzałożę, ja nie oszukuję. Czyli wymieniają te oczywiste rzeczy, za które nawet świat zaprowadza do więzienia albo są jakieś mandaty, kary.

I życie w obfitości. I życie w radości. I życie w miłości. Rozumiecie? Jak tylko zaczynam to mówić i mówię do tego głosu i nie z mojej mocy, i nie z mojej prawdy, i nie z mojego cudodziałania, ja będę teraz uzdrowiona z tych myśli. Taisja Laudy. I mi to pomaga. I kiedy w tym dołku takim, kiedy coś się zadzieje, albo jakaś duża rzecz, której nie możesz wybaczyć sobie, bo coś zrobiłeś, czy zrobiłeś lata temu i to chodzi za tobą i ten głos ci mówi, nie jesteś warty miłości, nie możesz się modlić, ten Bóg cię nie chce, bo On nie chce takich jak ty.

To jest nieprawda. Rozerwij te słowa, napisz je na kartce i spal. I albo na dole podpisz, Prawdą jest, że tak Bóg umiłował świat, tak Bóg umiłował ciebie Dorota, że oddał syna swojego za ciebie, za ciebie Janku, za ciebie Irek, bo wiem, że będziesz tego słuchać, za ciebie Grześku, za ciebie Jolu, że oddał syna swojego najlepszego, najkochańszego. Żebyś Ty, nie Taisja, nie ktoś inny, nie Zosia, Marysia, Krysia, żebyś Ty miała życie w miłości, w obfitości, życie nie tylko tu, ale też życie wieczne. I nie z moich dzieł i czynów, że ja zawsze jestem święta, niepojęta i w ogóle cudowna, nie jestem taka zawsze.

Kim ty jesteś? Wszystkim jesteś. Dla Boga jesteś wszystkim. Tylko nie sama z siebie. Tylko w Nim. I wtedy ja temu głosowi, żeby wybaczyć sobie, ja mówię, Po pierwsze, akceptacja, że pewnie, prawdopodobnie to się nie zmieni. Chociaż ja bym chciała, żeby się zmieniło, ale tak długo jak żyję, na różnych poziomach i tak wciąż robię coś, co zasmuca mojego ducha. I przyznaję się przed Wami. Może niech to będzie taka moja osobista mała spowiedź przed Bogiem i przed ludźmi. Mi się zdarza regularnie zrobić coś, co zasmuca mojego ducha. Rozumiecie?

Żyć w prawdzie, stłuc sobie kolana, przyjść obitym we krwi do Boga i mówić, patrz na mnie, patrz na mnie, potrzebuję Cię. Czyli zacznij czuć, zacznij żyć. Żeby zacząć czuć, musisz zacząć żyć, spełniać swoje marzenia, sięgać po nie mimo wszystko. Nie oceniaj, nie oceniaj siebie. Nie oceniaj siebie, chcesz te buty, ale coś ci mówi, nie, no ja nie mogę, to nie wypada, lepiej dam na biednych dzieci. Kobieto, jeżeli chcesz, idź i je sobie kup, bo może się okaże, że góra tego chce i ja o tym często mówię. Albo czegoś się nauczysz o sobie i zrozumiesz, że bardzo potrzebujesz Zbawcy. Wy rozumiecie, o czym ja mówię? Dajcie znać, bo ja nie wiem, dajcie znać, czy ja mówię do tego, czy pomagam teraz temu panu, który na początku mówiłam, był ślepy, ale pomogli mu biec, a on tego nie chciał, czy mówię na temat?

Czyli zaakceptuj siebie, zacznij czuć, zacznij żyć, zacznij żyć, pozwól sobie być, pozwól swoim pragnieniom być, nie oceniaj swoich pragnień. Nawet jeżeli wydaje ci się, że któreś pragnienie jest straszne, Bądź z tym, spróbuj zrobić parę kroków w tym kierunku, sprawdź to w kontekście Biblii, jeżeli jesteś na tym etapie, że już sprawdzasz. Zapytaj i wstań przed Bogiem i powiedz, ale to we mnie żyje, albo zabierz to, albo powiedz mi, co mam z tym zrobić. Bóg Cię nie ocenia, Bóg Cię kocha, Bóg Cię akceptuje. On już wszystko wie, co zrobisz, co zrobiłeś, o czym myślisz, o czym marzysz, wszystko. I z tym wszystkim, wszystkim, wszystkim, co gdzieś głęboko w sobie chowasz, a myślisz, nikt tego nie widzi, ale ono tam jest, kochani, nie mów mi, że nie jest.

Z tym wszystkim, co masz, z tymi wszystkimi różami, kwiatami i kubkami. On mówi, kocham Cię. Boże, jak ja Cię kocham. Z tą swoją pasją, z tymi swoimi upadkami, wzlotami. Przyjdź do mnie. Razem będziemy dotykać świat. Ale żeby tak się stało, Pamiętaj, on mówi, ja Cię wybaczam. Skoro ja Cię wybaczam, ja jestem Bogiem, ja Cię wybaczam, to jeżeli Ty nie wybaczasz sobie, to co? W tym momencie chcesz być większa niż ja? Ja Ci wybaczam. Jeżeli nie możesz wybaczyć sobie, to jest tylko i wyłącznie pycha. Pycha, która Ci mówi ten głos, ten robak, który mówi, że nie jesteś warta, że nie możesz, że nie potrafisz, że będziesz upadać i dlatego jest tak ważna akceptacja, powiedzieć tak będę.

Prawdopodobnie będę. Zostawiam to mojemu Bogu. Boże staję przed Tobą, Naga. Staję przed Tobą taka, jaka jestem. Ze wszystkim. I nie wiem, prawdopodobnie będę upadać. Przykro mi, ale nie chcę mówić, że nie będę i znowu upadam i wtedy mi jest źle. Staję przed Tobą w swojej nagości i słabości. W tym, jaka jestem. Przyjmij mnie. Przytul mnie. Wtedy mówi się, że modlitwa to nasza rozmowa z Bogiem, my mówimy, a Biblia to jest Jego rozmowa z nami, On mówi. I wtedy, kiedy Ty mówisz przyjmij mnie, przytul mnie ze wszystkim, przyjdźcie do Niego ze wszystkim, ze wszystkim, wywalcie tak i nie musicie w tym celu iść do księdza, ludzie, drodzy.

Stań dzisiaj w domu na kolana, przy swoim łóżku, otwórz serce na oścież przed Jezusem, przed Bogiem i powiedz, pamiętasz to? Pamiętasz, kiedy zrobiłam to swojemu mężowi? Pamiętasz, kiedy powiedziałam to swojemu dziecku? Pamiętasz to, kiedy pokłóciłam się z mamą, mimo że z nią nie rozmawiam 15 lat? Pamiętasz, jak nosiłam żal na swojego brata czy siostrę? Pamiętasz, jak zazdrościłam tamtej i tamtej osobie? Wywal to wszystko, powiedz mu przepraszam Cię, wybacz mi, wybacz mi i wtedy może przyjść myśl, że trzeba powiedzieć to komuś z tych ludzi. Jeżeli będzie ta myśl się trzymać, to idź i powiedz. Bo jest napisane, że nie możesz przyjść do Boga. Jest napisane, nie przychodź do mnie, jeżeli masz coś z bratem czy siostrą.

Ja już o tym też mówiłam. Czyli otwieramy się, wywalamy wszystko, wyrzucamy co mamy, stajemy w nagości jak małe dziecko. Jak Wybaczyć Sobie? Taisja Laudy. Nabierze i zaczyna Cię myć. I jeszcze posypuje czymś, i jeszcze jakimś tam krymikiem. I zakłada Cię czystym ubrankom. I mówi, kocham Cię. My przed Bogiem jesteśmy jak te dzieci, którzy mają kilka miesięcy.

Sama w sobie zgadzam się, sama w sobie jestem, po prostu zaczynam gnić i śmierdzieć. Prawda, prawda. Więc szybko uciekam do niego. Ja na ten temat mogę mówić dużo. Dajcie znać, kto jest ze mną, kto w ogóle zerknę na Wasze komentarze, kto to poczuł, dla kogo to było, co jeszcze dopowiedzieć. Starałam się bardzo przekazać Wam, żebyście poczuli i to powiedzieć, co ja też czuję, z taką szczerością wywracając też to, co mam w swoim sercu. I powiem Wam, że kiedy tak się pomodlę, kiedy stanę przed Bogiem i powiem Mu, Boże, jestem, zrobiłam, kiedy przeproszę człowieka, jeżeli czuję, że muszę, Przychodzi uwolnienie i zapala się światło z powrotem.

Bez wybaczenia nie ma wyzwolenia. Bez wybaczenia nie ma uzdrowienia. Bez wybaczenia nie ma świecenia, kochani. Nie ma takiej opcji. A żeby wybaczyć czy innym, czy sobie, musisz stanąć w prawdzie. I moja modlitwa dla nas wszystkich dzisiaj, prośba. Wy macie wieczór, za chwilę idziecie spać, macie 10.15. To jest cudowna okazja, żeby stanąć przy swoim łóżku. Klęknąć, nie klękać, nie musisz. Możesz, nie musisz. Ale po prostu mówię, odkryć swoją duszę całą przed Bogiem. On wie. On tego nie potrzebuje.

Tego potrzebujemy my. Ja tego potrzebuję. Dla mnie to działa. Bo jeżeli coś nosisz sobie, psychiatrzy, psycholodzy, lekarze ci powiedzą, to jest emotional suppression i potem jest depression. Depresja idzie od tego i wszystkie choroby, że my tłumimy w sobie wszystkie doświadczenia życia, które trzeba wygarnąć na zewnątrz. Zacznij to wygarnianie dzisiaj. Zacznij od Boga. Jak Wybaczyć Sobie? Taisja Laudy.

Powiedz, że ja Ciebie potrzebuję. Ja potrzebuję. Ja potrzebuję. Nie wiem jak Ty. Ja potrzebuję. Ludzie mówią, Taisja, ale dlaczego wierzysz w Boga? Skąd wiesz, że On jest? Dlatego, że to mnie robi szczęśliwą. Dlatego, że to mnie robi radosną. Dlatego, że bez tego nie wiem, co bym zrobiła w tej sytuacji. Tak, możesz powiedzieć, jesteś słabym człowiekiem. Tak, jestem sama z siebie słabym człowiekiem. Taisja Laudy.

Tak, ja właśnie doświadczam tego teraz. Odwarcie na Boga daje uzdrowienie. Samopokazanie Jemu mojej choroby leczy. Dokładnie. Zaakceptowanie choroby leczy. Nazwanie choroby już leczy. Dokładnie, Magda, tak jak piszesz. Żeby zacząć żyć, czuć i realizować swoje marzenia. Dokładnie. Musisz się oczyścić, bo nie można sięgać po marzenia, jeżeli tam jest po prostu balast, który Ci przeszkadza w tym. Patrzy, co tutaj piszecie jeszcze. Mam trudność na skupieniu się w modlitwie w kościele. Dlaczego tak jest? Aniu, nie wiem, dlaczego tak jest. A w domu nie masz trudności na skupieniu się? Modlitwa może być gdziekolwiek, w lesie, na spacerze, w tramwaju, w samochodzie, w domu.

Znajdź miejsce, w którym nie ma trudności na skupieniu się na modlitwie i tam się módl. To nie musi być w kościele, tak? Kościół jest wszędzie tam, gdzie Jak Wybaczyć Sobie? Taisja Laudy. Dzięki Bogu w kościele, a tak a propos, dzięki Jezusowi, bo przed Jego przyjściem to było możliwe głównie w kościołach i jeżeli ktoś z Was kojarzy Jego rozmowę z Samarytanką przy studni, gdzie ona obolewała nad tym, że ona nie może właśnie wejść do kościołu przez jej życie, że miała tam pięciu mężów i tak dalej i nie była wpuszczana do kościołu i cierpiała z tego powodu, bo mówiła, że nawet nie mogę z Bogiem porozmawiać, a On powiedział, przyjdą czasy i są bardzo blisko, kiedy

Nie będziesz musiała chodzić do żadnych kościołów, tylko będziesz mogła w każdym miejscu połączyć się ze swoim Stwórcą w duchu i w prawdzie dokładnie. I ona mówiła, jak to? Jak to? I wyobraźcie sobie, kochani, że te czasy są już dawno i my w nich żyjemy. Więc kolejna uwalniająca nowina z Bogiem może się łączyć wszędzie, nie tylko w Kościele. Ja dziękuję Wam bardzo za dzisiaj. Dla mnie to było uwalniające, wzdrawiające, bardzo potrzebne. Mam nadzieję, że dla Was też. Jeżeli tylko słyszysz ten głos, który Ci mówi do niczego, powiedz mu tak. Sama z siebie zgadza się, ale w nim mogę wszystko. Zakładaj piękne szaty, które dostaliśmy w prezencie każdego dnia. Pamiętaj, że przyszedł, żeby dać Ci życie wieczne, życie w obfitości, życie w świeceniu.

Żeby sięgać po marzenia, trzeba odpuścić balast i worki, które dźwigamy. Stanąć w prawdzie i w duchu, w swojej nagości przed tym, który Ciebie kocha w każdej postaci, w jakiej byś dzisiaj nie był czy nie była. Nie ma czegoś takiego, czego Bóg nie widział. On kocha Ciebie. Jeżeli myślisz, o Boże, ja teraz czuję, że ktoś po prostu myśli, Ale to co ja zrobiłam, tego On mi nie wybaczył. On już wybaczył. On już wybaczył. Po prostu już wybaczył. Przestań cierpieć, zacznij świecieć. Bo im dłużej cierpiesz, tym dłużej zasmucasz Boga. On chce świecieć razem z Tobą, chce świecieć przez Ciebie. Ściskam Was, podążajcie za radością, żyjcie w spełnieniu.