Lubelskie: Trzy razy wyrok (Lublin, 2006)

Składają więc zawiadomienie do prokuratury, jednak Piotr tłumaczy, że nie płaci miastu, bo ponosi wysokie koszty likwidacji, a także spłaca zadłużenia, które pozostawił poprzedni likwidator. Mimo to radni nie odpuszczają, sprawa toczy się dalej i swój finał ma na sali sądowej, gdzie prawomocnym wyrokiem sądu Piotr dostaje zakaz rozbiórki hali głównej odlewni. Do sądu wpływa też wniosek o ogłoszenie upadłości przedsiębiorstwa złożony przez wierzycieli, którym zależy na tym, by spłatą wszystkich zobowiązań zajął się syndyk, a nie sam Piotr. Tak też się dzieje i w marcu 2005 roku wszystkie formalności przejmuje syndyk Dariusz Warda.

Obrońca Sławka ponownie zapowiedział złożenie apelacji. Przechodzimy do siódmego i przedostatniego wyroku. W sprawie orzekał sędzia Mariusz Młoczkowski. Sąd apelacyjny odrzucił absurdalne argumenty z poprzedniego wyroku, natomiast skupił się na samym przyznaniu do winy. Według sądu, gdyby policjanci faktycznie wymuszali zeznania, to uzyskaliby również więcej szczegółów, a tych zabrakło. Padła sama informacja, że to Sławek zabił. Dodatkowo według opinii biegłych Sławomira cechuje ponad przeciętny poziom inteligencji i jest prawdopodobne, że wszystko to zaplanował, aby zmylić wymiar sprawiedliwości. W trakcie jednego z przesłuchań powoływał się na ciężką sytuację życiową, utratę majątku, a także opisywał lęk przed utratą kontaktu z córką.