Piotr Białasiewicz: Boję się, że na terapii się rozsypię

Piotr Białasiewicz nagrywa podcast Banał, ale słuchają go setki, tysiące, tysięcy osób. Czy marnują swój czas słuchając Banału? Czasami na pewno, bo mogliby w tym czasie zrobić coś bardziej produktywnego, jak nakazuje dzisiejsza doktryna, żeby wykorzystać czas w pełni. No właśnie, pierwsze pytanie, ponieważ w wielu wywiadach, ale też w swoich różnych eksperymentach opowiadasz o tym, że media społecznościowe mają tą ciemną stronę, że ty też wchodziłeś w ten świat, marnowałeś swój czas. Jak łączysz te dwa podejścia, że z jednej strony mówisz, to marnuje mój czas, staram się spędzać to jak mniej, jak najmniej tego czasu, nie? A z drugiej strony sam wrzucasz tam treści.

Trochę we frustracji, że tam z muzyką ci nie szło. I tak dalej. A równocześnie też zdradzasz, że masz ten komfort, że nie musisz aż tak bardzo monetyzować podcastu, ponieważ masz inne źródła dochodu. Więc jaka była twoja droga zawodowa, jeżeli możesz powiedzieć? No mogę powiedzieć. Studiowałem najpierw budownictwo. Nie skończyłem go tuż przed pracą właściwie inżynierską. Zrezygnowałem z tego. Tak płynnie to wyglądało, bo nie tak, że z dnia na dzień po prostu. Coraz rzadziej zacząłem przychodzić, ale właśnie w międzyczasie już robiłem na YouTubie kanał. Piotr Białasiewicz.

Piotr Białasiewicz. Go założyłem i właściwie robiłem ciągle przez wiele, wiele lat. Nagrywałem tydzień po tygodniu filmy, robiłem kursy, szkolenia, robiłem muzykę. Właściwie to się tylko wokół tego kręciło zawodowo. Nigdy wcześniej nigdzie nie pracowałem w żadnej pracy, w żadnej innej.

Nie są też winni tego, że nie wiem, niektóre kobiety tak reagują, że wymagają czegoś takiego albo oceniają, że facet to nie wiem, jest tylko zainteresowany właśnie tak zwanymi męskimi rzeczami i nie ma w sobie czy to wrażliwości, czy mu nie zależy. Z rozmów z wieloma facetami wiem, że im tak samo zależy na relacjach, chcą być w relacji, chcą, żeby ona była udana i starają się w wielu wypadkach, żeby tak było. Często nie mamy narzędzi właśnie tego, żeby tak zrobić i często też dostaję takie wiadomości, że mimo wszystko nadal faceci boją się okazać jakąś swoją taką wrażliwszą stronę przed tym, że Piotr Białasiewicz.

O nie. I to jest trudne. Miałeś w swoim życiu taki moment, kiedy się tego bałeś? Myślę, że tak. Ciężko mi teraz umiejscowić jeden jakiś, bo to był pewnie szereg, ale zdecydowanie tak. A propos stereotypów dotyczących męskości, to co myślisz o takim stereotypie i jak on krzywdzi mężczyzn, że mężczyźni zawsze mają ochotę na seks? I do tego, jak wpływa pornografia na młodych mężczyzn? Piotr Białasiewicz. Pornografia to nawet... Z tą ochotą to wiadomo, że można to bardzo łatwo rozbić, bo nie ma to raczej takiej... Piotr Białasiewicz. Piotr Białasiewicz. Piotr Białasiewicz.

Trochę tak. Że nie no, nie zrobię tego, bo to jest cringe. No jakby okej, czyli to może właśnie to powinnaś zrobić, bo to jest poza jakąś tam twoją Piotr Białasiewicz. Tutaj masz brief. Unbrief jest jaki jest. Dokładnie, dokładnie tak jest. Bo właśnie jak słucham twoich treści, to rzeczywiście ty tam, myślę też z perspektywy takiej twórczyni, siadasz przed kamerą i trochę jakby gadasz takie swoje rozkminy i to naprawdę może być momentami takie, no gadasz sam do siebie ostatecznie, do kamery, o swoich emocjach.

Jest to pewna amplifikacja swoich cech. To kiedy się odcinasz i kiedy przestajesz być tym super wysokoemocjonalnym, komunikującym się Piotrem z podcastu i zaczynasz być po prostu partnerem nieidealnym? Bardzo ciężko jest to w ogóle rozgraniczyć tę sferę publiczną, zawodową powiedzmy od sfery prywatnej, bo czasami mam wrażenie, że się stapiam z tym, a wiem, że w konsekwencji to są dwie inne funkcje. No trochę ja bym porównał to do tego, że Jest jakaś figura, dajmy na to prezydenta, to prezydent jest jakąś ciągłą figurą, potem jest kolejny, kolejny, oni się zmieniają, ale to jest jakaś figura. A prezydent prywatnie to jest zupełnie inna osoba z reguły. Nie będzie wygłaszał orędzia raczej.

Dopiero przyznam, że może trzy lata prowadzę i dopiero w ostatnich miesiącach uczę się i do mnie to doszło, że ja muszę takie rozdzielenie zrobić, że bez tego właśnie ja się sam zapadam w tym wszystkim i zapominam, że to jest właśnie coś na zewnątrz, ta postać pewnego rodzaju. I uczę się tego rozumiejąc sobie też i poznając chociażby różne archetypy, tak jak mamy archetyp króla, który ma tam swoje cienie, że jest słabeusz, że jest tyran i że ten król jest tylko pewnym archetypem tu i teraz, ale ten król nie zapomina o tym, że jak jest Piotr Białasiewicz.

O co? Żebym miał dużą sprzedaż. Żebyś mógł zarobić pieniądze. Fantastycznie. Piotr Białasiewicz. Zbieramy pieniądze, kupujemy książkę. Ceny nieruchomości są wysokie w Warszawie. Dokładnie. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Poczekajcie, jeszcze nie wychodźcie, ponieważ każdy odcinek kończymy rozmową z moją siostrą albo z kumpelą, ponieważ chcę zapytać się o ich opinie i wy napiszcie też swoje opinie w komentarzach. A teraz dzwonię do Zuzi, mojej młodszej siostry. Cześć Zuzia, dzwonimy z RMF-u. Hello, long time no see.

Piotr Białasiewicz Myślę, że jestem totalnie za. Nadal myślę, że to jest mniejszość niż większość, ale fajnie, że zaczęliśmy też o tym rozmawiać. Zaczęliśmy rozmawiać o kryzysie zdrowia psychicznego u mężczyzn i że o siebie dbają i starają się rozwijać i lepiej siebie zrozumieć. Więc ja jestem, no tak, stwieram. A z perspektywy twojej jako studentki już ostatniego roku psychologii, jak myślisz, dlaczego to może być trudniejsze dla mężczyzn albo jest? Myślę, że klasycznie powiedziałabym jako szybka odpowiedź stereotypowo. Mimo wszystko jednak żyjemy w takim społeczeństwie, które otarte jest takim rozumieniem, że mężczyzna nie jest jakoś bliski swoim emocjom i nie łączymy mężczyznę z byciem wrażliwym czy odczuwaniem emocji.