#159 Chopin. Przeszłość
„Tego się nie zapomina” – miał powiedzieć Chopin jednej ze swoich uczennic, po tym jak z pamięci wykonał kilka preludiów i fug Das Wohltemperierte Klavier Bacha. Satysfakcję płynącą z tych słów wyczuwamy nawet po blisko 200 latach. Wskazuje nam ona drogę – jedną z wielu – którą możemy podążyć, by poznać lepiej muzykę Chopina przez niektórych badaczy zaliczanego bardziej do klasyków niż romantyków. Pójdziemy dzisiaj tą drogą i rzucimy na jego dorobek światło padające z przeszłości, z muzycznej tradycji wielkich poprzedników. Co z tego wyniknie? Dowiecie się z najnowszego odcinka. „Chopin. Przeszłość” to pierwsza część specjalnej serii trzech odcinków, które publikuję przed XIX Międzynarodowym Konkursem Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie.Podcast powstał dzięki Mecenasom Szafy Melomana. Jeśli chcesz stać się jednym z nich i wspierać pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, odwiedź mój profil w serwisie Patronite.pl.Szafa Melomana to pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, tworzony przez dziennikarza Mateusza Ciupkę. To fascynujące historie kompozytorów, wykonawców i utworów, zawsze wzbogacone o liczne konteksty historyczne i kulturowe. Nowe odcinki w co drugi piątek na popularnych platformach podcastowych.Mateusz Ciupka – publicysta muzyczny, autor Szafy Melomana, pierwszego polskiego niezależnego podcastu o muzyce klasycznej, redaktor w magazynie Ruch Muzyczny. Pracował w Operze Krakowskiej, współpracował m.in. z Krakowskim Biurem Festiwalowym, Filharmonią Narodową i Filharmonią Śląską, publikował w „Ruchu Muzycznym”, „Dwutygodniku” i magazynie „Glissando”. Przeprowadził rozmowy m.in. z Garrickiem Ohlssonem, Masaakim Suzukim, Ermonelą Jaho i Giovannim Antoninim. Jest autorem Małej Monografii Romualda Twardowskiego, wydanej nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 2023 roku. Mieszka i pracuje w Pradze, w Czechach.
Generalnie zgadzam się z Tatlą, że to nie są losowe sprawy, że o technice proporcjonalnego paralelizmu, wywodzącej się jeszcze ze starożytnej filozofii patrzenia na muzykę jako na odbicie harmonii i porządku świata, Chopin w zapośredniczony sposób wiedział, dzięki używanym w Warszawie traktatom dawnych mistrzów. Przede wszystkim Marpurga, Kirnbergera czy Albrechtsbergera. Stosował ją także całkiem świadomie Józef Elsner, nauczyciel kompozycji Chopina, który kształcił go i mógł przekazać mu wiedzę o tej technice. Jeśli przy preludiach jesteśmy, jest coś jeszcze, z zupełnie innego porządku, ale coś, co w dużym stopniu odróżnia Chopina od swoich współczesnych kolegów.
Widział go w warszawskim Teatrze Wielkim, w którym Don Giovanni zresztą miał swoją premierę jeszcze za życia Mozarta. Był tym dziełem zachwycony, bo w ogóle zachwycał go zarówno Mozart jak i opera, ale nie napisał swoich wariacji poruszony do głębi potępieniem lubieżnego grzesznika, tylko z powodu tego, że Elsner jako jego nauczyciel ów najsłynniejszy duet la Cidarem la Mano przedstawiał jako wzorcowy przykład rozwijania myśli muzycznej. Budowania większej całości z małego odcinka. Coś, w czym Chopin z biegiem lat stał się mistrzem, faktycznie porównywalnym z Mozartem. To było ćwiczenie kompozycyjne, pisane właśnie z myślą o naukach Elsnera, pracy nad tym, by z tego prostego tematu zbudować cykliczny utwór.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
„Tego się nie zapomina” – miał powiedzieć Chopin jednej ze swoich uczennic, po tym jak z pamięci wykonał kilka preludiów i fug Das Wohltemperierte Klavier Bacha. Satysfakcję płynącą z tych słów wyczuwamy nawet po blisko 200 latach. Wskazuje nam ona drogę – jedną z wielu – którą możemy podążyć, by poznać lepiej muzykę Chopina przez niektórych badaczy zaliczanego bardziej do klasyków niż romantyków. Pójdziemy dzisiaj tą drogą i rzucimy na jego dorobek światło padające z przeszłości, z muzycznej tradycji wielkich poprzedników. Co z tego wyniknie? Dowiecie się z najnowszego odcinka.
„Chopin. Przeszłość” to pierwsza część specjalnej serii trzech odcinków, które publikuję przed XIX Międzynarodowym Konkursem Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie.
Podcast powstał dzięki Mecenasom Szafy Melomana. Jeśli chcesz stać się jednym z nich i wspierać pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, odwiedź mój profil w serwisie Patronite.pl.
Szafa Melomana to pierwszy polski podcast o muzyce klasycznej, tworzony przez dziennikarza Mateusza Ciupkę. To fascynujące historie kompozytorów, wykonawców i utworów, zawsze wzbogacone o liczne konteksty historyczne i kulturowe. Nowe odcinki w co drugi piątek na popularnych platformach podcastowych.
Mateusz Ciupka – publicysta muzyczny, autor Szafy Melomana, pierwszego polskiego niezależnego podcastu o muzyce klasycznej, redaktor w magazynie Ruch Muzyczny. Pracował w Operze Krakowskiej, współpracował m.in. z Krakowskim Biurem Festiwalowym, Filharmonią Narodową i Filharmonią Śląską, publikował w „Ruchu Muzycznym”, „Dwutygodniku” i magazynie „Glissando”. Przeprowadził rozmowy m.in. z Garrickiem Ohlssonem, Masaakim Suzukim, Ermonelą Jaho i Giovannim Antoninim. Jest autorem Małej Monografii Romualda Twardowskiego, wydanej nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 2023 roku. Mieszka i pracuje w Pradze, w Czechach.