Jak pokonać lęk przed sukcesem?

Zosiu, uciekałaś kiedyś przed swoim sukcesem? Oj tak. Wydaje mi się, że całe moje wychowanie i te pierwsze lata w karierze zawodowej były te przesiąknięte takim przekonaniem, że wszyscy są lepsi ode mnie i że tak naprawdę nie wypada się chwalić ani mówić o tym co się osiągnęło albo co się zrobiło, bo być może to co się zrobiło nie jest tylko moją zasługą, ale również innych i jak się będzie mówić o tym samemu to się pominie innych. No i taka mniej więcej percepcja była w mojej głowie. A jak się mówi tylko o sobie, to jest to egocentryczne, złe, aroganckie, Ania?

I dlatego inicjatywy takie, jak właśnie Fundacji Pisanej Szminką, dla takich osób, które są wewnętrznie skromne i nieśmiałe, są niezwykle cenne, bo otwierają tę drogę, która normalnie by dla nas była zamknięta. Tak powiem, bo trochę zacznę od pisarzy. Pisarze mówią, że zawsze piszą o sobie, żeby nie słuchać jak ktoś mówi, że nie pisze o sobie. Czy teraz powiedziałaś o sobie? Tak. Z tą skromnością? Tak. Aniu, jesteś reprezentantką młodszego pokolenia. Jaka jest twoja motywacja, żeby powiedzieć głośno o swoich sukcesach? Bo może właśnie od tego powinniśmy zacząć, od tych motywacji. Wiesz co, wrócę jeszcze do tego syndromu oszustki, o którym powiedziałaś.

Może przejdziemy w takim razie do tej korporacyjnej bardziej i startupowej, gdzie myślę, że ja przynajmniej ze swoich doświadczeń od 2012 roku jako mentorka startupów, no tutaj oceniłabym to lepiej, zdecydowanie w tym sensie, że tu już nawet mówi się o takiej wiedzy wyższej, czyli rozmawianiu z inwestorami, czyli przygotowaniu tak zwanego pitchingu, co też nie jest proste. Aniu, zatem pałeczka idzie do ciebie. Jak właśnie szacować dobrze i swoje wynagrodzenie, no bo właściwie od tego chciałabym zacząć, no bo to, że my zarobimy na innych, to myślę, że to każdy potrafi, bardzo dobrze w tym funkcjonuje. Natomiast gdzieś w tym wszystkim jesteśmy też my i jak zakładamy startup, no to czasem bywa tak, że siebie stawiamy na ostatnim miejscu.

Czyli właśnie oto ten cel wczoraj się ziścił. Nie wiem, tego Oscara dostałaś, jak zaczęłam mówić o branży. To Biznes Woman Roku dostałaś, ale właśnie siadasz i opowiadasz jak to było, jak odbierałaś te statuetka, albo właśnie jak to dostałaś nową pracę i tak dalej. Bardzo to ćwiczenie w ogóle wszystkim, i to Wam, i wszystkim naszym słuchaczom polecam. Wróćmy do Biznes Woman Roku, no i do tych statuetek, o których już powiedziałam, prawie że Oscary, ale polskie i biznesowe. Co wam to przyniosło? Oprócz tego, że statuetki były, że były brawa, że był ten sukces, który ja uważam, że trwa de facto ten moment, to jest ta chwila. A co potem, Aniu?